about
Toon menu

Het zal je maar overkomen.

vrijdag 27 april 2018
Deze blog werd geschreven door een van onze lezers. Wil je zelf ook beginnen bloggen in onze community, ga dan meteen aan de slag.

Je hebt niet enkel de pech dat je een verschrikkelijke diagnose te horen krijgt, je lijdt onder allerlei fysieke kwalen en pijnen die het je ook psychisch zeker niet gemakkelijk maken. Tegelijk komen er andere problemen bij: je kan niet gaan werken, dus moet terugvallen op een vervanginsinkomen. Hierdoor wordt het moeilijk je huishuur/lening af te betalen, je komt financieel in de problemen louter en alleen door een diagnose en het gevolg ervan.

pexels-photo-208512

De behandeling van je ziekte is heel duur, enkel en alleen al de "comfort-medicijnen" die je het leven wat draaglijker moeten maken nemen meer dan uw budget voor zijn rekening …, hiervoor moet alles wijken... plots staat alles in het teken van uw ziekte en hoe je dit zal moeten betalen.

In ons welvarend land België, met een sociaal vangnet dat zo uitgebreid is dat het tot ver over de landsgrenzen bekend is blijven nog steeds vele zieke mensen in de kou staan.
In die mate dat ze moeten aankloppen bij oa de Vlaamse liga tegen kanker. Deze liga moet op zijn beurt aankloppen bij fondsen die eigenlijk bedoeld zijn om onder andere het wetenschappelijk onderzoek tegen kanker te financieren of instanties op te zetten waar meerdere personen van gebruik kunnen maken, ipv individuele fondsen uit te schrijven.

Het is bijzonder shockerend dat landgenoten die het meest hulpbehoevend zijn, in de steek worden gelaten. Dit terwijl politici opstap premies krijgen tot over de 400.000 EURO, rijken amper belastingen hoeven te betalen 'Fascisten die in oa Syrie gingen vechten een uitkering genieten' en ga zo maar door.

Wij vinden het beschamend om in een land te moeten leven dat aan zijn burgers (die zelf, of waarvan hun ouders, vroeger maandelijks de helft van hun inkomen afstonden aan de overheid) moet zeggen dat de kraan wordt toegedraaid.. Het is een schande en wraakroepend dat een welvarend 'rijk' met overbetaalde politiekers dit toelaat. Het is onbegrijpelijk dat het volk hier geen verzet tegen toont.

Wie ziek is wordt gestraft geïsoleerd, alsof het een keuze is om ziek te worden. Het doel van de regering is de ziekte-uitkering zodanig te beperken, om mensen op die manier sneller terug aan het werk te krijgen maar in realiteit blijkt dat deze tekorten een negatieve impact hebben op de zowel psychische als fysieke gezondheid van de patiënt.

Ziekenhuizen gaan gebukt onder besparingen op kosten van de patiënt. De de dure prijzen voor zorg en medicatie zijn vandaag de dag vaak een obstakel om toegang te verkrijgen tot degelijke zorg.

Gezondheid voor wie het niet breed heeft, botst onvermijdelijk met de winsthonger van de farmaceutische sector. Met een Kiwimodel zoals oa de PvDA voorstelt probeert men de winsten van de farmaceutische sector aan banden leggen Dit kan zeker effect hebben. maar het schakelt de winsthonger als drijfveer niet uit en pakt het probleem van de concurrentie op zogenaamde vrije markt niet aan. Een druk op de prijzen binnen het kader van de huidige farmaceutische sector leiden tot hogere kosten, waaronder de lonen. In een land als België waar de farmaceutische industrie sterk staat zal dat sowieso een neerwaartse druk op de lonen geven wat rampzalige gevolgen zal geven, men zet ons het mes op de keel. Om een concreet en duurzaam alternatief te bieden op de verschillende tegenstellingen in de farmaceutische industrie is er nood aan nationalisatie onder controle en beheer van de gemeenschap als onderdeel van een nationale gezondheidsdienst.

Gezondheid is te belangrijk om het aan de winsten van de private sector over te laten: hoog tijd om alles wat met zorg te maken heeft in publieke handen te nemen.


pexels-photo-220432