about
Toon menu

De wereld is om zeep, en zo ook het anarchisme.

(leestijd: 10 minuten) Ik had me voorgenomen het een tijdje rustiger aan te doen, te genieten van mijn oude dag en de mooie voorjaarsdagen in een steeds warmer wordende wereld, maar nood breekt wet. Dat is zo. Altijd al geweest. Ook bij anarchisten. Inzonderheid bij anarchisten zou ik zelfs zeggen. Aanleiding daartoe is het uitblijven van een antwoord op mijn vraag aan de organisator van de Alternatieve Boekenbeurs[1] om mij een standje te gunnen op hun evenement dat binnenkort plaatsvind te Ge...
Lees meer

De Grote Ontnuchtering

Domela Nieuwenhuis te Amsterdam (foto Wikipedia)                     In afwachting van de Grote Ontnuchtering schenk ik mijzelf nog een glaasje in. Wit is het deze keer, al geef ik toe dat ik dat eigenlijk pas kan zeggen op het moment dat het glas reeds aan mijn lippen staat. Ik lijd immers aan een wel zeer hardnekkige vorm van kleurenblindheid en bovendien is in sommige gevallen aan de buitenzijde van de fles niet eens te zie...
Lees meer

Krullende tenen

greta-thunberg.png

“Zolang het bedrog maar eentonig en rustig verliep, zo leek het wel, lieten we ons allemaal bedriegen, werkten we er onbewust of misschien uit lafheid aan mee, want mensen zijn allemaal lafaards en geven van nature de voorkeur aan willekeurig welke vorm van misleiding, omdat die een aangename buitenkant heeft.” Faulkner W., Terwijl ik al heenging, 1985 (vert.) (oorspr. titel As I Lay Dying (1930 / 1957), Bezige Bij, Amsterdam   Tenenkrullend, dat is het minste wat je kan zeggen van de reactie...
Lees meer

Menno ter Braak en het nationaalsocialisme als rancuneleer.

Menno ter Braak[1] en het nationaalsocialisme als rancuneleer. Graag breng ik volgende tekst van bovenvermeld schrijver onder de aandacht. Hij dateert van 1937 en waarschuwt voor wat toen verstaan werd onder het nationaalsocialisme (en fascisme), maar belicht wat we vandaag misschien beter verstaan onder het anti-verlichtingsdenken van de altright beweging en wat hier ten lande o.a. gebruikt wordt door partijen zoals de Nieuw-Vlaamse Alliantie en het Vlaams Belang. Waarmee meteen ook op haar...
Lees meer

De wereld is om zeep in duizend woorden

De wereld is om zeep, dat denk ik wanneer ik de telefoon neerleg nadat ik een afspraak heb geregeld voor het herstellen van mijn verwarmingsketel. Die had het immers begeven en herstelling drong zich op. Dat was dag op dag veertien dagen geleden net voor de winterprik de temperatuur hier voor het eerst dit jaar onder het vriespunt bracht, want zoiets gebeurd ook altijd juist dan. Het was Murphy geloof ik die daar een theorie over bedacht. Maar niet getreuzeld. Ik telefoneer dus naar de installat...
Lees meer

Drummen in de kantlijn

Een introspectieve op de werking van een van de laatste/enige mogelijkheden voor actievoerders/reporters om hun verhaal van onderuit te vertellen. Het zal de bezoeker van deze site/blog niet zijn ontgaan; naast de gebruikelijke persoonlijke bloggers in wat hier de Community heet, zijn er meer en meer professionele en gesubsidieerde organisaties die gebruik maken van dit in wezen gratis, onafhankelijk en niet-commercieel mediaplatform. Ze doen dit in eigen naam of rechtstreeks vanuit hun organis...
Lees meer

De C-curve van de Heilige Anna

In mijn zoektocht naar een wat grondigere argumentatie als waarom de Sint Annakerk te Gent best zo snel mogelijk wordt omgetoverd in een warenhuis, opdat het al te pathetisch en nietszeggende protest ophoudt te bestaan, stuitte ik - vraag me niet meer hoe - op een toch wel zeer interessant proefschrift uit 2014 genaamd: De kerk in het midden houden? Houdingen van de diocesane clerus van de bisdommen Gent en Brugge tijdens de Tweede Wereldoorlog, door Pieterjan De Coninck. Het proefschrift (UGent...
Lees meer

School

Zo, zo. De eerste schooldag nadert weer met rasse schreden en dat zal je geweten hebben. Dat besef ik ook wanneer ik met zoonlief sta aan te schuiven bij de boekenverkoop voor het nieuwe schooljaar. Heerlijk vers geurend dubbelzijdig bedrukt papier. Samengeperste kennis zomaar voor het rapen. Mits betaling van drie-en-negentig Euro alsjeblief. Betaling met bancontact is uiteraard mogelijk. Wanneer er nog vijf wachtenden voor ons zijn bedenk ik dat die schoolboeken toch een echte business moet...
Lees meer

Drogende verf

Ik beken. In mijn leven heb ik reeds menige uren staan schilderen. Uren die, zoals dat heet, voorbijgingen in het vakkundig nietsdoen. Maar dit alles is nog niets in vergelijking met de uren en dagen die ik besteed aan het zien drogen van verf eens geschilderd. Want er is niets zo boeiend als het zien drogen van verf. En dat komt zo. Het droogproces van verf, en dan heb ik het over lijnolieverf in het bijzonder, is in grote lijnen wat heet een polymerisatieproces. Wil zeggen: dat vele monomeren...
Lees meer

Voorwaarts, en avant !

a.k.a. Food for ducks Eerder op de dag woonde ik de uitvaart bij van mijn moeder. Vijfentachtig was ze geworden. Een mooie leeftijd. Althans voor het leven vol miserie dat ze geleden heeft. Maar het is hier niet de plaats om daar dieper op in gaan. Vandaag was louter een afscheidsherdenking en het uitstrooien op de strooiweide. (De crematie zelf vond eerder plaats.) Ik vond het eerlijk gezegd een nogal bedenkelijke bedoening om niet te zeggen een nogal slecht ogend stukje theater. En dan heb ik...
Lees meer

Het klad

In mijn straat woont een wat oudere man. Lang, wit dun haar in de nek en iets op de bovenlip. Hij zit regelmatig op een vouwstoeltje in zijn deuropening verscholen. Ik kan niet zeggen dat hij het verkeer gadeslaat noch dat hij de voorbijgangers in het oog houdt, want vaak lijkt het wel of hij zijn ogen gewoon gesloten houdt. Het hoofd gebogen. Ik kan ook niet zeggen wat hij dan wel doet, behalve dan in zijn vouwstoeltje zitten. En roken. Ja dat wel, want die witte snor neigt toch wel heel sterk...
Lees meer

For2Nite

Sedert een tweetal weken ben ik verslingerd aan een interactief, peer versus peer, computerspel. Het principe is eenvoudig: honderd spelers worden op een eiland gedropt en de laatste die het overleeft is de winnaar. Op het eiland zijn o.a. wapens, munitie en bouwmaterialen te vinden en het doel is – nog eenvoudiger gezegd- elkaar zo snel mogelijk af te knallen. Het is niet nieuw. Zowel het principe als het spel. Denk bijvoorbeeld maar aan the Hunger Games-trilogie. Het is echter recent dat h...
Lees meer

Het dorp

Gisterenmorgen redde ik een vlieg uit een bodempje regenwater dat in een emmer buiten stilletjes was komen te staan. De daad herstelde mijn geloof in de mensheid. Voor eventjes toch. Tegen ’s avonds was dat geloof ijdel gebleken toen ik verwoed jacht maakte op een gelijkaardig beest omdat het mij horendol aan het maken was tijdens een naar mijn mening welverdiende avondrust. Zoals het gaat in het leven richt je je vaak niet op de werkelijke oorzaak van je woede of ongemak, maar op die- of datgen...
Lees meer

Etienne

Op gezette tijden maak ik al eens gebruik van het openbaar vervoer. Het brengt mij tot de opstapplaats ter hoogte van het Heirnispleintje. Daar is een winkel genaamd Etienne. Etienne is een winkel in postzegels en toebehoren. Het heeft een met leien beklede gevel bestaande uit twee vitrines en een dieper gelegen ingang. Een gesloten deur verhindert mij echter steeds om binnen te gaan. Dat ligt meer aan de frequentie en de tijdstippen waarop ik van het openbaar vervoer gebruik maak dan aan Etie...
Lees meer

De merel en de bunker

Een laat lenteverhaal. Een koppel merels is sinds kort haar nest aan het maken in de aanbouw van mijn atelier. Ze gebruikt daartoe de in opbouw zijnde muur als grondvest. En het gaat snel. Op enkele dagen tijd zijn takjes, twijgjes en blaadjes aangevoerd tot een compact geheel van wel zeven centimeter hoog. Het wordt door beide vogels samengesteld. Al zag ik daarnet nog dat het hoofdzakelijk het vrouwtje is die de binnenbekleding voor haar rekening neemt. Waar het mannetje nu uithangt is van hi...
Lees meer