about
Toon menu

Procter & Gamble

dinsdag 2 maart 2010
Deze blog werd geschreven door een van onze lezers. Wil je zelf ook beginnen bloggen in onze community, ga dan meteen aan de slag.

Procter & Gamble Corporation is een Amerikaanse multinationaal en één van de grootste leveranciers in de wereld van huishoudelijke- en verzorgingsproducten. Het bedrijf kon in het tweede kwartaal van het gebroken boekjaar 2009-2010 profiteren van meer kooplust bij de consument en gunstige wisselkoersen. De omzet steeg 6 procent tot 21 miljard dollar wat resulteerde in een winst van 4,7 miljard dollar of 1,49 dollar per aandeel.

Zoals vele Amerikaanse bedrijven kiest ook P&G resoluut voor individuele beloning. We moeten er geen tekening bij maken dat diegene die opkomen voor hun rechten, of die van iemand anders, op het einde met lege handen komen te staan. P&G staat bovendien ook bekend om zijn afkeer jegens de vakbonden.

Zo voerde unite in 2009 nog strijd tegen de mentaliteit van Union bashing bij P&G. De inzet waren de rechten van zo’n 7500 werknemers in afdelingen in Engeland en Ierland. Paul Moring, de bedrijfsmanager, schreef toen een brief van zes pagina’s naar de werknemers bij P&G waarin hij hen duidelijk maakte dat loon –en arbeidsvoorwaarden op de helling kwamen te staan als men een vakbond zou binnen halen. Het besluit in de brief was :” “P&G UK has a long-standing belief that direct consultation and communication with its staff on a broad range of issues is in everyone’s best interest and delivers better outcomes than working through a third party, such as a union.”

En ook hier in België houdt de directie vast aan de bedrijfscultuur om werknemers individueel op basis van prestaties te beoordelen en denkt P&G verheven te zijn boven de wet. Ook al werken er in de vestiging in Mechelen 600 arbeiders en 350 bedienden, toch weigert P&G om een bedrijfs-cao af te sluiten. Toen men in 2008 het sociaal overleg wou opstarten weigerde de directie de vakbonden als gesprekspartner.

Sindsdien ging het van kwaad naar erger. P&G nam een jurist in dienst met in het achterhoofd het ontslagen van enkele syndicaal afgevaardigden. Vakbondssecretaris Willy Van Den Broeck heeft het over 19de eeuwse toestanden. Zo worden werknemers die ontslagen worden het recht ontzegd om contact op te nemen met hun delegatie. 

Maar ook de syndicale delegaties wordt het leven zuur gemaakt. Delegees bevinden zich soms in scenario’s die je zelfs in de beste tragi-komische films niet zal vinden. Op een bepaald ogenblik werd een toiletbezoek beschouwd als “syndicaal werk” waarop een schriftelijke waarschuwing volgde! En zo kregen verschillende delegees al schriftelijke verwittigingen te verwerken.

Dit is meestal de eerste stap naar het ontslag van een delegee. Daarom bedeelde de algemene centrale, gesteund door een 220-tal militanten, vandaag pamfletten aan de poorten van P&G.

Daar werd meteen duidelijk welke anti-sociale politiek de directie voert. Zo hadden zij extra beveiligingspersoneel op de been gebracht. Bovendien was ook de  politie talrijk aanwezig en vergezeld van een deurwaarder die nauwlettend in de gaten hield wie van de werknemers een pamflet zou aannemen. De schrik om het aannemen van een pamflet op het einde van het jaar cash te betalen was soms van de gezichten af te lezen.

Op het einde nam Olivier Van Den Eynde nog het woord uit naam van de algemene centrale. Op 10 mei moet deze delegee, die al tien jaar actief is als verkozen afgevaardigde bij P&C, voorkomen. Wordt dus ongetwijfeld vervolgd.

reacties

Eén reactie

  • door Iorix op donderdag 4 maart 2010

    Ooit werd ik als laatstejaarsstudent uitgenodigd op een wervingsdiner van P&G, wat ik daar allemaal te horen kreeg deed mijn maag omdraaien: een voorbeeld is dat P&G de markt bepaalt door haar marketingactiviteiten, deze gegevens zouden (volgens een P&G-marketeer daar aanwezig) zodanig beschermd worden dat zelfs een atoombom het niet zou kunnen uitwissen want de manier van werken is zo efficiënt dat iedereen de onzin effectief gelooft en P&G-producten gaat kopen. We kunnen dus spreken van een globale planeconomie waarvan de grootste beslissingsmacht en daarmee gepaard gaande winsten in de handen zijn van enkele ultrarijken die geen verantwoording hoeven af te leggen aan de volkeren waarvan ze de toekomst bepaalt. Jammer genoeg heeft dit globaal economisch plan enkel winst als oogmerk; duurzaamheid en sociale rechtvaardigheid zijn hindernissen.

    Anderzijds, als een 'soevereine' staat haar economie wil plannen zodat iedereen loon krijgt naar werk en zodat dit economisch plan het werktuig wordt voor een duurzame en rechtvaardige maatschappij komt ze in conflict met globale handelsovereenkomsten zoals GATS. De WTO dringt ons namelijk op dat onze economie geleid moet worden door vrijemarktchaos, het feit dat deze 'vrije' markt in het geniep toch globaal gemanipuleerd wordt door enkelen die geen verantwoording hoeven af te leggen aan de bevolking die ze leiden, wordt volop genegeerd.

Het is niet langer mogelijk om te reageren.

Lees alle reacties