about
Toon menu

Mededeling aan de medereizigers  

vrijdag 4 mei 2018
Deze blog werd geschreven door een van onze lezers. Wil je zelf ook beginnen bloggen in onze community, ga dan meteen aan de slag.
  • Dorpskerkje Saint Mary the Virgin. Bron: Flickr.

 

Pasen viel in het jaar achttien dat momenteel het onze is, op een wat hilarische datum, 1 april. Mijn Paasboodschap kwam onder anderen hierop neer, dat ik pleit bij de kerkelijke hiërarchie voor meer waardering voor [concrete inzet voor de samenleving geleverd door concrete mensen, ook als zij niet gewijde christenen zijn]. En dit onder anderen door het statuut van heilige tot deze doelgroep uit te breiden; de blog formuleert het zo -   . Een gelijkaardige nota heb ik overigens naar het hoofd van de kerk in dit bisdom gezonden; die aartsbisschop wordt de laatste jaren, mede door de onwetendheid van de grote meerderheid van de journalisten over kerkelijke zaken en structuren, tevens als hoofd van de kerk van dit  land aanzien.

Het blad bij uitstek voor (gewone) christenen bij ons, Kerk en Leven (de meer onafhankelijk denkende en meer aan complex redeneren gewende mensen lezen Tertio), brengt in het nummer van dit moment, editie 2 mei, uitleg bij de recentste exhortatie van de paus in Rome. Een Exhortatio is een belangrijk bericht van de Paus aan de wereld en de gelovigen, slechts één trapje lager in die zin dan de Encycliek. (De volgens mij veruit belangrijkste encycliek sinds vele decennia gaat over ecologie en zorg voor kwetsbare wezens, zowel menselijke als niet-menselijke, onder de titel “Laudato si”, dat weet u. Hij zag twee jaar terug het levenslicht).

De nieuwste Boodschap aan de Wereld van paus Franciscus is opnieuw in relatief verstaanbare taal geschreven. Deze topman wil gehoord en begrepen worden. Dat lijkt me niet altijd een nadeel voor een kerkvorst. En voor ieder die zijn mond opendoet, of in de pen klimt.

Het standpunt van de hoofdredacteur van kerk en leven, Luk Vanmaercke is aan de heiligen onder ons gewijd. Dat is opnieuw een wijs, informatief, verhelderend en niet geheel van dapperheid verstoken stukje van de man. Een gewone Vlaamse kerk journalist geeft in een column daarnaast uitleg bij deze Boodschap die als titel draagt “Gaudete et jubilate”. Een titel die de levenskracht en levenslust van deze Latino Paus als golflengte, als algoritme verraadt. (Dat soort impulsen verwelkom ik altijd. Ik sta bekend als een levenslustig man. Rik Torfs schreef rond dat vrij universele thema zijn eerstvolgende column in Het laatste Nieuws, op donderdag 26 maart, nadat hij mijn wervelende laudatio, uitgesproken vanop de eerste rij van het publiek, voor Montasser Alde’Emeh mocht meemaken bij de boekvoorstelling van “Dubbel leven” in Leuven op 24 maart).

In de toelichtingen over welke  thema’s die ik als schrijver behartig, staat op dewereldmorgen daar meer over; ik ben van oordeel dat onze Europese beschaving lijdt aan bloedeloosheid. (Vandaag lees ik in De Standaard een column van een denker met een veel grotere visibiliteit die precies dezelfde analyse maakt.). [Dat mag ons niet verwonderen, dat wij indommelen, als gemeenschap van enkele honderden miljoenen mensen, in een cultuur en in de schoot van een populatie die haar jonge kinderen verplicht stil te zitten en “te luisteren” de hele dag lang, vanaf een jaar of zes, en vaak al veel vroeger – ondanks de hartverscheurende emoties bij de mama op de drempel van de crèche vroeg in de morgen. In die optiek is ons opvoedingsmodel een waar antidotum tegen de levenslust. ]

De Exhortatio is verschenen (in Rome) op 9 april, een dikke week na mijn paschale aansporing aan de Kerk rond het thema.

De reporter van Kerk & Leven merkt voorts op dat er heel wat gemor klinkt bij de stijl en communicatie, bij de policies ook van Paus Franciscus, onder conservatief-traditionele gelovigen. Die mannen en vrouwen zijn natuurlijk hun getypte lijntjes  houvast in de existentie kwijt (grijnslach icoontje). Eigen schuld dikke bult. God heeft m.i. de mens een brein gegeven, zetel van ons verstand, van een menselijke Geest (groot of minder groot), Om Te Gebruiken. Net als benen, oren of een penis. Niet om de slaaf van predikers uitgedost met een lintje of een punthoed te worden.

Verder lees ik dat Franciscus nadruk legt op het feit dat ook vele moeders [die met wijsheid en toewijding hun kinderen opvoeden, vaak in lastige omstandigheden (en met of zonder de vader], ook aanspraak kunnen maken op de titel “heilige mens”. Dat is een perspectief dat ik zelf met zoveel woorden heb uitgeschreven in de betreffende blog.

Reporter Erik geeft aan dat deze lijn overigens slechts nieuwe klemtonen betekent, want ook de grote en langdurig actieve paus Johannes Paulus II heeft honderden mensen heilig verklaart. Waaronder vele vrouwen en niet-gewijden, niet-religieuzen.

De Romeinse schrijvers leerden ons als Europese cultuurkring het woord in schriftvorm goed benutten. Van hen stamt het begrip “In cauda venenum – het venijn zit in de staart”. Dat verwijst ernaar dat de goede briefschrijver vaak het lastigste, meest beschuldigende of confronterende element van zijn Poststuk bewaart voor en uitpakt op het einde, in de slotparagraaf. – Erik wijst er fijntjes op dat de paus van deze tijd wel geregeld naar vrouwen verwijst als heilige modellen, waaronder een bepaalde zwarte dame, [waarmee ik bedoel, een dame met Afrikaanse genen en bruine huid]; maar dat opperhoofd Franciscus merkwaardig genoeg wel pleit in zijn hoge brief aan de mensheid voor het zien van de heiligheid onder zeg maar “de burgers”, maar dat hij zelf geen enkel voorbeeld of model aanhaalt van een niet religieuze, niet gewijde mens onder de alreeds gevormde heiligen…

---

Merkwaardig, hoe een mens soms, na een decennium of vijf, “Kind van zijn Tijd” wordt.  Vooral misschien wanneer hij zich van kindsbeen af als Kind van – heeft gezien; Kind van zijn vader(s), kind van zijn bekwame en toegewijde moeder, kind van de Schepper, van de Natuur en van de eindeloze Stroom van het fenomeen Tijd. En wanneer hij zijn Leven als een Zending ervaren mag.

SHSV