about
Toon menu

Zuhal Demir (N-VA) mijnwerkersdochter als "image-building"

dinsdag 28 februari 2017
Deze blog werd geschreven door een van onze lezers. Wil je zelf ook beginnen bloggen in onze community, ga dan meteen aan de slag.

Zuhal Demir (N-VA) heeft er een handje van weg om cijfers uit hun verband te rukken, fout te interpreteren, en alleenstaande feiten uit te vergroten tot het volgens haar  werkelijke probleem of oplossing.

Het begint al bij haar persoonlijke situatie: Het als vrouw met Koerdische afkomst schoppen tot regeringslid is op zich een opmerkelijke prestatie die bij vriend en tegenstander bewondering afdwingt. Hieruit besluiten dat als je maar hard werkt iedereen tot vergelijkbare resultaten kan komen is een brug te ver. Bij haar eedaflegging probeerde ze daar een statement van te maken. Ze droeg immers de mijnwerkershalsdoek van haar vader om de arm, hiermee zeggende dat ook mensen met van lagere komaf het heus wel zullen maken in het leven. Ze staat er duidelijk niet bij stil dat ze eerder tot de weinige uitzonderingen behoort en waarschijnlijk heel wat geluk op haar levenspad tegen kwam. Het fier zijn op een bescheiden afkomst heb ik met haar gemeen, maar daar stopt het. Een werkmansafstammelinge die de vakbonden uitspuwt vertoont een schrijnend gebrek aan respect voor de strijders van de arbeidende klasse.

Als het over cijfers gaat moet ze niet onderdoen voor haar Vlaamse eventante Holemans. Ze poneert dat UNIA blijkbaar meer aandacht aan zwarte piet dan aan de salafisten besteedt, wetende dat deze federale instelling zich over de gekleurde kindervriend eerder op de vlakte hield.

Klachten over racisme zouden volgens haar bij UNIA frequenter voorkomen. De klachten zijn wat ze zijn, ze kunnen ze toch enkel maar behandelen en ze niet zelf creëren.

Een centrum dat tegen discriminatie werkt bestempelen als een polariseringsmachine is puur populisme en dus onaanvaardbaar. Dan kan je ook zeggen dat alle straathoekwerkers die veel bezig zijn met achtergestelde jongeren en dus ook veel vreemdelingen polariserend werken.

Waar hebben we het als inwoner van dit land verdient? Twee beleidsdames die gezien hun vrouw zijn een sterke opmerkzame geest voor elke vorm van discriminatie zouden moeten hebben weigeren om objectieve cijfers correct te analyseren en hun beleid ernaar te richten.

reageer

Eén reactie

  • door Didier op woensdag 1 maart 2017

    Jouw beschrijving van Demir komt exact overeen met hoe ik zelf over haar denk (ik zou het alleen niet zo accuraat kunnen verwoorden). Hoe erg ik ook meeleef met het wel en wee van de migrantengemeenschap, voor haar heb ik niet het minste respect. Wat meer bescheidenheid en realiteitszin zouden niet misplaatst zijn.

Lees alle reacties