about
Toon menu

Lukas Dhont: “'Girl' is het verhaal van mijn persoonlijke heldin”

'Girl', het in Cannes met prijzen overladen langspeelfilmdebuut van de jonge Gentenaar Lukas Dhont opent de 45e editie van Film Fest Gent. Dhont kreeg terecht lof voor de subtiele en respectvolle benadering van de transgenderthematiek. Maar Dhont is vooral ook een rastalent, iemand die zijn verhaal heel cinematografisch weet te vertellen. Op zo'n manier dat duidelijk wordt dat hij dit verhaal van een vijftienjarige ballerina die als jongen geboren wordt maar vrouw wil worden absoluut moèst vertellen. En dat enthousiasme werkt aanstekelijk.
Lees meer

Film Fest Gent: Een urgent educatief filmfeestje

Voor haar 45e editie, die loopt van 9 tot 19 oktober, richt Film Fest Gent de volgspot resoluut op educatief filmkijken en urgente cinema. Tussen openingsfilm 'Girl' en slotvertoning 'Beautiful Boy', het betere werk van Vlaamse filmmakers die klaar zijn om de wereld te veroveren, rolt het in Vlaanderen toonaangevende filmfestival de rode loper uit voor het beste van Cannes, sterke films uit alle werelddelen en vooral ook nieuwe en oudere films die ergens over gaan. Film Fest Gent blijft urgent maar focust meer en meer op educatief filmkijken.
Lees meer

'My Generation': Seks, drugs, rebellie, rock 'n' roll en Michael Caine in de sixties

"We werden opgevoed om dienstboden te worden", zegt Sir Michael Caine in David Batty's documentaire 'My Generation'. Voor Caine, 'Swinging sixties'-icoon én legendarisch Brits acteur, zette de rebelse jeugdcultuur in de jaren zestig zich af tegen de rigide Britse klassenmaatschappij. Samen met bevriende Londense creatieve vrijbuiters weigerde ook Caine zich nog langer te laten opsluiten en afremmen. Door dit verhaal gidst hij ons. "We willen kijkers een ervaring geven," zegt Batty, "ze meenemen voor een trip 'back to the sixties'." Mèt muziek.
Lees meer

Spike Lee's 'BlacKkKlansman': Black Power vs. White Power

Spike Lee's passage in Cannes verliep niet onopgemerkt. Zijn uiteindelijk met de Grand Prix bekroonde 'BlacKkKlansman' werd bedankt met een staande ovatie en tijdens de persconferentie haalde de Amerikaanse filmmaker uit naar Donald Trump omdat die bij het Charlottesville incident geen afstand nam van de Klan en de nazi's: "De motherfucker had de wereld kunnen tonen dat we beter zijn dan dat." Met het waargebeurde verhaal van een Afro-Amerikaanse detective die infiltreert in de extreemrechtse Ku Klux Klan wil Lee de wereld wakker schudden.
Lees meer

Koen Mortiers 'Engel': Angst, liefde en parallelle werelden

Koen Mortier, regisseur van omstreden en ondergewaardeerde films zoals 'Ex Drummer' en '22 mei', vertelt met 'Engel' het verhaal van een 'amour fou' tussen twee verloren, gedoemde zielen. Een sportman met een tanende carrière en een Senegalese prostituee. Net zoals de roman van de Vlaamse schrijver Dimitri Verhulst waarop de film gebaseerd is, verwijst deze contemplatieve sfeerfilm naar het tragische verhaal van wielrenner Frank Vandenbroucke. Maar Mortier serveert ons vooral een emotionele mokerslag die angst en liefde verstrengelt.
Lees meer

'3 Faces': Iraanse censuur remt Jafar Panahi niet af

De Iraanse filmmaker Jafar Panahi kan ongetwijfeld aanspraak maken op de titel van productiefste onder censuur levende en werkende filmmaker. Ondanks een veroordeling, een werkverbod én huisarrest levert hij met het in Cannes voorgestelde '3 Faces' al zijn vierde film in zeven jaar tijd. Opnieuw een clandestien gedraaide en het land uitgesmokkelde film met de cineast in de hoofdrol. Het werd een speelse road movie die naast een ode aan Panahi's leermeester Abbas Kiarostami ook een boeiende reflectie is over de macht en ambiguïteit van beelden.
Lees meer

Claude Lanzmann: De man die nazi's doodde met zijn camera

De 92-jarige Franse cineast en Holocaust-historicus Claude Lanzmann stierf op donderdag 5 juli. Een dag na de release van zijn laatste documentaire 'Les Quatre Soeurs', een vierluik met getuigenissen van nazi-slachtoffers. Vier aangrijpende monologen die Lanzmann puurde uit de interviews die hij maakte voor 'Shoah', zijn in 1985 uitgebrachte definitieve documentaire over de Holocaust. “Ik dood nazi’s met mijn camera”, zei de man die het onvoorstelbare in beeld bracht en de nazi-genocide in ons collectieve geheugen verankerde.
Lees meer

'Betty Davis: They Say I'm Different': Anders zijn is alles

'Betty: They Say I'm Different' van de Brit Philip Cox is een fascinerende (korte) documentaire over een fascinerende vrouw. Het nu vergeten funk icoon Betty Davis was begin jaren zeventig een rebelse artieste die ongekend expliciet zong over seks en even duidelijk feministische standpunten innam in een door mannen gedomineerde muziekwereld. Daar waren noch die muziekwereld, noch het publiek klaar voor en rond 1980 verdween de ex-echtgenote van Miles Davis van het toneel. Cox gaat op zoek naar de vrouw achter het mysterie.
Lees meer

'69 Minutes of 86 Days': Transmigratie door kinderogen

Dat transmigranten vaak ook (kleine) kinderen zijn bleek onlangs op tragisch pijnlijke wijze. De Noorse cineast Egil Håskjold Larsen vertelt in zijn debuutdocumentaire '69 Minutes of 86 Days', uitgebracht op Wereldvluchtelingendag, het migrantenverhaal vanuit het oogpunt van die kinderen. We volgen de Syrische driejarige Lean samen met haar familie op hun tocht van een vluchtelingenkamp in Kos naar een veilige thuishaven in Zweden. Zo aangrijpend en fascinerend in beeld gebracht dat je empathisch en geboeid blijft kijken. Tot en met minuut 69.
Lees meer

'Downsizing': Alexander Payne's ecologische satire

Ruim 10 jaar liep de Amerikaanse 'Sideways' en 'Nebraska' regisseur Alexander Payne rond met het idee voor een apocalyptische ecologische satire over klimaatverandering, overbevolking en sociale ongelijkheid. Maar producenten vonden dit sciencefiction sprookje – dat vasthouden aan groei countert met nood aan vermindering – “te intelligent voor het noodzakelijke budget” en toen 'Downsizing' er toch kwam bleef het Amerikaanse publiek weg. Helaas werd ook hier dvd de laatste hoop voor deze fantasie die de absurditeit van de realiteit blootlegt.
Lees meer

'Mai '68, la belle ouvrage': de repressie gedocumenteerd

“Het is maar een begin, wij gaan door met de clichés!” Zo zou je, parafraserend, de herdenkingen van '50 jaar mei '68' kunnen omschrijven. Want 'analyses' vol gemeenplaatsen creëren een karikatuur – mei '68 als speeltuin van bourgeois-revolutionairen en dromers – en de in nostalgische melancholie gedrenkte vieringen vegen de revolutionaire woede van weleer netjes onder de mat. Gelukkig wordt ook Jean-Luc Magnerons in '68 gedraaide 'Mai '68, la belle ouvrage' op dvd uitgebracht, een documentaire die met de repressie een vergeten aspect belicht.
Lees meer

MOOOV Filmfestival: Alle kleuren van de wereld

De wondermooie affiche geeft het aan, naar jaarlijkse traditie focust MOOOV Filmfestival op cinema die ons alle kleuren van de wereld reveleert. Tussen 17 en 30 april zijn wereldfilms uit alle windstreken te zien in haast alle hoeken van Vlaanderen. In Beringen, Brugge, Dilbeek, Genk, Lier, Roeselare, Sint-Niklaas en Turnhout worden onuitgegeven en recent uitgebrachte langspeelfilms, documentaires en kortfilms vertoond. Naast de competitie is er aandacht voor regisseurs in diaspora, native cinema, het western genre en het thema 'she decides'.
Lees meer

Zie mij doen: Kijken mag, staren niet!

Met de creatieve documentaire 'Zie mij doen' pleit Klara Van Es (Verdwaald in het Geheugenpaleis, Carnotstraat 17) met verve voor inclusie. Haar gestileerd en respectvol portret van mensen met een beperking is even beklijvend als subtiel en blijft nazinderen. Lang nadat de documentairemaakster ons 85 minuten lang rond gidste in zorgcentrum Monnikenheide blijven de bewoners door onze geest spoken. Mensen die verdrietig zijn “wanneer niemand luistert.” Eén boodschap: luisteren en kijken, maar zonder te staren.
Lees meer

Patser: Zero level shit

Ze doen zalen vollopen met 'Patser', Adil El Arbi en Bilall Fallah. In België én Nederland. Ondertussen lijkt de Hollywooddroom van het dynamische duo uit te komen na een eerste vingeroefening en een dankzij de filmpers verworven reputatie van 'next generation leaders'. Will Smith en 'Bad Boys 3' lonken. Helaas is hun derde film 'fucked up zero level shit', patserig hersenloos popcorn entertainment over hersenloze patsers. Infantiele, populistische cinema van cineasten met meer marketing- dan filmtalent. De hype is beter dan de film. Gij weet!
Lees meer

Kristof Hoornaert: “Resurrection moet je voelen in je lijf”

'Resurrection', het indrukwekkende speelfilmdebuut van Kristof Hoornaert, is een prikkelende poëtische parabel over wreedheid en beschaving. Een verhaal van schuld en boete, van een louterende hergeboorte, dat onder je huid kruipt en je ook na de vertoning niet meer loslaat. Het is een boeiende film, maar een die volgens de cineast “tegen de mainstream manier van film maken ingaat. Vaak ziet men film als entertainment, iets dat je consumeert. Voor mij is het logisch om eerder kunstzinnige films te maken.” Ijzersterke artistieke auteurcinema.
Lees meer