about
Toon menu

Vrijzijn

woensdag 6 mei 2015
Deze blog werd geschreven door een van onze lezers. Wil je zelf ook beginnen bloggen in onze community, ga dan meteen aan de slag.

Gent is een fijne stad.
Misschien ging u er onlangs ook nog vertoeven -die kans is groot- om er fijntjes te flaneren langs lanen en pleinen. Of misschien om er gewoon een koffie te gaan drinken. Of een biertje. Of om er naar een concert te gaan, of inkopen te gaan doen.
Allemaal fijn.
Waarschijnlijk is het u niet bewust opgevallen, maar het fijnst aan die fijne stad is dat de binnenstad niet (overal) vol auto's staat: ze worden geweerd uit de meeste centrumstraten. En dat geeft een aangenaam gevoel voor wie in de stad verblijft. U kan het ook 'fijn' noemen.
Fijn ook voor de fietsers in die stad want daar heeft het Gentse stadsbestuur heus en degelijk werk voor geleverd, gedurende de voorbije pakweg 20 jaar. Het resultaat mag er zijn: gebreken niet te na gesproken, is er een goed fietsbeleid dat er voor gezorgd heeft dat dit zachte weggebruik er heel populair is. En dat is niet enkel bij studenten zo, die van oudsher (leuk anachronisme voor deze jongelui - of u kan het ook 'fijn' noemen..) de fiets als zowat voornaamste manier van verplaatsen gebruiken. Zij genieten daarbij zichtbaar van de herwonnen vrijheid in het nut van de duurzame tweewieler.
Ook andere stadsbewoners en -bezoekers doen dat.
Doordat er, naast fietsinfrastructuur, ook voldoende mogelijkheden voorhanden zijn die het gebruik van de fiets nog verhogen, zoals Blue Bike en Max Mobiel waar gelegenheids- en dagelijkse bezoekers fietsen kunnen gaan huren, pikken steeds meer van hen graag in op het ecologische transportmiddel in Gent.
Dat laatste is een gevolg van de wisselwerking tussen de populariteit van de fiets en het fietsbeleid van de Arteveldestad.
Steden die over twintig jaar een even fijne fietsmobiliteit willen, kunnen daar best nu al werk van beginnen maken.
Dan wordt het fijn voor iedereen, in elke Vlaamse stad, die nu de ogen opent en uit wil kijken naar een fijne toekomst.
Fijn, daar kunnen we toch niet tegen zijn? (tekst: Wim Schrever)