about
Toon menu

Dagboek uit Colombia: zaterdag 19 februari 2011

zondag 20 februari 2011
Deze blog werd geschreven door een van onze lezers. Wil je zelf ook beginnen bloggen in onze community, ga dan meteen aan de slag.
  • Zicht op de zaal waar de bloemenarbeiders hun feest vieren (Colombia, Facatativa)

Internationale dag van de arbeiders en arbeidsters in de bloemensector

De dag begint rustig. We hebben eindelijk wat vrije tijd. Een deel van de delegatie gaat op jacht naar lederen spullen, een ander deel wil souvenirs inslaan.

Als iedereen weer terug is in het hotel blijkt dat Marc ziek is. Hij ligt met koorts in bed. Maar al is onze communicatieman nog zo ziek, de blog vergeten we niet. Met de nodige vertraging (waarom verwondert ons dat niet meer?) vertrekken we met een gecharterd busje naar Facatativa, op één uur rijden van Bogota..

Krop in de keel

Onze aankomst op deze activiteit naar aanleiding van de ‘Internationale dag van de bloemenarbeid(st)ers’ is indrukwekkend. Onder een daverend applaus, gekir en geroep komen we de zaal binnen. Je krijgt er een krop van in de keel.

De bloemenvakbonden over de hele wereld willen van 14 februari een werelddag voor de arbeiders en arbeidsters uit de sector maken.

Op een ogenblik (Valentijn) dat deze arbeiders zich uit de naad werken om de massa’s ruikers voor de geliefden klaar te maken, mag er ook eens aandacht gaan naar het werk van deze mensen en de onaanvaardbare omstandigheden waarin ze vaak moeten werken.

Met het project van het Vlaams ABVV steunen we dit initiatief. Deze activiteit wordt dan ook voor de derde keer georganiseerd. In de zaal een dikke 250 mensen, arbeiders, mannen en vrouwen, jong en oud. De voorzitter van het projectcomité, Alberto Salamanca, heet ons welkom.

Grote tevredenheid

Onze delegatie zit met naambordje per persoon achter een lange tafel helemaal vooraan in de zaal. We stellen ons voor. We maken van de gelegenheid gebruik om onze grote tevredenheid uit te drukken voor de behaalde resultaten van het project en we bedanken de hele ploeg van het project.

Dan komt Bety Fuentes, de coördinator van het project in Colombia, en ze geeft, ondersteund door een powerpointpresentatie verslag van de werking in het voorbije jaar. Midden haar betoog valt de elektriciteit uit. Een transformator in de elektriciteitscabine is stuk en de hele wijk zit zonder stroom. Maar Bety doet onverstoord verder en sluit haar verslag onder luid applaus af.

Eenheid onder de arbeiders

Dan is het tijd voor enkele tussenkomsten, open micro zeg maar. José Mora brengt een groet van de vakbond Untrafragancia. Campo Elias Bautista brengt de groet van Sintrasplendor. Daar duurt de staking nu al meer dan zeventig dagen.

Hij wordt emotioneel en geeft kritiek op sommige militanten. Meteen komt een vrouwelijke miltante naar voor die oproept om de gezellige sfeer niet te verpesten en pleit voor de eenheid onder de arbeiders. Stormachtig applaus.

Ook de advocaat Arturo Portilla neemt het woord met een korte toelichting bij het aanbod van rechtshulp dat de Casa (het huis van het project) heeft. Hij roept de aanwezigen op om nooit zelf hun ontslag te geven als ze ziek zijn. De Colombiaanse wet verbiedt om zieke arbeiders af te danken. Dus bij ziekte blijven ze in dienst. Ook iemand die vorming geeft getuigt over haar ervaring.

Muziek en tombola

Dan is het tijd voor muziek. De ABVV-spullen die we uit België hebben meegebracht (petjes, t-shirts, sjaaltjes, bandanas, zakjes, vlaggen, enz.) worden dan via een soort tombola verdeeld onder de aanwezigen.

Alfonso Velasquez van de overkoepelende vakbond CUT sluit het politieke deel van de bijeenkomst af met een oproep tot samenwerking tussen alle bloemenvakbonden en het organiseren van een breed forum met één eisenbundel.

De aanwezigen krijgen een hapje kip en een frisdrank. Ondertussen breekt het feest los. Op muziek van de live band proberen wij - houterige Belgen - de Colombiaanse ritmes te volgen.

Als we weer buitengaan klampen enkele arbeidsters ons nog vast en benadrukken hoeveel dit solidariteitsproject voor hen betekent. Daar zijn we met deze inleefreis meer dan van overtuigd geraakt.

  • Onze delegatie wordt enthousiast begroet en krijgt een ereplaats vooraan in de zaal.

  • Hele families komen naar het feest van de bloemenabeidsters.

  • In de zaal hangt een spandoek ter herdenking van 196 slachtoffers van de paramilitairen, onder wie opvallend veel kinderen.

  • Dit spandoek roept op tot een boycot van Coca Cola, de Amerikaanse frisdrankmultinational die syndicalisten het leven zuur maakt. 

  • Geen feest in Colombia zonder muziek en dans. Op de foto: Betty Fuentes, de Colombiaanse coördinatrice van het bloemenproject.

reageer

Er zijn nog geen reacties op deze blog.