about
Toon menu

School

Zo, zo. De eerste schooldag nadert weer met rasse schreden en dat zal je geweten hebben. Dat besef ik ook wanneer ik met zoonlief sta aan te schuiven bij de boekenverkoop voor het nieuwe schooljaar. Heerlijk vers geurend dubbelzijdig bedrukt papier. Samengeperste kennis zomaar voor het rapen. Mits betaling van drie-en-negentig Euro alsjeblief. Betaling met bancontact is uiteraard mogelijk. Wanneer er nog vijf wachtenden voor ons zijn bedenk ik dat die schoolboeken toch een echte business moet...
Lees meer

Drogende verf

Ik beken. In mijn leven heb ik reeds menige uren staan schilderen. Uren die, zoals dat heet, voorbijgingen in het vakkundig nietsdoen. Maar dit alles is nog niets in vergelijking met de uren en dagen die ik besteed aan het zien drogen van verf eens geschilderd. Want er is niets zo boeiend als het zien drogen van verf. En dat komt zo. Het droogproces van verf, en dan heb ik het over lijnolieverf in het bijzonder, is in grote lijnen wat heet een polymerisatieproces. Wil zeggen: dat vele monomeren...
Lees meer

Voorwaarts, en avant !

a.k.a. Food for ducks Eerder op de dag woonde ik de uitvaart bij van mijn moeder. Vijfentachtig was ze geworden. Een mooie leeftijd. Althans voor het leven vol miserie dat ze geleden heeft. Maar het is hier niet de plaats om daar dieper op in gaan. Vandaag was louter een afscheidsherdenking en het uitstrooien op de strooiweide. (De crematie zelf vond eerder plaats.) Ik vond het eerlijk gezegd een nogal bedenkelijke bedoening om niet te zeggen een nogal slecht ogend stukje theater. En dan heb ik...
Lees meer

Het klad

In mijn straat woont een wat oudere man. Lang, wit dun haar in de nek en iets op de bovenlip. Hij zit regelmatig op een vouwstoeltje in zijn deuropening verscholen. Ik kan niet zeggen dat hij het verkeer gadeslaat noch dat hij de voorbijgangers in het oog houdt, want vaak lijkt het wel of hij zijn ogen gewoon gesloten houdt. Het hoofd gebogen. Ik kan ook niet zeggen wat hij dan wel doet, behalve dan in zijn vouwstoeltje zitten. En roken. Ja dat wel, want die witte snor neigt toch wel heel sterk...
Lees meer

For2Nite

Sedert een tweetal weken ben ik verslingerd aan een interactief, peer versus peer, computerspel. Het principe is eenvoudig: honderd spelers worden op een eiland gedropt en de laatste die het overleeft is de winnaar. Op het eiland zijn o.a. wapens, munitie en bouwmaterialen te vinden en het doel is – nog eenvoudiger gezegd- elkaar zo snel mogelijk af te knallen. Het is niet nieuw. Zowel het principe als het spel. Denk bijvoorbeeld maar aan the Hunger Games-trilogie. Het is echter recent dat h...
Lees meer

Het dorp

Gisterenmorgen redde ik een vlieg uit een bodempje regenwater dat in een emmer buiten stilletjes was komen te staan. De daad herstelde mijn geloof in de mensheid. Voor eventjes toch. Tegen ’s avonds was dat geloof ijdel gebleken toen ik verwoed jacht maakte op een gelijkaardig beest omdat het mij horendol aan het maken was tijdens een naar mijn mening welverdiende avondrust. Zoals het gaat in het leven richt je je vaak niet op de werkelijke oorzaak van je woede of ongemak, maar op die- of datgen...
Lees meer

Etienne

Op gezette tijden maak ik al eens gebruik van het openbaar vervoer. Het brengt mij tot de opstapplaats ter hoogte van het Heirnispleintje. Daar is een winkel genaamd Etienne. Etienne is een winkel in postzegels en toebehoren. Het heeft een met leien beklede gevel bestaande uit twee vitrines en een dieper gelegen ingang. Een gesloten deur verhindert mij echter steeds om binnen te gaan. Dat ligt meer aan de frequentie en de tijdstippen waarop ik van het openbaar vervoer gebruik maak dan aan Etie...
Lees meer

De merel en de bunker

Een laat lenteverhaal. Een koppel merels is sinds kort haar nest aan het maken in de aanbouw van mijn atelier. Ze gebruikt daartoe de in opbouw zijnde muur als grondvest. En het gaat snel. Op enkele dagen tijd zijn takjes, twijgjes en blaadjes aangevoerd tot een compact geheel van wel zeven centimeter hoog. Het wordt door beide vogels samengesteld. Al zag ik daarnet nog dat het hoofdzakelijk het vrouwtje is die de binnenbekleding voor haar rekening neemt. Waar het mannetje nu uithangt is van hi...
Lees meer

De verdwaalde filosoof

jpvb.png

Het is de week van de boekenbeurs en er mag al eens een boek besproken worden. Dit is een boekbespreking voor Verdwaalde stad door J.P. Van Bendegem (2017) en daar kan ik vrij kort over zijn: lees dit niet. Dat is een harde stelling voor wat op het eerste zicht wel een interessant boek lijkt van een zonder twijfel aangenaam man (want filosoof). Interessant, jawel, vanwege de opzet te filosoferen langsheen straten en pleinen, zoals tevens de ondertitel luidt. Het boek vloeit voort uit een filosof...
Lees meer

Bladzijde honderdeenentwintig

johnny-paycheck-pic3.jpg

Een boekbespreking over Johnny Paycheck (Christophe Vekeman). Or how to kill you’re love (for countrymusic) in one hundred and twenty one pages. A ten minute read. Christophe Vekeman schreef een boek over Johnny Paycheck. Naar we zouden vernemen één van de prominentste en talentrijkste ‘outlaws’ uit de geschiedenis van de countrymuziek en, zo beloofd alvast de kaft: “Een boek zoals je er nog nooit één hebt gelezen, over een man van wie je nog nooit hebt gehoord.” Zowat halverwege het boek geko...
Lees meer

Retribution will be swift

tanyatagaq-flare-564x368.png

Muziek als oerkracht tegen ongebreidelde natuurvernietigende geldzucht en mannelijke machtswellust? Na een jaar waarin op muzikaal vlak nogal wat treurnis te beleven viel had ik me voorgenomen het nieuwe jaar te starten met een positieve noot. Al was het maar om deze belofte waar te maken of dra weer in het dagelijkse moeras te kunnen verzinken volgt nu een concertbespreking van wat ik toch wel een muzikale ontdekking, wie weet zelfs reeds het beste concert van 2017 wil noemen. Het betreft Tan...
Lees meer