about
Toon menu

De paarden deel 1

zaterdag 23 februari 2013
Deze blog werd geschreven door een van onze lezers. Wil je zelf ook beginnen bloggen in onze community, ga dan meteen aan de slag.

Schrijf je niks...? Wat vind jij...? Tja, ik verkoop vlees en met de hele paardenvleesaffaire wil men mijn mening ook horen. Begrijpelijk. Mensen staan erg ver van hun voedsel. De wetgeving en alles daar rond is complex. Hoe moet je je als gewone burger daar nog een mening over vormen? Een mens moet al over zoveel een mening hebben. Blijkbaar zijn er mensen die mij vertrouwen (gelukkig) en blijkbaar hopen ze het zich wat gemakkelijker te maken door mijn mening te kennen.

In principe zou ik niet reageren op de paardenvleesaffaire. Voor mijn handeltje zou het inderdaad gemakkelijk zijn, maar mensen moeten bij mij kopen voor wat ik verkoop, niet voor wat anderen niet verkopen. Ik wil de verkoop niet aanzwengelen met de miserie van anderen.

Ik spreek me niet uit over het gezond of ongezond zijn van het vlees dat in de handel is gekomen. Wel over de enorme verspreiding van het vlees en alle bedrijven waar het is geweest. Onvoorstelbaar! Dat is dus de lange keten in de praktijk. . Ik spreek me ook uit over het feit dat deze fraude is kunnen gebeuren. De lange keten, de keten van onpersoonlijkheid waar een beetje malafide persoon toch gewoon van de opportuniteiten begint te kwijlen.

Ik hoor Meneer Vantemsche zeggen dat er gezocht moet worden naar oplossingen voor het probleem. Meer controles is de enige oplossing. En we controleren ons nu al kapot. Ik was op een groot biologisch bedrijf waar ook wordt verpakt . Vijf controlerende organisaties komen daar controleren. Vijf!!! En het systeem is zo lek als een mandje. Het voornaamste wat ze moeten doen, doen ze niet en dat is stalen nemen. Waarom niet? Te duur? Ganse boeken worden volgeschreven over het reilen en zeilen op een landbouwbedrijf. Een stempel er op en 't is klaar. Papieren in orde, alles in orde. Natuurlijk zijn mensen wel zo snugger om niet op te schrijven wat niet mag. Dus... Moet ik dat nu gaan uitbazuinen? Neen! Dat heeft geen zin. Hoe men ook zal proberen, de lange keten is gewoon niet waterdicht te krijgen. Als de huidige problemen opgelost zijn duiken er morgen toch weer andere problemen op en dan zou ik daar weer oorlogje tegen moeten voeren. Daarom vertel ik enkel over de voordelen van de korte keten.

Als ik fraudeer maak ik mijn eigen handeltje stuk. Als ik fraudeer dan zien de klanten dat, want ze weten waar mijn dieren grazen, ze komen tot in mijn stallen, ze komen tot bij mijn slager. Ik heb er alle belang bij om het nog veel beter te doen dan gewoon niet frauderen. Ik moet het gewoon uitzonderlijk goed doen. Uitzonderlijk goed is mijn reclame. En dat is de kracht van de korte keten, de kracht om rechtstreeks bij de boer te kopen.

reacties

2 reacties

  • door ludwig billiet op zaterdag 23 februari 2013

    Hallo Jos,

    Fijn om nog eens iets zinnigs te lezen over dit alweer zeer zware onderwerp. De keten die je noemt is eigenlijk het onvermijdelijke gevolg van de industrialisering van voedsel. Een aantal aspecten ervan, regelgeving en controle zijn echter ook in mijn vakgebied hoe langer hoe meer de zwakste schakel.

  • door limousin op zaterdag 2 maart 2013

    Mijn artikel is nog maar een week oud. Ik schreef toen: "Als de huidige problemen opgelost zijn duiken er morgen toch weer andere problemen op en dan zou ik daar weer oorlogje tegen moeten voeren." en vandaag in het nieuws: in Duitsland toxines in het voeder van melkkoeien. Hoeveel bedrijven? Hoeveel dieren? Het ontgaat mij. Het zijn er in ieder geval veel. Hoe lossen wij dat op in de korte keten? Ik schreef nog dat wij extra ons best moeten doen. Op ons bedrijf hebben we voor 100% eigen voeder. Wat onze dieren eten komt van de eigen gronden. Jos

Het is niet langer mogelijk om te reageren.

Lees alle reacties