about
Toon menu

Tabak is mijn goede Medicijn voor de ziel

vrijdag 26 mei 2017
Deze blog werd geschreven door een van onze lezers. Wil je zelf ook beginnen bloggen in onze community, ga dan meteen aan de slag.
  • Misschien moeten wij toch opnieuw contact maken met de waarde van bepaalde grote tradities bij het zoeken naar het werkelijk goede leven... Illustratie: tabaksbladeren die drogen aan hun rek na de oogst. Flickr.

Het is supermooi weer. Honger is de beste saus, na de winter geniet de mens het meest van zonnige dagen, in augustus zijn vaak velen de zon alweer beu. Ik ga na het werk in de keuken in de zon in de tuin zitten, terwijl de soep kookt. En ik steek een pijpje op. De tabak waarvan ik de pouch vandaag voorzichtig open druk, (“Break seal gently” staat er op alle merken al zeker twintig jaar met geheimzinnige fijnzinnigheid), is  verfijnd.


Vandaag rook ik een mélange gemaakt op een eiland in Denemarken, op basis van Virginia tabak (die een goudgele kleur heeft) en andere soorten, waarvan sommige door het proces van "cavendisch" zijn gegaan. Allen wellicht uit de Verenigde Staten van Amerika, waar de tabaksplant vandaan komt, en nog altijd het beste groeit. Maar ook op Indonesië en in Mali groeit tegenwoordig zeer fijne tabak, die in sommige producten verwerkt zijn voor de kenner. "Indian Summer" is de naam van een van mijn uitverkoren tabak soorten. Het is een recept dat is verrijkt met tabak gekweekt door de zeer religieuze Amish. Dat is een groep christenen in de Verenigde Staten die met paard en kar rijden in plaats van met de alomtegenwoordige, giftige lucht uitbrakende auto's. Eigenzinnige mensen die de landerijen beploegen met door paarden getrokken ploegen en die weigeren televisie huis te halen. Die zich kleden in degelijke stoffen met sobere kleuren, zoals de mode twee of drie eeuwen geleden was.


De Amish zijn bekend bij het grote publiek door de film “Witness”, waarin een kleine jongen van hun gemeenschap een moord ziet begaan door een corrupte politie inspecteur in de toiletten van een luchthaven. De killers volgen hem en zijn familie, en integere politieman met blond haar (rol van Paul Newman, of was het Robert Redford?) tracht de eenouderfamilie met de moed der wanhoop te beschermen en van de killers te redden. Het wordt heel spannend, maar er is een happy end met een onvergetelijke scene, wanneer de moordenaar door neerstortend graan aan zijn einde komt.


De pijp is voor mij iets dat een graad van heiligheid bezit, zoals dat het geval was en nog steeds is voor de Lakota en de leden van andere Indianen stammen. De pijp roken, dat is een verbinding maken tussen hemel en aarde. De pijp is een spiritueel instrument dat innerlijke vrede toevoegt aan het dagelijks bestaan. Dat is mij welkom, in tijden van ratrace, ambivalentie en twijfel aan alles. De pijp die ik gebruik, is gesneden uit kwaliteits briar, dat is de wortelstok van de heidestruik. Dit exemplaar komt van Frankrijk. [Tegenwoordig rook ik de tabak in een Big Ben met filter, geproduceerd in Nederland. Update in mei 2018].


De pijp, een prachtig gebruiksvoorwerp

De heidestruik wortel is door moeder evolutie ontwikkeld als een houtsoort die nauwelijks door de periodieke heidebranden wordt vernietigd. Elke plant tracht het bestaan op  aarde en zijn gevaren te overleven, dat zit in de genen ingebakken. Het hout van de Chacom XV is prachtig gekleurd, diep rood en oranje, de zon mag er graag in spelen. Het hout glinstert dan als een edelsteen, je ziet de diepte erin, de meerlagigheid.

Wortelhout is een notoir mooi materiaal, je ziet er altijd de donker uitdijende groeicirkeltjes in, die op vlammetjes lijken. Het hout is gegeerd als afwerking in de cockpit van de mooiste en meest luxueuze wagens, Jaguars en Ferrari en consorten. In goedkopere rmodellen wordt het fraaie hout nagebootst in kunststof.



Het zijn mannen, die roken

Wie rookt er hier dan wel zo bewust zijn pijp, tegen de trend van de tijd in, tot nogtoe? Ik ben een man die mag zeggen dat hij wat meegemaakt heeft van wat het aardse én het spirituele bestaan te bieden heeft. Ik heb bomen gesnoeid, oude & kapotte exemplaren heb ik meedogenloos ontworteld en uitgegraven; ik heb persoonlijk jarenlang zelfmoordenaars weer moed gegeven aan de hulplijn Tele-Onthaal die deel uitmaakt van een wereldwijd netwerk van hulpverlening via de telefoon (en intussen ook de chatbox). Ik heb meer dan een vrouw persoonlijk door vriendelijke aanwezigheid van de suïcidale neigingen gered, het leven op de sporen gehouden of gebracht, de levenslust hersteld. Een bepaalde  vrouw heb ik gered van een saai en eerloos bestaan als poetsvrouw; Ngozi Njoku is nu priesteres in de Church of England.

Ik heb geen geboortes meegemaakt, maar  van drie verschillende mensen met leeftijd  tussen de vijftig en de vijfentachtig, heb ik de zorg opgenomen in het sterfbed; ik heb hun handen vastgehouden terwijl ik met mijn ogen aan de polsslagader de allerlaatste hartslagen mocht volgen. “De Brug” heette de palliatieve eenheid in het regionale ziekenhuis waar ik die ervaringen van eerste orde heb mogen meemaken.


Het verhaal van de man die de pijp hoog acht is nog niet gedaan. Herten heb ik beslopen en op verantwoorde, vakkundige en stijlvolle manier gejaagd: op die manier hebben wij de bomen en het bos, en ook de hertenpopulatie zelf een dienst bewezen. Een everzwijn, een rode vos en een steenmarter (een verkeersslachtoffer, die laatste) heb ik persoonlijk gevild, om hun mooie huid te bewaren en te gebruiken.

Tussendoor heb ik een aantal jongeren mee opgevoed, jongens en meisjes het leerzame verhaal van de Europese en de Wereld geschiedenis bijgebracht; een veertigtal tieners die aan me waren toevertrouwd in de hoofdstad heb ik verder ook leren kijken naar kunst. Als Bezinningsbegeleider heb ik enkele honderden achttienjarigen van diverse niveaus voorbereid op het zelfstandige leven, heb met hen de essentiële vragen pogend doorgenomen. Ik heb hen vakkundig leren omgaan met het zakmes. En met elkaars huid, elkaars lichaam en de warme gevoelens die daarbij komen kijken, tijdens de workshop massage en relaxatie. Er is met andere woorden stof te over om over te mijmeren, met een pijpje in de mond...

Wat ziet mijn oog nu echter op het pakje tabak gedrukt staan in reuezen letters? “Roken is dodelijk. Stop nu: Roken kan uw ongeboren kind doden”. Hoe vulgair kan een bepaalde  bekeringsijver ten dienste van de nieuwe Afgod die Gezondheid heet,  wel worden...


Stef Hublou Solfrian


Verspreiding toegestaan binnen de Creative Commons overeenkomst.