about
Toon menu

Je wint, Israël.

Je wint, Israël, maar je hebt niet gewonnen.
vrijdag 25 juli 2014
Deze blog werd geschreven door een van onze lezers. Wil je zelf ook beginnen bloggen in onze community, ga dan meteen aan de slag.

Nee, Hamas mag geen raketten afvuren of aanslagen plegen, maar verliezen zullen ze, want jullie zijn de sterksten, want jullie  hebben machtige vrienden in de wereld.

Laten we niet op zoek gaan naar de complexe oorzaken, naar het begin van dit slepend conflict, maar wel naar de hallucinante situatie vandaag. Na eeuwen van wereldwijde  haat en vernedering werden jullie door het nazisme herleid tot een  fundamenteel, uit te roeien  kwaad. Maar de  oude droom van het Zionisme zou waarheid worden. Een eigen land, een eigen plek op de wereld kon de oplossing brengen voor de overlevenden, voor de toekomst: Israël! Jullie deden het grondiger dan de westerse landen met hun kolonies en mandaatgebieden: Palestina zou Israël worden. Dat was immers een eeuwenoude claim: het is ons gebied, het werd ons ontstolen.Er was uiteraard tegenstand van de omliggende Arabische en Islamitische landen. Na de overwinning in een open oorlog konden jullie aan de opbouw beginnen.De wereld keek welwillend toe: hadden jullie geen vreselijke tol betaald ?

Samenwerken met het  inmiddels daar wonende volk, was niet aan de orde; hier was alleen plaats voor Joodse mensen. Israël groeide en werd machtiger, gesteund door hun broeders in het Westen,.  waarbij  ook geografisch- economische belangen meespeelden  Maar die vervelende Palestijnen wilden van geen wijken weten. Toen begon een gestaag  voortschrijdende inpalming  van gebied, telkens met de belofte dat het niet verder ging. Jullie slaagden er toch maar in om 1,8 miljoen mensen samen te persen  in een strook land van geen 400 km² en er nog een muur rond te bouwen ook. Toekomst ? Geen. Werk voor jongeren ? Geen. Noodzakelijke energie: beperkt en vernieling van de waterzuivering, dus  ongezond drinkwater. En dan durven ze nog raketten afvuren op Israël, ons land, daar is geen reden voor; bovendien hebben wij een anti-rakettenschild dat die projectielen   belet om veel sschade aan te richten.Maar het blijft toch schrikken, om van de aanslagen niet te spreken.

Als wij bombarderen en woningen van Hamas-kopstukken bestoken, is het wél raak, ze sterven samen met hun gezin. En vijf minuten vooraf verwittigen wij de bewoners van de woning ernaast: als die tijdig weg zijn, overleven ze maar vinden  nadien een huis in puin. Dat is nu eenmaal 'collateral damage', zoals ook  het stijgende aantal doden en gewonden, waaronder vele kinderen. En met onze grondtroepen met ultramoderne tanks vernietigen wij de overblijvende vluchtroutes en smokkeltunnels. Gaza een open gevangenis ? Allemaal de schuld van Hamas. Er valt niet met ze te praten, ze gaan nooit in op onze eisen, wie niet horen wil moet voelen.

Je wint, Israël. Langzaam maar zeker draait de focus van kritiek,  boosheid, afkeer en haat zich naar Israël toe. Terwijl een funest fundamentalisme zich ontwikkelt in de Islamitische wereld, waarbij Israël beschouwd wordt als een Westerse voorpost.

Ô Israël, welke kans hebben jullie gemist om een moderne, verdraagzame, democratische staat op te bouwen. Met burgers die vrij hun godsdienst beleven of kiezen voor  een niet-religieus humanisme.

Maar dat kon niet op basis van een godsdienstbeleving gebaseerd op eeuwenoude teksten.       Waarden zijn belangrijk, maar ze zijn geen strakke richtlijnen voor een evoluerende toekomst:  God is eeuwig, maar het leven is tijdsgebonden. We kunnen begrip opbrengen voor jullie  angstpsychose na de gruwelen van de Holocaust, maar niet voor de moordende reactie op mannen, vrouwen en kinderern die jullie niets misdaan hebben, alleen in jullie weg lopen, zoals jullie in de weg liepen van een misdadig regime.   

R.P.

21 juli 2014