about
Toon menu

Over borstvoeding en schuld

Er is heel wat te doen in de media deze dagen over borstvoeding. Moeders horen vaak neerbuigende opmerkingen (of zien de nog luider klinkende non-verbale commentaren) wanneer ze vertellen dat ze geen borstvoeding (meer) geven. Dat voelt echt niet fijn. Deze mama's voelen zich schuldig. Breder beschouwd lijkt het alsof niemand zich fijn voelt: zij die kiezen voor borstvoeding kunnen zich maar best verstoppen in één of andere publieke WC - ik wil maar zeggen, ‘zij durven nogal, met hun borste...
Lees meer

Over het al dan niet melden van gezinsgeweld: waar het schoentje écht wringt

De Standaard bericht vandaag dat huisartsen op bijscholing gaan om meer te weten te komen over gezinsgeweld. Als eerstelijnsfiguren zijn zij makkelijk aanspreekbaar en vaak in staat om eerste signalen van gezinsgeweld op te vangen. Dat klopt natuurlijk helemaal maar … Mogen we van deze strategie wel de gewenste resultaten verwachten? Zou de eerste vraag die we ons stellen niet moeten zijn: hoe komt het dat slachtoffers slechts schoorvoetend met hun problemen naar buiten komen? Wat maakt da...
Lees meer

Het kind dat met bananen gooide: over leren, afleren en opnieuw aanleren

Laatst was ik in een café. Er waren heel wat mensen aan het ontbijten. Er was ook een kind van zo'n jaar schat ik, met zijn ouders. Hij had twee plastieken banaantjes vast en gooide deze op de grond. 1 keer, 2 keer. De mama zette haar kind in de hoek. Het kind begreep zichtbaar niet wat hij “fout” had gedaan of waarom hij plots niet bij zijn mama mocht zijn. Wat op zijn gezicht te lezen was, was schaamte. Niet schaamte omdat hij iets “mis had gedaan” (dat zou een begrijpen van de situatie ver...
Lees meer

Meisjes, jongens

Mijn dochter is inmiddels 4. Ze vindt het onderscheid tussen jongens en meisjes best interessant. We hebben thuis een boek liggen waarin jongens én meisjes gewoon als zichzelf beschreven worden: vaardige kleine mensen die de héle wereld boeiend vinden en alle details ervan in zich willen opnemen. Nadien wordt ook gekeken naar een paar verschillen: de één een penis, de ander een vagina en elk wat andere interne organen erbij. Zo. Klaar. Maar dan komen we weer in de echte wereld terecht....
Lees meer

Pesten: een vergeten link

Het verhaal van de ernstige pesterijen door een meisjesbende in Brugge beroert ongetwijfeld de gemoederen van alle ouders. Hoe weet je of je kind pest? Hoe kan je je kind beschermen tegen pesten? De Standaard kwam met een gepast artikel naar buiten: “wat moet je als ouder doen als je kind anderen pest?” Hierin is te lezen hoe niet alleen leerkrachten een belangrijke rol spelen in het herkennen, signaleren en aanpakken van pestgedrag voor het te ver gaat, maar dat ook ouders thuis een taak te ver...
Lees meer

Over de Babyblues

De Redactie pakte maandag uit met een aangrijpende tekst over een moeder die haar bevalling als traumatisch had ervaren.  “De babyblues...” Er wordt zo vaak naar verwezen. Een baby vraagt veel zorg. Geen wonder dat vele vrouwen huilbuien hebben, prikkelbaar zijn, zich nerveus voelen en slaapproblemen ontwikkelen. Toch? We vinden “huiluurtjes” of “huildagen” bij mama's al even evident als bij baby's zelf. Bij mama's beginnen de huildagen meestal in de derde tot tiende dag na de bevalling. Als...
Lees meer

Aan de kassa van de supermarkt (met kinderen)

Ik herinner me nog een moment toen mijn dochter één jaar oud was: we waren op een festival. Een marktkramer verkocht allerlei speelgoed. Mijn dochter liet al snel haar oog vallen op een paar eenden die hij verkocht. Mijn eerste neiging was om haar aandacht af te weren: nee, we zouden de eenden niet meenemen naar huis! Pas in tweede instantie kwam het bewustzijn dat mijn dochter op haar leeftijd eigenlijk helemaal niet bezig was met “dingen kopen”. Nee, zij wou de wereld ontdekken. Niet gew...
Lees meer

Een beeld van kibbelende ouders

De discussie over samen slapen (of niet) is weer wat gaan liggen. Het beeld dat ik bij heel de discussie kreeg - uiteindelijk - was dat van twee kibbelende ouders. Ouders die elkaar argumenten naar het hoofd slingeren. Argumenten die hun beeld van hoe de opvoeding zou moeten verlopen bevestigen. Dit alles terwijl het kind er stilletjes bijstaat; verbouwereerd.

 Dit beeld is voor mij een uitnodiging; een uitnodiging om even stil te staan en bij ons kind toe te komen; om te luisteren. We bedoelen h...
Lees meer

Mét kompas op de sociale media

Gehoord van de Koppen-reportage over een school die een vals profiel aanmaakte van een 13-jarige jongen? Ze deden dit om de gevaren van sociale media bij jongeren in beeld te brengen. Zeker, de reportage werd uiteindelijk niet uitgezonden. Toch kwamen de resultaten van het experiment van het Sint-Lutgardisinstituut in Mol uitgebreid aan bod in de kranten en op de radio. Wat kwam er o.a. uit de bus? Jongeren blijken zeer kwetsbaar te zijn wanneer het op het gebruik van sociale media aankomt. Vele...
Lees meer

Over slechte mama's en andere onzin

“Als ik dit doe ben ik dan een slechte mama?” Ik hoor en lees het zo vaak. Het ouderschap opdelen in “goede” en “slechte” mama's is allicht het grootste struikelblok dat we meedragen vanuit het tijdperk waarin we alle kennis over baby's als kennis van “experten” zijn gaan beschouwen; als iets wat we intellectueel vatten en dan uitoefenen eerder dan dat we het invoelen. Soms vragen we het omdat we ons onzeker voelen. Soms zegt onze toon “Ik weet wel dat dit eigenlijk niet ideaal is, maar ik d...
Lees meer

Over onze "door kinderen geobsedeerde samenleving"

Nu de discussie rond de uitspraken van Siska Schoeters is gaan liggen (en Maja Vande Velde een bijdrage heeft geleverd die ik alleen maar volmondig kan ondersteunen), nog even iets over een ander artikel dat intussen òòk de revue is gepasseerd. Knack publiceerde een interview met de antropoloog David Lancy met als titel “het Westen is geobsedeerd door kinderen.” “We dragen onze kinderen op handen”, stelt Lancy, misschien wel te veel, is zijn boodschap. Het artikel werd maar liefst 2162 keer gede...
Lees meer

Wat "expertadvies" aan ouders nog waard is (en een alternatief)

In navolging van Annelien Coorevits' keuze om een maand naar het buitenland te vertrekken – zonder haar baby – kwam een publiek debat op gang. Een kamp problematiseerde de keuze vanuit een bezorgdheid voor de hechting van haar kind (of eender welk kind in deze situatie). Een baby weet nog niet wat een plots langdurig verdwijnen precies betekent. Hij of zij heeft immers nog geen cognitief kader ter beschikking waarbinnen hij of zij een gevoel van verlating kan situeren. Een ander kamp nam het...
Lees meer

Kinderwelzijn als privé aangelegenheid?

“Een achtjarig meisje heeft vrijdag meer dan vier uur alleen rondgedwaald in Brussel, zonder dat iemand daarvan opkeek of haar hulp aanbood,” berichtte De Standaard zaterdag. Dit is geen op zichzelf staand gebeuren. Ik hoor er wel vaker van – situaties waarbij peuters, kleuters of kinderen - vaak huilend - een stad ronddolen. Waarbij er zoekacties worden ingezet door de ongeruste ouders. En intussen heeft geen enkele voorbijganger eraan gedacht aan het kind te vragen wat er scheelt. Gaan we v...
Lees meer

Weer dodelijke ongevallen met vluchtmisdrijf: over verantwoordelijkheid nemen

Maandag berichtte Het Laatste Nieuws: “Weer dodelijke ongevallen met vluchtmisdrijf.” Een suggestieve titel allicht, al moet ik toegeven dat de gedachte me ook wel eens overvalt: alweer? Er valt heel wat te zeggen over de ongelukken die gebeuren en hoe ze gebeuren. In dit opiniestuk wil ik echter even inzoemen op het luik “vluchtmisdrijf”. En hoewel ik besef dat opvoeding maar een deel van het plaatje is, wil ik aanhalen hoe we in onze samenleving omgaan met verantwoordelijkheid. En daarmee s...
Lees meer

Wat "De Eerste Woordjes" Zeggen Over Onze Opvoeding

Mijn dochter sprak recent haar eerste woordjes. Rond die tijd gaan kinderen elkaar toespreken. Niets is leuker dan het gevoel begrepen te worden – zo blijkt uit het vrolijke gezicht van mijn dochter wanneer we herhalen wat ze gezegd heeft of met onze acties aantonen dat we haar begrepen hebben. Even leuk is het te delen wat je boeiend vindt – zo toont mijn dochter enthousiast plaatjes aan nietsvermoedende voorbijgangers: “Kijk eens, dit is een leeuw... Een lééuuuw!” Al gauw gaan kinderen onderl...
Lees meer