about
Toon menu

Gelezen :: Psychiaters op de sofa, Dominique De Graaf

vrijdag 14 augustus 2015
Deze blog werd geschreven door een van onze lezers. Wil je zelf ook beginnen bloggen in onze community, ga dan meteen aan de slag.

psychiaters op de sofaAllereerst: dit is een vlot geschreven boek, het leest echt zeer makkelijk weg. De vier persoonlijkheden, de vier interviews die door elkaar lopen maken het erg levendig. Het is makkelijk om volgen. Een beetje vervelend in de layout zijn de ‘streamers’, dat pas goed in een krant -de auteur is journalist- maar in een boek zorgt het er vooral voor dat je twee keer kort na elkaar dezelfde zin leest.

De vier psychiaters zijn alle vier vrouwen. Ze zijn het vaak eens, maar hier en daar hebben ze toch een opvallend andere mening. Bijvoorbeeld als het gaat over transgenders of over de legalisatie van drugs.

De bedoeling is dat ze de rollen eens omdraaien en zichzelf eens blootgeven. Ze snijden inderdaad enkele ‘donkere’ kanten van hun privéleven aan. Eentje heeft een verstandelijk beperkte dochter, drie van hen zijn getrouwd met een dokter, maar eentje is getrouwd met een kunstenaar en dat huwelijk werd niet aanvaard door de ouders (uit ervaring weet ik dat dat verdomd hard is), een andere kwam in opspraak over fraude, een geschiedenis die heel wat voeten in de aarde had en zeer vervelend was voor haar. Al bij al heb ik echter helemaal niet het gevoel dat ze zich blootgaven. Als ze dat deden dan hebben de vier een verdomd saai privéleven. Ze lijken net iets te perfect om helemaal menselijk over te komen. De vier hebben, met hier en daar misschien een putje in de weg, eigenlijk fantastische modelcarrières neergezet. Dat is prachtig voor hen, maar persoonlijk zou ik liever bij een therapeut gaan die zelf serieus wat blutsen heeft opgelopen in ‘t leven alvorens hij therapeut is geworden, dat vereenvoudigt het mee-lijden en de herkenning. Hoeveel mensen voelen zich op hun gemak bij iemand met een modelcarrière? Het lijkt wel het relaas van super woman in het kwadraat. Andere recensies zeggen hoe ‘gevoelig’ de vier zijn. Ik bleef toch vooral gedisciplineerde dokters zien, die de eigen zielenroerselen goed verborgen hielden.

De thema’s die het boek aansnijdt zijn zeer mainstream en voor de hand liggend: transgenders, ADHD, CVS, burnout en andere ‘trendy’ ziektes, waarschijnlijk allemaal terug te koppelen aan stress.

Alle vier onderstrepen nog eens overduidelijk dat seksuele en/of romantische relaties tussen hulpverlener en cliënt altijd schadelijk zijn en absoluut te vermijden zijn.

Voor mij opvallend is dat ze voorbeelden geven van cliënten die pas na vele jaren uitschreeuwen waarom het eigenlijk gaat. Misschien overschat ik mezelf, maar ik kan mij werkelijk niet voorstellen dat iemand die jarenlang bij mij op consultatie komt het grootste probleem in zijn leven zo lang voor mij verborgen houdt. Dat zit hem volgens mij in de kilte die ik voel in hun aanpak, in de autoritaire sfeer, de psychiater achter een groot bureau, een bastion van gezag, een dokter -sowieso al een figuur met veel maatschappelijke standing- die je niet eens bij de voornaam mag noemen. Ik zou mij zelf ook bepaald niet geroepen voelen om tegen zo iemand vrank en vrij mijn hart uit te storten.

Zelf zou ik mensen niet aanraden om bij psychiaters te lopen, tenzij er absoluut noodzakelijk pillen moeten worden voorgeschreven. Ik kan de vier psychiaters in dit boek zeer moeilijk zien als een ‘strijdmakker’, zoals Bob Vansant therapeuten beschrijft.

Het zijn natuurlijk vier sterke vrouwen, die heel veel activiteiten succesvol in hun leven hebben gepropt, met veel drive en goesting, die zeer veel verstand hebben en een zeer straffe carrière hebben uitgebouwd. Desondanks -of net daarom- ervoer ik een soort geremde houterigheid bij het lezen van hun antwoorden. Ik vind interviews met Paul Verhaeghe of Dirk De Wachter toch een heel pak menselijker. Dit boek is uiteraard bedoeld als hapklare brok voor wie eens iets meer wil lezen over psychiaters. Ik ben er zeker van dat de dames in werkelijkheid veel boeiender zijn en tot interessantere bekentenissen komen dan op papier. Misschien maakte de combinatie van vier personen tegelijk het ook moeilijk om echt intiem te worden tijdens een interview.

Al en bij al een vlot leesbaar boek. Wie echter dieper wil doordringen tot de wereld van therapie, komt beter aan zijn trekken bij de romans van Irvin Yalom.

‘Psychiaters op de sofa’ kan je bestellen via bol.com: http://www.bol.com/nl/p/psychiaters-op-de-sofa/9200000028876560/?country=BE