about
Toon menu

Academici sta op: Er is geen migratie probleem als u het niet wil! (*)

vrijdag 28 september 2018
Deze blog werd geschreven door een van onze lezers. Wil je zelf ook beginnen bloggen in onze community, ga dan meteen aan de slag.
  • Spaanse stad in harde tijden. Via Flickr.

 Beste collega, kent  u het fenomeen van het "framen" in de pers en de partij PR? Dat is een techniek die zoals uit onderzoek blijkt, de N-VA en het Vlaams Belang dubbel zoveel toepassen als de andere partijen in boodschappen over de migrant. Het gaat erom je uitspraken te plaatsen in een voor jouw groep, jouw ideologie voordelig denkkader. In de pagina's van Binnenland lees ik vandaag vrijdag 28 in De Standaard een stukje naar aanleiding van Staatssecretaris Francken die in zijn thuisgemeente Lubbeek op deze avond zijn boek voorstelt het volgende:

"Wat migratie betreft, hebben de N-VA en haar achterban in de (sociale) media het speelveld voor zich"

Nochtans is de meerderheid van de inwoners van Vlaanderen (voor het gemak Vlamingen genoemd) vatbaar voor een menselijker, zachter discours, zo blijkt uit de rondvraag.

Acht minuten leestijd.

(*) Bijgewerkt in het slot een besluit en publicatie statement op 5 oktober.


Het 11.11.11 heeft inderdaad een groot onderzoek laten uitvoeren waarbij kranten, tv -journaals, Facebookpagina's en tweets zijn gescand, en ook een duizendtal representatieve inwoners van Vlaanderen werd hun mening gevraagd.

Een gemiddelde van zestien procent van de uitspraken was geframed, in een voor de eigen ideologie (en activisme) voordelig kader geplaatst. De partijen van de onderbuik, de daadkracht en de straffe wil die ik hoger noemde... doen dat voor meer dan dubbel zoveel uitspraken...

Is dat geen laakbare ideologische slapte van Groen, SP-A en CD&V?

Dat de sociale media aan de N-VA worden gelaten, en in het algemeen aan roepers en zwaar cynische mensen en aan nogal onwetende mensen is mij al zeer lang een doorn in het oog. Al meer dan dertig jaar. Vanavond had ik over de telefoon een gesprek over een paar thema's met een gewezen prof Moderne Geschiedenis van me. Hij is intussen een trouwe vriend en een stipte mentor die op bijna al mijn artikels reacties en feedback geeft sinds meer dan dertien jaar. Al vele jaren spoor ik de man aan meer te schrijven in de media. Hij heeft doortimmerde visies over alle actuele hangijzers, en een zeer humane kijk op deze tijd en zijn uitdagingen.

Hij was het vandaag met mij eens dat vooral de emeriti veel meer aan het maatschappelijk debat zouden moeten deelnemen.

Persoonlijk vind ik dat  Ik verder moet gaan in de aansporing:

Aan alle intellectuelen: het is alle hens aan dek!!

Ik ben niet de enige die deze analyse maakt: van de zomer is er op initiatief van een paar rectoren, dacht ik, een instituut opgericht dat het aandeel, de participatie van Academici aan het maatschappelijk debat wil vergroten.

Dat verbeterde debat en die  participatie van experten in diverse disciplines, het lijkt mij stilaan een kwestie van levensbelang voor onze democratie en onze Rechtsstaat.

De studie van de ngo die als naam een verwijzing kiest naar de datum en het uur van het einde van de dodelijke en gore eerste wereldoorlog, toont ook aan dat als je een keer een tweet stuurt of een lezersbrief publiceert met een positieve visie op bijvoorbeeld mensen op de vlucht, dat de landgenoten niet metéén van mening doet veranderen, ook al wordt je gelezen. Maar “langdurige blootstelling" aan geframede boodschappen HEEFT wel degelijk EFFECT.

Waarom zouden gematigde partijen minder vurig moeten zijn in hun boodschappen?

Waarom zou de wil de maatschappij op een goed spoor te brengen en te houden bij de linkse partijen en humanistische & christelijke denkers kleiner moeten of mogen zijn?

Is een beetje missionair zijn,  iets dat teveel gêne oproept?

Dan is toch in de limiet een neergang van de  humaniteit in dit land ons verdiende loon!

De boodschap dat het speelveld van het debat over migratie aan de rechtse partijen wordt gelaten las ik een paar uur nadat ik zelf nog  enkele kritische maar uiteraard beleefde berichten gepost had op de pagina, het Facebook profiel van Staatssecretaris Francken.

Eens te meer stel ik vast dat Hublou  de actieveling is, de intellectueel die de taak behartigt die toch elke intellectueel zou moeten ter harte gaan, en die in de vuurlinie gaat staan.

Mijn kritiek gaat verder dan die van de oude vriend: ook de professoren die volop aan hun loopbaan bezig zijn, hebben m.i. geen excuus om helemaal niet tussen te komen in de maatschappelijke debatten met politiek belang. Als deze lieden een excuus zoeken in het feit dat de academische carrière vandaag zeer veel verplichtingen inhoudt, dan moeten zij hun leven anders organiseren, toch?

Wat is een intellectueel waard die voor zichzelf geen bewegingsvrijheid weet te behouden?

Om het even wat in de verf te zetten: een Rik Torfs gaf in 2009 al toe dat hij soms scherp  werd naar studenten “die tijdens het examen meenden het beter te weten dan ikzelf”. "Ik wil mijn vrijheid behouden" legde hij uit in artikels in de kranten en in interviews. God nog aan toe, dan is het logisch dat Rik Torfs jarenlang zowat de enige hoorbare stem is geweest van de katholieke mens in Vlaanderen!

De andere academici moeten (zij zullen liever een term horen als "zijn geroepen") zichzelf toch echt OOK wel vrij zien te spelen zodat die belangrijke maatschappelijke taak, die vorm van maatschappelijke dienstverlening die niemand anders beter kan leveren dan zij, deelname aan het Maatschappelijk Debat hun mogelijk blijft!

Graag geef ik tenslotte nog even een anekdote die graag mag illustreren vanwaar ik dit “maningsrecht” wel haal om de collega’s in de academische wereld op te roepen. Zelf heb ik ooit, tegen de regels in, vanop de publieksbanken van de AV van het Vlaams Parlement volksvertegenwoordiger Filip Dewinter op luid  en langdurig hoongelach onthaald, toen die weer eens op slinkse manier de minister President onder vuur nam, maar mooi en grappig lik op stuk kreeg van  Kris Peeters. Dewinter heeft daar minuten lang als verdoofd gestaan op het spreekgestoelte. Er kwam een zindering van motivatie en moed bij de democratische krachten en in hoofde van de baas van het huis.

Toeval of niet, vanaf die dag is het jarenlang bergaf gegaan met het VB!

Toen ik een jaar of acht later een secretaris van de groene partij ontmoette, herinnerde hij zich mijn interventie in het Vlaams Parlement. Hij die daar bijna dertig jaar lang aanwezig was geweest, stelde onomwonden: "Die pluim, de neergang van het VB, die mag jij op jouw hoed steken, Stef!".

 

De kracht van mijn interventie lag natuurlijk in het dapper stellen van de juiste daad op het juiste moment, op de "onmogelijke" plaats. Ik stel mij voor dat niemand de vijf of tien jaar voordien zoiets ooit gedaan heeft vanop die tribune. Dat vele welmenende politici daar eigenlijk naar hadden gesnakt, lijkt mij evident, dat iemand zonder directe persoonlijke belangen, een burger die op die manier de Gemeenschap kan vertegenwoordigen, eens letterlijk een halt toeriep aan die gemene volksmenner uit het Antwerpse.

De moraal van het verhaal: je mag nooit onderschatten hoeveel jij zelf kan bijdragen aan de koers van je gemeenschap, aan de lijn van de grote geschiedenis!

Alle hens aan dek dus.

Er is geen migratieprobleem, als u, intellectueel, wil dat er geen is!

U weet dat de landen die  op de kaart liggen direct rond het zorgenkind Syrië zoveel vluchtelingen opnemen als zij zelf burgers tellen, of het zal niet veel schelen. Dat gaat om vele miljoenen. En daar komen die mensen samen ook door, hoor!

Wij hebben met "het migrantenprobleem" een LUXE probleem.

Ik citeer hier tot slot graag de woorden van premier Guy Verhofstadt, toen die tijdens zijn tweede regering  tijdens een Afrikareis heel wat ellende had gezien. Bij terugkomst verklaarde hij in zekere zin zeer terecht:

"België kent geen echte problemen..."

Vandaag las ik overigens nog eens een paar "bijdragen" van de volgers van Staatssecretaris Francken op Facebook. Die BULKEN van de gemeenplaatsen, van voor-oordelen en onzin die zonder nadenken voor waar wordt gehouden.

Ter illustratie en tragi-komisch vermaak breng ik drie korte citaten

  1. “ Geef hier eens antwoord op- Aan de Heer Francken

            " Wat me opvalt bij het zien van tv beelden en foto's bij de migranten is dat

             er  meer jonge gasten zijn dan moeders en kinderen,zouden die jonge           gasten  niet beter in hun land vechten voor meer gerechtigheid dan hier de boel te komen verzieken.En wie doet de controle van die gasten wie zijn ze HET KUNNEN WEL SLAPENDE CELLEN VAN I.S zijn "

  1. “Terwijl theo [sic]2 jaar aan zijn boek dicteert lopen de illegale gewoon binnen. Verwijder eerst dat gespuis en schrijf dan een boek hoe je die varkens buiten het land en EU hebt kunnen zetten. Het volk zou het meer appreciëren en zou massaal dan je boek kopen en vele schouder klopjes en de redder van ons land”


  1. [Van een vrouw] “‘heb net iets op FB gezien,,,,, en idd , wij gaan de zelfde richting uit!!!! ging over Amerika , de indianen, was hun land en nu ???? voel me ni goe in men eigen land,,,, voel me uitgesloten en bang en heb schrik voor de toekomst! kom s'avonds nimeer buiten, ik bekijk alles met argusogen! heeft nu niks met dit art.. te maken, ma moest het ff kwijt!”

Meteen heb ik een paar reacties geschreven.

Dat dit soort praat komt (wat de twee eerste reacties betreft) van een persoon die duidelijk nog zo goed als nooit een immigrant face to face heeft gezien of gesproken.

Dat het hier om puur buikgevoel gaat, boosheid die met iets anders te maken heeft.

Velen zijn bang & boos in deze bevolking, dat zal ik niet ontkennen.

Zij hebben echter geen zelfinzicht, beseffen niet wat hen bang of boos maakt, en PROJECTEREN die negativiteit op ZONDEBOKKEN die totaal geen schuld treft aan die harde of teleurstellende levenssituatie.

Dit gaat om een golf van negativiteit die dient gekeerd.

Zoals Wouter Beke heeft gereageerd toen de ziel van de jongens van Schild en vrienden bloot kwam na de Pano reportage:

 

"Je kan er niet aan doen dat er onkruid groeit in je tuin.

Maar als je het bewust gaat bemesten,

moet je op een dag niet schrikken als al het goede bloemgewas er door overwoekerd is geraakt!!"

Dat geldt ook voor het algemene Maatschappelijke Debat!

Academici, neem uw verantwoordelijkheid op!

Dat heeft nood aan hygiëne. Nood aan opkuisen.

Persoonlijk neem ik mij voor tot een maand na de verkiezingen dagelijks minstens één dwaze, toxische reactie van een "gewone Belg" te ontzenuwen en te weerleggen. Wie dat wil mag mijn actie sponsoren. Met de sponsoring bekostig ik dan de uitgave in eigen beheer van mijn opbouwende stukjes die via De Wereld Morgen zijn verschenen. (Neem contact via stefhublou.global@gmail.com).

SHS


Gepubliceerd als blog bij De Wereld Morgen op 1 oktober, én aan een honderdtal geleerde kennissen gezonden. En aan de eerste minister, de minister –president en de minister verantwoordelijk voor armoedebestrijding, voorzien van een inleiding, die verhaalt hoe ik net voordien op een terras een dame van antwoord had gediend die schande sprak dat een buurvrouw met 350 euro moest toekomen, in miserie leefde, met schimmel op de muren. Mijn betoog komt erop neer dat er een probleem is van Herverdeling. En dat veel mensen geen woorden hebben om dat aan te pakken, en dan maar hun woede op zondebokken richten. Er is een grootschalige zwendel in gedachten en emoties aan de gang, aangestuurd door voortrekkers in rechtse partijen. Zij vertikken het blijkbaar de negatieve emotionele redeneringen van eenvoudige mensen bij te sturen in een morele richting. Zij trachten garen te spinnen bij primitieve, agressieve houdingen, die onschuldigen agressief bejegenen. Deze politici spelen, werken met vuur, want op het einde van de dag is het algemeen belang en de Democratie en de Rechtsstaat die het grootste risico lopen.