about
Toon menu

Ik zou ook graag mijn plan(t) trekken als pijnpatiënt

Vurige verontwaardiging. Dat voel ik in de nasleep van de razzia en de aanhoudingen bij vzw Trek Uw Plant (TUP). Zelf ben ik helaas geen lid, maar wat zou ik dat graag zijn. Als chronisch pijnpatiënt die proefkonijngewijs al bijna alle chemische rommel heeft geprobeerd die er bestaat voor mijn auto-immuunziekte spondylartropathie, kan ik in alle eerlijkheid meedelen dat cannabis zoveel goed doet. Redmiddel Probeer je eens voor te stellen dat je alle dagen met moeite of soms zelfs niet inslaapt e...
Lees meer

Over kindpijnen, kwetsbaarheid en kantelmomenten

Verdriet. We lijken er wel allergisch aan. Zelf verbergen we onze pijnen achter grijns en glimlach. En wanneer een ander voor onze neus barst, lijmen we de scheurtjes met overdreven optimisme. Of we doen een poging om alles onder het humormatje te vegen. Afleiding werkt. Toch? Optie drie: de boel plat relativeren. Er zijn altijd ergere dingen in de wereld. Komaan, kop op. Kwetsbaar Vorige herfst nam ik een sprong in het onbekende. Ik investeerde in een groepstraject voor persoonlijke ontwi...
Lees meer

Waarom zien we gehecht zijn eigenlijk als een zwakte?

Deze week verscheen een artikel over Familie-acteur Werner De Smedt, die het "nog steeds" niet over z'n hart krijgt om Roman, zijn vijfjarig zoontje, op een eigen kamer te leggen. De reacties op sociale media lopen over van verontwaardiging. "Proficiat, je hebt een zwakkeling gekweekt", klinkt het oordeel. En laten we de mensen niet vergeten die zich veel te aangesproken voelen, en meteen in de verdediging gaan. Hun kind sliep namelijk al na een week of twee op een apart kamertje (door) en komt...
Lees meer

Ondernemen als medicijn tegen chronische pijn

portret.jpg
Wat doe je als invalide zijn je echt niet op het lijf geschreven is? Wachten en blijven wachten op écht aangepast werk of eerlijke kansen op de jobmarkt? Na amper een half jaar arbeidsongeschiktheid woog het gevoel van nutteloosheid al veel te zwaar. Dus besloot ik een sprong in het onbekende te wagen en zelf te gaan ondernemen op maat van mijn lichaam.

Tijdens een controle bij de adviserend geneesheer van het ziekenfonds liet ik duidelijk merken dat ik als 27-jarige niet klaar was voor de inval...
Lees meer

Gebuisd op het 'Bent u gehandicapt genoeg?'-examen

Gisteren kwamen de brieven van de FOD Sociale Zekerheid eindelijk binnen. In een notendop: ik ben niet ziek of "gehandicapt" genoeg om bepaalde vormen van financiële en andere steun te krijgen. 4 op 18 In september 2015 vulde ik een gigantische papierberg in, waarmee ik ook naar mijn specialiste en huisarts moest. Ik stuurde de bundels naar Brussel en keek de kat uit boom. Maanden moest ik wachten voor er eindelijk een een uitnodiging kwam om beoordeeld te worden door een controledokter. Ik mo...
Lees meer

2016, het jaar van begrip en oprecht aangepast werk?

2016, het jaar waarin bekrompenheid, vooroordelen en onbegrip in de werkwereld hopelijk plaats maken voor een open blik. Het is hoogdringend tijd dat mensen die ondanks hun ziekte(n) heel wat te bieden hebben, ruimte en respect krijgen op de arbeidsmarkt.

Hetzelfde geldt voor mensen die bijvoorbeeld bewust kiezen voor hun gezin, en daardoor "nood" hebben aan een eerlijk betaalde, flexibele job. Eentje waar minder uren presteren of je tijd anders (moeten) indelen niet v...
Lees meer

Volwaardig mama zijn met chronische pijn

Geconfronteerd worden met de grenzen van je eigen lichaam is moeilijk, en sinds de komst van mijn kindje zijn die botsingen met mezelf alleen maar pijnlijker geworden. Enkele maanden na de geboorte van Lena kreeg ik te horen dat ik Spondylitis Ankylosans en fibromyalgie heb. In mensentaal: mijn gewrichten, centraal zenuwstelsel en spieren zorgen dagelijks voor heel wat miserie. Luisteren naar je lichaam, klinkt de gouden raad. Probeer dat maar eens te doen zonder jezelf een minderwaardige mama (...
Lees meer

Verzopen door een vloedgolf van egocentrisme

Tranen, rillingen over mijn hele lijf, gevoelens van onmacht en afschuw. Ze overvielen me toen ik het onschuldige zieltje in het zand zag liggen, verzopen door een vloedgolf van egocentrisme. Of het nu Canada of Turkije was die dit driejarige kereltje en wat overbleef van zijn gezin weigerde te helpen, of eender welk ander door xenofobie verziekte land, we moeten stoppen met vingerwijzen en beseffen dat onze westerse samenleving hoogdringend toe is aan een grondige ment...
Lees meer

Wie wil nu zieke werkmieren in dienst, Maggie?

Langdurig zieken die een terugkeer naar de arbeidsmarkt niet zien zitten, moeten binnenkort met (nog) minder rondkomen. Maggie De Block wil tien procent van de uitkering schrappen wanneer iemand "aangepast" werk weigert terwijl een adviserend geneesheer oordeelt dat hij of zij arbeidsbekwaam is. Wees nu eens eerlijk, welk bedrijf wil onder dwang van de politiek zieke werkmieren in dienst houden of nemen? Krijgen ze korting om liefdadigheidsinstelling te spelen? Zullen de lonen even beperkt zijn...
Lees meer

Vacatures voor chronisch zieken met talent

Ooit al vacatures gespot voor mensen die ondanks hun falende gezondheid werk willen maken van een uitdagende carrière? Gedreven, maar al op voorhand afgeschreven, dat is de realiteit. Even een kleine situatieschets: Een jonge mama met een masterdiploma, jaren veelzijdige werkervaring, een hoofd vol ideeën en een chronische ziekte (of twee) op zak, is op zoek naar een nieuwe job. Haar criteria: niet te ver van huis (vier uur per dag pendelen wil ze niet meer), creatief in de breedst...
Lees meer

De gespleten persoonlijkheid van een webjournalist

Van IS-gruwel en verzuipende bootvluchtelingen naar dansende kittens of halfnaakte paaldansers met een enkele klik. Wanneer je als webjournalist grondig begint na te denken over je werkdag, komen er best wat bizarre hersenkronkels boven. Gevoelloos Berichten over zelfmoordaanslagen, schrijnende armoede, zinloos geweld, dierenmishandeling of familiedrama's moeten soms verwerkt worden op automatische piloot, anders word je knettergek. Emoties proberen afrem...
Lees meer

Ongeloof demotiveert #likeaboss

Chronisch zieken zijn geen tamzakken die hun luiheid hebben omgezet in imaginaire pijnklachten. De rotte appels die misbruik proberen te maken van de "voordelen" van een levenslange veroordeling tot pijnpatiënt zouden zich moeten schamen. Wie denkt dat het een zegen is om geregeld geconfronteerd te worden met de grenzen van je eigen lijf, heeft het meer dan mis. Ongeloof Het zal je misschien verbazen wanneer ik zeg dat het niet de onophoudelijke pijnprikkels zijn die de werklust h...
Lees meer