about
Toon menu

Gelezen :: Dagboek van een psychotherapeut, Bob Vansant

vrijdag 14 augustus 2015
Deze blog werd geschreven door een van onze lezers. Wil je zelf ook beginnen bloggen in onze community, ga dan meteen aan de slag.

https://williampaulpeynsaert.files.wordpress.com/2015/03/p2252001_1.jpg















Een toegankelijk en ontwapenend boek. Zeer geschikt voor mensen die zelf therapeut zijn, therapeut willen worden of op zoek zijn naar een therapeut en willen weten wat ze in het beste geval mogen verwachten. Dankzij de openhartigheid van de therapeut is het een erg menselijk verhaal. Bob Vansant benadrukt dat er veel minder therapeuten nodig zouden zijn als mensen meer aandacht voor elkaar zouden hebben. Daarom trekt het eiland Lesbos hem zo aan waar mensen die tijd nog hebben voor elkaar. Daar laat men zich ook niet verdelen om redenen van status en prestige. Iedereen doet er waar hij of zij het beste in is en daarbij is iedereen gelijk in sociaal aanzien.

DeWereldMorgen.beHet boek vermeldt 9 factoren die bepalen of je een goede therapeut bent. Zeker de moeite om eens te bekijken. Bob Vansant gebruik het woord therapeut als synoniem voor ‘strijdmakker’. Dat is een inspirerende, duidelijke term, die heel goed de therapeutische relatie samenvat.

Bob Vansant neemt het niet zo nauw met de orthodoxie, hij maakt ook reizen met cliënten, trekt er op uit met cliënten en durft al eens naar cruciale plekken gaan in het proces van de cliënt, zoals wanneer hij met een overlevende van de holocaust naar het concentratiekamp gaat waar ze was opgesloten, hetgeen een zeer louterende ervaring blijkt. Hij is dus zeker geen saaie, klassieke therapeut bij wie je op de sofa komt liggen om jarenlang in je kindertijd te roeren.

Bob Vansant bevestigt nog eens zeer duidelijk dat er sowieso problemen van komen als je seks hebt met patiënten of een relatie, zelfs als het geen patiënten meer zijn. Ook onderstreept hij dat geen enkel diploma je echt een therapeut kan maken. De belangrijkste vaardigheid die een therapeut onder de knie moet hebben, is mee-voelen, luisteren, steunen. En ik veronderstel ook: de patiënt aanvaarden zoals hij op dat moment is.

Zelf vind ik dat ik niet alleen maar therapeut kan zijn, ik wil ook nog op een andere manier in het leven staan, als tolk, vertaler van romans, student van de Amerikaanse Burgeroorlog, schrijver en toneelmaker. Als ik alleen maar therapeut zou zijn en mensen zou ondersteunen in hun leven, zou ik dat van mezelf verdacht vinden, alsof ik mensen aanmoedig om te leven, maar dan zelf niet leef.

Wie graag meer weet over Bob Vansant kan terecht op zijn site http://www.bobvansant.be/