about
Toon menu

Column in magazine Blauw: "Architecten van de toekomst", door Yoran Van Campfort

vrijdag 4 januari 2019
Deze blog werd geschreven door een van onze lezers. Wil je zelf ook beginnen bloggen in onze community, ga dan meteen aan de slag.

Op woensdag 3 oktober verjaar ik. Ik schrijf dit niet opdat jullie mij allemaal een kaartje zouden sturen (dat mag natuurlijk altijd, maar het moet niet). Nee, ik start ermee omdat de datum van mijn verjaardag niet onbelangrijk is. Ik word namelijk achttien op 3 oktober, 11 dagen voor de verkiezingen. Net op tijd dus om kandidaat te zijn voor de gemeenteraadsverkiezingen, hier in Scherpenheuvel-Zichem. Net op tijd om mij te engageren in de politiek. En naar ik hoor ben ik dus de allerjongste kandidaat van Open Vld die op 14 oktober op een lijst staat.

Gewoon doen, dacht ook ik. Zoals zovelen bij Open Vld. Ik krijg wel eens de vraag hoe oud ik wel niet ben als ik zeg dat ik straks kandidaat ben, maar daar draait het voor mij uiteindelijk niet om. Ik wil me smijten. Als jongere, voor jongeren. Ik weet waar onze generatie mee bezig is, waar wij van wakker liggen en waar we over dromen.

Vergis u niet: jongeren zijn weldegelijk bezig met de toekomst. Politiek wordt wel af en toe afgeschilderd als saai door de jonge garde. Te moeilijk. Of een te-ver-van-mijn-bed-show. Ik merk het elke dag tijdens gesprekken: mijn leeftijdsgenoten zijn vaak erg geïnteresseerd in maatschappelijke problemen, maar tegelijkertijd hebben ze nog te vaak het gevoel dat ze niet worden gehoord. Ik begrijp hen ergens wel, maar dan is de vraag hoe je daar mee omgaat.

 Zo zei Barack Obama ooit het volgende, en dat schudde me wel wakker. “Change will not come if we wait for some other person or some other time. We are the ones we've been waiting for. We are the change that we seek.”Je kan alleen dingen veranderen als je zelf in actie schiet. Ik was dan ook vastberaden mee te denken én te doen met andere jongeren. Hierdoor vond ik al snel de weg naar Jong VLD. Vrijheid, gelijkwaardigheid en vooruitgang zijn mijn sleutelwaarden, de keuze om de blauwe familie te vervoegen was dan ook snel gemaakt.

 Voor mij is Jong VLD een groep geëngageerde jongeren, maar bovenal een grote groep vrienden. De ijver waarmee Jong VLD zich inzet voor een vrije samenleving en de jongerenvertegenwoordiging is inspirerend. Want hoe je het ook bekijkt, jongeren zijn nog te vaak in de minderheid op het politiek toneel. Jong VLD bracht me tot bij Open Vld Scherpenheuvel-Zichem, en uiteindelijk kwam dus dé vraag: wil je op de lijst staan?

 Wel, ja! Deze kans wil ik met beide handen grijpen. Ik wil een aanspreekpunt zijn voor iedereen, jong en oud. Ik wil jongeren terug warm maken voor de politiek, tonen dat hun mening er wel toe doet, opdat zij zich engageren en ervoor durven uit te komen. Wij zijn tenslotte de leiders van morgen, de architecten van de toekomst. Laat ons van Scherpenheuvel-Zichem terug een aantrekkelijke stad maken voor jongeren. Ik verwacht niet dat ik straks een mandaat heb, maar toch zet ik mij 200 procent in. Nu, en na 14 oktober. Stapje per stapje.


Bron: Van Campfort, Y. (2018). Architecten van de toekomst, ledenmagazine Blauw Open VLD.