about
Toon menu

Heibel in Antiracismeland – alweer

hong-kong-july-2015.jpg

In Links Van De Kerk legde ik uit hoe in de vroege jaren 1990 de linkerzijde uiteengespeeld werd rond het thema van racisme. Het verhaal kan snel worden samengevat. Na de electorale doorbraak van het Vlaams Blok op 24 november 1991 kreeg de linkse antiracistische actie meteen vorm. Het burgerplatform Charta 91, de massa-organisatie Hand in Hand, en het meer gefocuste Objectief 479917 namen daarbij het voortouw, en een concreet resultaat daarvan was het Cordon Sanitaire. Die actie was nodig, wan...
Lees meer

Populisme en z’n blinde vlekken

win-20160121-135025-1.jpg

Jan-Werner Müller, Wat is Populisme?. Nieuw Amsterdam 2017. 143pp. ISBN 9789046822364 Enkele inleidende antwoorden “Enkele inleidende antwoorden” op een reeks grote vragen in verband met democratie: dat is wat Jan-Werner Müller aan het eind van zijn boek hoopt te hebben meegegeven (p123). Die vragen draaien rond populisme – de schaduw van de representatieve democratie, zoals Müller het noemt –  en, ja,  “[w]e hebben domweg geen theorie over het populisme en geen coherente criteria om te bepale...
Lees meer

Debathygiëne: enkele spelregels

Is een debat weigeren per se ondemocratisch? Nee, zo stelt professor Jan Blommaert. En hij geeft meteen ook enkele vuistregels mee voor een zinvol debat.

Alles is een debat vandaag. Van zodra enkele mensen, waaronder liefst één met enige renommee, publiek in interactie treden noemt men dit een debat. En dat debat, dat is heilig, ook al is het in de feiten een ordinaire ruzie, een uitwisseling van leugens, demagogie of schijnargumenten. Het is heilig want het is niet alleen de kern van onze democ...
Lees meer

Hoe werkt een frame? De Gentse krakers

In dit land noemt men zowat elke vorm van publieke interactie een “debat”. Het afgelopen weekend hadden we weer zo’n “debat”. Wat hebben we geleerd? Jan Blommaert blikt terug op de heisa die is 'ontstaan' rond een krakerspand in Gent, met de bedoeling de illusie van een debat te creëren, waarvan het gewenste resultaat bij voorbaat vastligt.

Het ging over een huis in Gent; de eigenaars ervan wonen en werken in Vietnam, en in hun afwezigheid was hun woonst gekraakt door een familie van...
Lees meer

Het probleem van de roep om verandering

Politiek verandert, en in ons deel van de wereld is die verandering al driekwart eeuw een zaak van kleine stapjes. Tot wanneer de cumulatie van dergelijke kleine stapjes een soort kantelpunt bereikt, waarop de gehele structuur, incluis de fundamenten ervan, plots in vraag worden gesteld. Het is mogelijk dat we dit kantelpunt nu bereiken; daardoor moeten we de vraag stellen: zitten we voor eeuwig in een democratisch bestel? Ik geef enkele opmerkingen hierbij. Er is iets loos West-Europa kende...
Lees meer

"Wat met de toekomst van rechts"

Net als vele andere lezers van DeMorgen was Jan Blommaert meer dan verwonderd over het dossier 'Wat met de toekomst van links?'. 17 opiniemakers van gematigd centrum-rechts tot uiterst neoliberaal rechts konden hun gram kwijt. Jan Blommaert reageert gepast met zijn visie op de toekomst van rechts.

Rechts heeft geen Groot Verhaal meer. Het is de rentmeester geworden van een systeem dat zich permanent van crisis naar crisis sleept, en waarvoor geen enkel creatief alternatief bedacht kan worden. Me...
Lees meer

Jan Blommaert bespreekt 'Graailand' van Peter Mertens

Jan Blommaert las Graailand: Het Leven Boven Onze Stand, het nieuwe boek van Peter Mertens, dat een week na publicatie al één staat op de lijst van best verkopende non-fictie. Dit is zijn impressie van de opvolger van Mertens' 'Hoe durven ze'.

In dit land moet je Stalin afzweren om iets over belastingfraude te mogen zeggen. En zelfs wanneer die kaap genomen is moet je uitleggen dat belastingen geen vorm van overheidsmisdaad zijn maar een stukje betaling voor kosten die gemeenschappelijk worden...
Lees meer

Waarom de PVDA lief mag zijn voor Boudry

win-20160121-112210.jpg

Het is de grote verdienste van Maarten Boudry (samen met Rik Torfs, Bart De Wever, Gwendolyn Rutten en nog wat anderen) dat hij met een zo zwak beargumenteerde reeks aantijgingen over een “besmet verleden” de PVDA de kans heeft geboden absolute klaarheid te scheppen in haar houding tegenover het archaio-communisme dat ze in een vorige generatie als model aanzag. Die houding – de onbespreekbaarheid van elke kritiek op Stalin, Mao, Kim Il Sung en anderen – is vele jaren als een wolk boven de parti...
Lees meer

Het jaar van de informatiecrisis

Het is geen toeval dat de Oxford Dictionaries het woord "post-truth" kozen als woord van het jaar 2016. Het was een jaar van diepe crisissen, en één ervan is een informatiecrisis. Wat we hebben gezien in 2016 is het einde van het geloof in feiten, of beter, van een model waarvan we aannamen dat het feiten verstrekte en ons toeliet de waarheid van de leugen te onderscheiden.

Laat ons het jaar even in vogelvlucht overlopen, want de informatiecrisis was niet het enige wat 2016 memorabel maakte als...
Lees meer

Waarom deze EU geen lang leven meer beschoren is

Ze leren het maar niet bij de EU. Ze hebben nog niet door dat op dit moment, en eigenlijk al een hele tijd, geen enkel plebisciet gewonnen kan worden. De bevolking van de EU lijkt zich nu in meerderheid te hebben afgekeerd van dit Europa, en lijkt niet meer te paaien met beloften van economische groei, jobs, of wat dan ook.

Een zoveelste referendum, een zoveelste nederlaag voor het pro-EU kamp. De Italiaanse premier Renzi wilde met zijn institutionele vereenvoudiging zijn land competitiever make...
Lees meer

Over woorden die niets meer betekenen: democratie

Fidel Castro is één van die figuren die de Twintigste Eeuw gestalte hebben gegeven en over generaties heen een herkenbaar symbool werd en bleef voor iedereen. Zijn overlijden was dan ook een global event die door alle media en wereldleiders werd becommentarieerd. Opvallend hoe streng de Westerse pers was in haar oordeel over Castro. "Castro was een dictator en Cuba was geen democratie,…", klonk het. En hier wordt het interessant volgens Jan Blommaert want voor welke realiteiten staat het woord “democratie” vandaag?
Lees meer

Het antiracisme van de oppervlakkigheden

win-20160121-112000.jpg

De Pietendiscussie: zucht. Sinds Jan Nederveen Pieterse in 1990 zijn "Wit over Zwart" publiceerde en met boek en expo de boer opging, is het thema van de Zwarte Piet als icoon van een niet-verwerkt kolonialisme, dat hedendaags banaal racisme is geworden, niet meer weg te halen. Het is een jaarlijks ritueel dat rond 11 november (de aankomst van de Sint) losbarst, en als strovuur weer uitdooft van zodra de pakjes op 6 december geopend zijn. Jaar na jaar krijgen we een debat met een bijzonder tran...
Lees meer

Trump en het einde van het propagandamodel

Het meest verbijsterende feit van de nacht van 8 op 9 november 2016 was niet zozeer dat Donald Trump verkozen werd tot President van de VS. Het was dat niemand in de grote media daarmee rekening bleek te hebben gehouden. Men had zich bij, zeg maar, CNN, BBC World, NBC, Euronews, Fox, de New York Times, The Guardian en alle Europese stations en mediagroepen blijkbaar tot in de puntjes voorbereid op één enkel scenario: Clinton wint na een dappere nek-aan-nek race.

Experts stonden standby voor de...
Lees meer

Begrotingstips: bespaar op de politiek

Wat als we de redenering van "wie drie huizen heeft moet toch geen dop krijgen" toepassen op die overheidssector die steeds de dans der bezuinigingen ontspringt: de politiek zelf?

Bij elke begrotingscontrole raken we binnen de kortste keren vast in de pensée unique: er moeten "structurele maatregelen" genomen worden, en dat zijn altijd dezelfde: snoei verder aan wat er overblijft van de verzorgingsstaat, en duw de onderkant van de samenleving nog verder naar beneden. Enkele maanden later stelt me...
Lees meer

Mogen de soldaten nu eindelijk van de straten?

Ze zijn inmiddels al bijna twee jaar lang deel van het straatbeeld in een aantal steden, de zwaarbewapende soldaten die de acute terreurdreiging in ons land moesten helpen verzekeren. Een bilan.

Het was in januari 2015, na de aanslag tegen Charlie Hebdo in Parijs, dat Bart De Wever zijn pedalen verloor. In ons land, zo luidde het, was de terreurdreiging nu zo acuut dat we soldaten naast de politiemensen moesten zetten. Dat zou de potentiële terroristen bij ons wel afschrikken, en bovendien ook aa...
Lees meer