about
Toon menu

Wat U moet weten over de onrust in Syrië

zaterdag 21 mei 2011
Deze blog werd geschreven door een van onze lezers. Wil je zelf ook beginnen bloggen in onze community, ga dan meteen aan de slag.

Veel is onduidelijk wat er gaande is in Syrië en de meeste westerse media maken zich er nogal vlug vanaf door de gebeurtenissen te vergelijken met de opstanden in Tunesië en Egypte, alhoewel de situatie in Syrië heel anders is. Objectiviteit in de traditionele media is ver te zoeken. Zeker omdat men een beroep doet op onbetrouwbare sociale media, massaal gemanipuleerd door de Syrische oppositie, en Arabische satellietkanalen met handen en tanden gebonden aan hun Saudische bazen. Daarom dus een overzicht van wat er werkelijk gaande is in Syrië.

Gaat het hier om ongewapende burgers tegen gewapende Syrische veiligheidsagenten en soldaten?

NEEN. Criminele bendes worden vanaf de eerste dag van de onrust bewapend via stammen in Jordanië, Irak en Libanon. Dit kan men lezen in World Tribune van 28 april 2011. Deze bendes vallen zowel onschuldige burgers, Syrische soldaten en veiligheidsagenten, staatsinstellingen als privé-eigendommen aan.

Deze opstandelingen worden bewapend en financieel gesteund door het buitenland.

Zijn er meerdere bronnen die het verhaal van zwaar bewapende betogers staven?

JA. De zogenaamde “vreedzame betogers in Syrië” bleken criminele bendes die door het buitenland werden gefinancierd en zwaar bewapend. Dit wordt bevestigd door Sergei Lavrov, de Russische minister van Buitenlandse Zaken, Moeder Agnès-Mariam de la Croix, Syrië-kenner Joshua Landis en andere bronnen.

Michel Chossudovsky, directeur van het in Canada gevestigde Centre for Research on Globalization, geeft ook een nieuwsrapport van de eerste dag van het protest in de stad Daraa:

1. Het ging hier niet om een "vreedzaam protest" zoals de westerse media het verkopen. Verschillende demonstranten hadden vuurwapens bij die ze gebruikten tegen de politie: "De politie vuurde op de gewapende betogers en doodde er vier".

2. Van de oorspronkelijke aantallen slachtoffers (Israel News), waren er meer politieagenten dan betogers die werden gedood: zeven agenten tegenover vier betogers. Dit is betekenisvol, want het wijst erop dat de politiemacht overweldigd werd door een goed georganiseerde gewapende bende. Volgens Syrische mediabronnen waren er eveneens sluipschutters op de daken die op zowel de politie als de betogers schoten.

Via Jordanië, Libanon en Irak kwamen grote ladingen vuurwapens, nachtkijkers en explosieven Syrië binnen. De plaatsen van terreur in Syrië liggen ook niet toevallig allemaal nabij de landsgrenzen zodat wapensmokkel naar deze terreurhaarden vlot kunnen verlopen: Hama, Homs, Tel Kelakh, Daraa en Baniyas.

Zijn er ook Syrische soldaten die op burgers hebben geschoten?

JA. President Bashar al-Assad heeft toegegeven dat de Syrische autoriteiten wel degelijk fouten hebben gemaakt bij de afhandeling van anti-regeringsprotesten sinds half maart 2011, aldus de Britse nieuwszender BBC. Assad vertelde aan een groep hoogwaardigheidsbekleders dat de grootste schuld ligt bij de ondermaatse training van de leden van de veiligheidsdiensten, aldus het dagblad al-Watan. Duizenden Syrische veiligheidsdiensten krijgen momenteel een nieuwe opleiding “om uitspattingen te vermijden”.

Er zijn dus wel degelijk gevallen van Syrische veiligheidstroepen en soldaten die op burgers hebben geschoten. Het probleem is dat vreedzame betogingen in Syrië nog maar pas zijn toegelaten en dat de Syrische veiligheidskrachten geen traditie hebben om met grootschalige betogingen om te gaan.

Worden de bloedbaden uitgelokt door die criminele bendes?

JA. Criminele bendes gebruikten betogingen als cover om plots in deze massa beginnen te schieten. Ook worden daken van huizen gebruikt om te schieten op zowel de vreedzame betogers als de Syrische veiligheidsdiensten.

Meerdere criminelen legden intussen bekentenissen af. Maar onze westerse media zwijgt over deze bekentenissen en de zware wapens die bij hen worden gevonden. Zoals op 20 mei 2011 nog in Dmeir, in de buitenwijken van Damascus.

Steunt president Obama de Syrische oppositie?

JA. Het Amerikaanse ministerie van Buitenlandse Zaken financiert Syrische oppositiepartijen en aanverwante projecten, waaronder een satellietkanaal dat bekend staat voor zijn anti-regeringsprogramma's, aldus geheime diplomatieke informatie die werd gelekt.

Is er Amerikaanse manipulatie via de nieuwe sociale media?

JA. Sara Flounders is daar in Global Research van 8 mei 2011 erg duidelijk over: “De CIA en de National Endowment for Democracy zijn experts geworden in het gebruik van een spervuur van sociale media zoals Facebook, Twitter en Youtube om geviseerde overheden met miljoenen verzonnen berichten, wilde geruchten en beelden te overweldigen.”

Ze verwijst naar de valse berichten over Syrische troepen die elkaar bekampten, wat door gewezen Majoor-Generaal al-Rifai werd tegengesproken en de leugens over een de verplaatsing van het Hamas-kantoor van Damascus naar Qatar.

Geruchten, anonieme berichten op internet en berichten van de satelliettelevisie zijn gericht op het benadrukken van sektarische verschillen en vormen een onderdeel van de destabilisatie campagne.

Houdt onze westerse media informatie achter?

JA. Men gaat bewust bepaalde zaken niet melden in hun berichtgeving.

  • Geweld van criminele bendes in Idleb.  17 burgers, politie- en veiligheidskrachten kwamen daarbij om het leven. Als politiewagens in brand worden gestoken, publieke- en privé-eigendommen worden vernield en wordt geschoten op burgers en politieagenten gaat het duidelijk niet om “vreedzame betogers”, maar om criminele bendes.
  • Bekentenissen door de gewezen Aljazeera-bureauchef te Beiroet, Ghassan Bin Jeddo, die ontslag nam bij deze zender omdat men BEWUST foutief nieuws uitzond om Syrië schade te berokkenen. Aljazeera (Qatar) en Alarabiya (Qatar) horen zich te houden aan het bevriend houden van hun Saudische financiers: dus zwijgen over het bloedig neerslaan door Saudische soldaten van sjiitische demonstranten in Bahrein en Syrië demoniseren als een autoritaire staat die op burgers schiet. Dit terwijl ze informatie hebben over de criminele bendes. Maar ze gebruiken valse beelden en ooggetuigen die niet oprecht zijn.
  • Gedode veiligheidsagenten. Inmiddels stierven ruim 120 politieagenten en militairen bij gevechten met en acties door criminele bendes in Syrië volgens de autoriteiten.

Is het makkelijk voor de crimenele bendes om wapens Syrië binnen te smokkelen?

JA. Joshua Landis, de Directeur van het Centrum voor Midden-Oosten Studies schrijft ondermeer: “Sectarische soennieten in Syrië hebben het makkelijk om wapens binnen te smokkelen via Jordanië of Libanon of door eenvoudig weg de smokkelroutes naar Irak's Anbar provincie om te draaien. Het leiderschap van de oppositie slaagde er reeds in om grote ladingen satelliettelefoons en elektronische apparatuur binnen te smokkelen om hun activiteiten in het land te versterken. Het is eenvoudig om wapens het land in te smokkelen. De Syrische regering heeft al bericht over diverse vrachtwagenladingen met wapens die het land werden binnengesmokkeld vanuit Irak. Zowel Libanon als Irak worden overspoeld met wapens en de smokkelroutes tussen hen en Syrië zijn goed betreden. De Golfregio zal een bron voor geld en steun zijn.”

Werd de onrust in Syrië bewust uitgelokt in Daraa?

JA. Een YouTube-rapport over de situatie in Syrië maakt duidelijk dat alles begon in de Omari moskee van Dera Balad. Honderd mannen gebruikten deze plaats voor het recruteren van volgelingen. Geld en wapens waren voorradig. Dit moest hen overtuigen om chaos te ontketenen tegen de vreedzame inwoners van deze stad. Spilfiguur is Ahmad il-Sayasneh in een buitenlands plan dat na Deraa en zijn buitenwijken zoals al-Sanamain en Nawa heel Syrië moest destabiliseren. Dit door het bewapenen van anarchisten die zich niets aantrekken van wetten en de autoriteiten.

Ibrahim Muhammad Issa Shkeir uit Al Giza verklaarde: “We kwamen samen met de religieuze leiders uit de moskee, Al Sheikh Talal en Al Sheikh Haron. Zij spoorden mensen in het dorp aan 'Laten we de strijd aangaan'”.

Ahama Muhammad Hussein uit Daraa, Al Ghayaed, Algharbiyeh werd geboren in 1984. Hij en zijn makkers hoorden de oproep uit de moskee. “Mensen uit het dorp, mensen van de stad, ga en strijd, jullie broers worden gedood in Daraa en jullie zitten hier rustig. Jonge mannen, ga en voer de strijd.”

Na een oproep in een andere moskee ging de Sheik met zijn aanhangers naar Kherbet Al Ghazale Square. In een kelder werden benzine jerrycans overgegoten in kleine flessen met nagels en lucifers om deze nadien naar het leger te gooien. Ook werden de jongeren opgeroepen om zich op de daken van huizen te verstoppen. Van daaruit konden ze het leger aanvallen. Eveneens werden wegblokkades met autobanden opgericht en deze mensen van zware wapens voorzien zoals Kalashnikovs. Al Sheikh Walid Walid bezorgde hen wapens die hij op zijn beurt had gekregen van Sheikh Ahmad il-Sayasneh. Diegenen die mensen van het regime ombrachten, zouden zich martelaar mogen noemen ook al vonden zij niet de dood, aldus de religieuze leider. De jongens  zouden voorzien worden van benzine, geld en wapens indien ze dit nodig hadden. Ze moesten enkel vechten.

Zijn er fouten gemaakt door het Syrische regime?

JA. Bij het afhandelen van de crisis in Syrië werden er door het bestuur enkele fouten gemaakt:

  • De Syrische autoriteiten berichtte eenzijdig over de slachtoffers aan de kant van het leger en de veiligheidsdiensten, zonder aandacht te hebben voor de burgerdoden. Syrië moet dus berichten over alle slachtoffers van de onrust in zijn land.
  • Er was een gebrekkige communicatie met de buitenwereld door het niet-toelaten van vrije nieuwsgaring door eigen en buitenlandse journalisten. Op het vlak van persvrijheid blijft Syrië een dictatuur en dat straalt zich af op de mediaberichten die blindelings vertrouwen op wat vaak leugenachtige propaganda is van de Syrische oppositie. Syrië moet dus persvrijheid toelaten. Zowel om zijn eigen standpunt te verkopen als onafhankelijke en correcte berichtgeving te verkrijgen over de gebeurtenissen in het land van Sham. Damascus moet ook beter communiceren met buitenlandse ambassades, journalisten en politici. Voor mensen die het regime genegen zijn – en dat zijn de meeste Syriërs en expats – is het heel frustrerend dat er zo gebrekkig wordt gecommuniceerd naar de achterban.
  • Syrië hoort dringend zijn politie-, leger- en veiligheidsapparaat te hervormen en deze mensen een opleiding te geven over hoe om te gaan met betogingen. Vreedzame betogingen zijn nog maar enkele weken mogelijk in Syrië. Maar deze manifestaties worden misbruikt om geweld uit te lokken. Ook zijn er sluipschutters, door het buitenland bewapend en van geld voorzien, die beginnen te schieten op zowel vreedzame betogers als veiligheidsdiensten. De Syrische veiligheidsdiensten moeten opgeleid worden om met deze nieuwe situaties om te gaan.
  • Syrië moet ook zijn veiligheidsdiensten omvormen, rekening houdende met westerse waarden als individuele vrijheden, vrijheid van vereniging en bijeenkomst en het recht op een politieke overtuiging.

De Syrische president Bashar al-Assad heeft dus werk aan de winkel om onafhankelijk de recente gebeurtenissen in zijn land te (laten) onderzoeken. Syrië gaf eerder al goedkeuring aan de VN-mensenrechtenraad om ter plaatse de gebeurtenissen in kaart te brengen.

Waren hervormingen al jaren gaande voor de onrust uitbrak in Syrië?

JA. Sinds het aantreden van de Syrische leider, Bashar al-Assad, zijn heel wat hervormingen gebeurt in Damascus. Zo werd de noodtoestand niet opgeheven door de onrust, maar was dit het gevolg van een parlementair debat en wetgevend werk dat al een jaar eerder begon.

De president en het Syrische kabinet blijven intussen maatregelen nemen die veranderingen in het land bewerkstelligen:

  • President Bashar al-Assad had op 16 mei 2011 een ontmoeting met een delegatie van de provincie Daraa. De ontmoeting past in serie van bijeenkomsten die de president voortdurend heeft met de bevolking en hun initiatieven uit alle Syrische steden. Zo had de president een ontmoeting met het artiestensyndicaat drie dagen eerder. Met de zestien delegatieleden uit Daraa werden hervormingen besproken, alsook maatregelen om veiligheid en stabiliteit te garanderen.
  • Er komt een decentralisatie van de administratie in Syrië zodat de beslissingsmacht voor lokale materies bij de burgers komt als meerwaarde aan de democratische deelname van burgers aan de besluitvorming.
  • Een nieuw plan voor ruimtelijke ordening laat bouwen in nieuwe agglomeraties toe. Er kwamen ook nieuwe regels voor bouwen, kopen en verkopen van eigendommen in Syrië.
  • Aan 6.131 personen die betrokken waren bij rellen en het geweld afzweerden werd amnestie verleent.
  • Gewapende terreurbewegingen werden opgerold in Banias, Homs en Daraa, en op andere plaatsen in Syrië. Grote aantallen munitie en wapens werden in beslag genomen. Het Syrische leger bracht terug veiligheid en stabiliteit op deze plaatsen van onrust.
  • De politiek van president Assad blijft de godsdienstvrijheid garanderen. Dit zou anders een precaire situatie worden voor ondermeer de christenen in Syrië.
  • Syrië gaat 323 bijkomende zuiveringsinstallaties bouwen tegen eind 2015. De helft daarvan komt in de plattelandsdelen van de provincies Damascus, Homs en Lattakia en moeten 12 miljoen mensen van zuiver water voorzien. Het ministerie laat eveneens weten dat 87 installaties in aanbouw zijn, terwijl aanbestedingen voor de andere fabrieken de volgende jaren zullen worden uitgeschreven.
  • Op 11 mei 2011 nam het Syrische kabinet een reeks bijkomende maatregelen tegen de droogte in het oosten van het land. Er komen werkmogelijkheden en alternatieve vormen van inkomen voor de getroffen families. Zo zullen 7.500 kleinschalige projecten worden ondersteund rond kippenkwekerijen, vee, de voedingsmiddelenindustrie en handwerk. Er komt ook moderne irrigatieapparatuur en water bevoorrading met vrachtwagens. Eerder kregen getroffen landbouwers reeds financiële ondersteuning van president al-Assad.

Nam Amerika sancties tegen de Syrische president?

JA. De sancties, aangekondigd door het ministerie van Financiën, "bevriezen elke activa van de Syrische ambtenaren in de Verenigde Staten en het zakendoen door Amerikaanse particulieren en bedrijven met hen."

De sancties zijn van toepassing op:

  • Bashar al-Assad, President van de Syrisch Arabische Republiek.
  • Farouq al-Shara, Vice-president.
  • Adel Safar, Eerste minister.
  • Mohammad Ibrahim al-Shaar, minister van Binnenlandse Zaken.
  • Ali Habib, minister van Defensie.
  • Abdul Fatah Qudsiya, het hoofd van de Syrische militaire inlichtingendiensten.
  • Mohammed Dib Zaitoun, directeur van het politiek veiligheidsdirectoraat.

De Europese regeringen kwamen op 17 mei 2011 tot akkoord om de sancties te verharden tegen het Syrische leiderschap, maar zij zeggen pas volgende week te besluiten of ook president Assad op de lijst komt. Eerder waren er al Europese sancties tegen een veertiental Syrische ambtenaren.

Zijn deze Amerikaanse sancties eenzijdig?

JA. De democratie van Het Witte Huis is ver te zoeken als men eenzijdig sancties treft tegen één land op basis van valse ooggetuigen en opposanten van de Syrische leider, met een eigen agenda en betaald door datzelfde Witte Huis. Een land als de V.S., dat verantwoordelijk is voor 2.100 burgerdoden in Pakistan in 2009 alleen door aanvallen met onbemande vliegtuigen, of Israël dat meer dan 2.500 burgers doodde bij oorlogen tegen Libanon en de Gazastrook, hebben een eenzijdige visie op democratie en gerechtigheid. Zij vertegenwoordigen de dictatuur van de wapenindustrie, het dictaat van legers om volkeren jarenlang te bezetten in het Midden-Oosten en complotten te organiseren tegen Arabische leiders die zich verzetten tegen dit imperialistisch beleid in de regio.

Worden rechten van minderheden gerespecteerd in Syrië?

JA. Terwijl joodse milities in 1948 bijna 800.000 Palestijnen verdreven naar de Westelijke Jordaanoever, de Gazastrook en de Arabische buurlanden, heeft Syrië een heel ander beleid. Dit land, dat evenwel niet beschikt over noemenswaardige natuurlijke rijkdommen, ving maar liefst 500.000 Palestijnen en 1.500.000 Irakezen op die voor geweld in hun land op de vlucht sloegen. Deze nieuwkomers worden aanzien als volwaardige burgers.

De levensomstandigheden voor de Palestijnse vluchtelingen in Syrië zijn merkelijk beter dan deze in de buurlanden, omdat in tegenstelling tot Libanon en Jordanië gezondheidszorg, onderwijs en huisvesting voor hen toegankelijk zijn.

Is Syrië een seculiere staat?

JA. In Syrië zijn geen Apartheidswegen. Het land kent geen Apartheidshekkens, militaire orders voor één bepaalde bevolkingsgroep of het verlenen van rechten op basis van één godsdienst, zoals de Joodse Staat. Syrië is een seculiere staat waarbij geen enkele religie of bevolkingsgroep de andere overheerst. Syrië valt zijn buurlanden ook niet om de haverklap aan zoals Israël tegen Libanon (2006) en de Gazastrook (2008-2009). Het dropt geen miljoenen clusterbommen op een burgerbevolking.

Zijn het de Alawieten die garant staan voor deze godsdienstvrijheid?

JA. Het zijn net de Alawieten van president al-Assad die door hun stroming garant staan om de vrijheid van welke geloofsovertuiging dan ook te praktiseren. Ook verzekerd de Baathpartij de scheiding van kerk en staat in Syrië. Christenen leven er zonder problemen naast moslims en seculieren. De sterkte van de Syrisch Arabische Republiek ligt in het respect en de verdraagzaamheid tegenover de medemens en de gelijke behandeling van mannen en vrouwen.
Dit seculier-humanisme, naar analogie van de Turkse Alevieten, wordt enorm gerespecteerd door de 23 miljoen Syriërs. Er is een Syrisch nationalistisch gevoel onder de 74 % soennieten, 16 % Alawieten en Druzen en 10 % christenen. Het Syrische gerechtssysteem is gebaseerd op het Franse en Ottomaanse burgerrecht en islamitische regels in de familierechtbank.

Is het de steun aan deze miljoenen Palestijnse en Iraakse vluchtelingen die het westen dwars zit?

JA. De steun voor de Palestijnse en Iraakse vluchtelingen vormen het motief voor een buitenlandse campagne van propaganda via satellietkanalen en de nieuwe sociale media. Tel Aviv en Washington wouden Damascus de mond snoeren om het onrecht in Palestina en Irak aan te klagen. Het is duidelijk de gemene politiek van Barack Hussein Obama die verdeeldheid, chaos en instabiliteit veroorzaakte in Syrië. Door politieke- en financiële steun aan de protagonisten tegen de Syrische president en door de Saudische manipulatie en leugens via zijn propagandakanalen Aljazeera en Al Arabiya. Zij vergaten echter dat Bashar al-Assad een enorme populariteit geniet in zijn land door het garanderen van veiligheid, stabiliteit en vrede.
Syrië is één van de enige Arabische landen die geen relatie heeft met Israël. Verschillende Palestijnse verzetsgroeperingen hebben kantoren-in-ballingschap in Syrië, waaronder Hamas. Syrië is een nauwe bondgenoot met Iran en Hezbollah in Libanon. Zodoende is het westen een regimewissel in Damascus genegen.

Had de instroom van deze vluchtelingen een invloed op het dagelijks leven in Syrië?

JA. Door de massale instroom van Iraakse vluchtelingen stegen de voedselprijzen en basisgoederen met 30 procent, de prijzen van eigendommen met 40 procent en de huishuur met 150 procent. De Amerikaanse oorlog in Irak zorgde ervoor dat 25 % van de bevolking op de vlucht sloeg. De V.S. gaf slechts een beperkt aantal Irakezen asiel en betaalde slechts de prijs van één dag oorlog ter compensatie aan de VN-organisatie voor de Iraakse vluchtelingen. Amerikaanse sancties tegen Damascus zorgden voor een nog grotere economische terugval.

Krijgen wij objectieve berichtgeving via de satellietkanalen Aljazeera en Alarabiya?

NEEN. De Syrische autoriteiten hebben een slechte reputatie inzake persvrijheid en communicatie met de buitenwereld. Ze vroegen alle buitenlandse journalisten om het land te verlaten na opzettelijk foute berichtgeving door bepaalde satellietkanalen. En laat nu net het westen overwegend gebruik maken van kanalen zoals Aljazeera en Al Arabiya. Deze zenders worden gefinancierd door de Saudische autoriteiten, maar horen dan wel hun belangen te verdedigen. Dus geen foto’s van het bloedig neerslaan door de Saudi’s van protesten in Bahrein of politieke schandalen in de Emiraten of Riyad. Maar wel het demoniseren van het bestuur van de Alawieten en de Baathpartij in Syrië, die zich verbonden voelen met het sjiitische Hezbollah in Libanon en het sjiitische Iran. Tegenover deze sjiitische band staan de soennitische Saudi’s, het Bahreins koningshuis, de Emirati en de Future Movement van de uittredende Libanese premier Saad Hariri. Hariri is de Libanese versie van Yves Leterme, alhoewel hij geen parlementsmeerderheid meer heeft, blijft hij de eeuwigdurende premier in afwachting van een nieuw kabinet.

Zijn er massaal valse berichten rond de gebeurtenissen in Syrië?

JA. Op 12 mei 2011 verontschuldigd Reuters zich nog bij France 2 voor het tonen van een Hezbollah-protest in de Libanese hoofdstad Beiroet als zijnde een demonstratie in het Syrische Daraa.

ABC News 24 toonde zo half mei 2011 een Reuters-video over “Syrische veiligheidsagenten die betogers slaan en geweren tegen hun hoofd houden”. De beelden dateren echter van 2008 toen criminelen in Libanon werden aangehouden.

De Duitse tv-zender ZDF verontschuldigde zich op 19 mei 2011 voor een gewelddadige video die ze uitzonden en waarvan ze beweerden dat het beelden uit Syrië waren, maar dat bleek een video uit Irak te zijn. Op deze manier respecteert de media dus het publiek.

Eerder toonde Aljazeera nog een video over “een incident dat plaatsvond in Al Baida vluchtelingenkamp in de stad Banias”. In werkelijkheid ging het over een incident voor de winkel van Mr. Salim Ali in Irak.

En zo zijn er vele manipulaties van de feiten in Syrië. Op de Amerikaanse webstek Paltalk worden films van pro-Assad betogingen van andere slogans en geluid voorzien en doorgespeeld als “grote betogingen tegen de Syrische president”. Een handvol prominente figuren verspreid gefabrikeerde video's en getuigenissen aan Arabische satellietzenders en sociale media. Gebeurtenissen worden in scène gezet of men gebruikt materiaal uit Irak of Libanon. Ook maakte de oppositie een valse video met namaakbloed van een “betoger beschoten door het Syrische regime”.

Heeft de voormalige vice-president Khaddam een rol in de onrust?

JA. Twee mensenrechtenactivisten werden in de Syrische havenstad Baniyas opgepakt. Zij bevestigden dat zij probeerden de problemen op te hitsen door het verdelen van geld en wapens. Dit gebeurde in opdracht van Abdel Halim Khaddam. Hij was de Syrische vice-president tussen 1984 en 2005 en vluchtte naar Frankrijk toen hij president Bashar al-Assad ervan beschuldigde de opdracht gegeven te hebben om de Saudisch-Libanese zakenman-politicus Rafik Hariri te vermoorden. Dit bleken nadien leugens.

Haytham al-Maleh, een oppositielid, was het meest expliciet over de  inmenging van Abdel Halim Khaddam. Al-Maleh zegt dat deze “speelt met het bloed van onschuldigen” in en rond Baniyas. Hij noemde ook de “schurftige honden” die trouw zijn aan Rifa't al-Assad, de mafieuze oom die Bashar al-Assad al jaren geleden aan de kant zette. De aanhangers van Rifa't al-Assad zijn volgens La Republica actief aan de kust tussen Lattakia en Tartous.

Levert het bruusk democratiseren van Syrië gevaren voor de regio?

JA. Politiek analist professor Mark Almond zegt op RT.com: “Het kan een illusie zijn dat democratie goed is voor vrede in Syrië, goed voor vrede in de regio. Ik vrees ervoor dat een democratisch Syrië een veel moeilijkere regionale buur maakt voor Israël, bijvoorbeeld, en veel moeilijker voor ons (het westen) om zijn eisen te weigeren, zodoende kan het destabiliserend werken of er kan chaos ontstaan, wat even erg kan wezen.” Volgens de geschiedenisprofessor van Oriel College Oxford is de situatie in Syrië veel ingewikkelder dan deze in Libië.
“Er zijn ook contactlijnen met Irak, waar de regering zegt dat het niet noodzakelijk een regimewissel wil in Syrië, want dit kan een soort burgeroorlog teweeg brengen over de grenzen.  En daarnaast is er de Turkse buur. Er zijn handelsrelaties met Syrië, maar ook minderhedenbanden – Koerden in Turkije en Koerden in Syrië. Als Syrië uit elkaar valt, kan dat ook Turkije destabiliseren.”

Is de oplossing dan geleidelijke hervormingen door zoon Assad om de autoritaire staat die hij erfde van zijn vader te democratiseren?

JA. Veranderingen die door buitenlandse invloed worden opgelegd en niet van de basis, het volk zelf komen, lopen altijd faliekant af: Irak, Afghanistan, Pakistan, Libië. De internatonale gemeenschap heeft genoeg rotzooi gemaakt zonder dat de burgers in die landen er beter van werden. De wereld moet er dit keer dus alles aan doen om de stabiliteit van Damascus te verzekeren en geleidelijke hervormingen te steunen in plaats van een nieuw moeras te creëren door bruusk in te grijpen in de interne aangelegenheden van de Syrische Arabische Republiek.

Verklapte Abram Elliott (vice-nationaal veiligheidsadviseur onder George W. Bush) de ware reden om Syrië aan te pakken?

JA. Hij zei in de National Review Online van 19 april 2011: “Syrië is de enige bondgenoot van Iran (...) en de val van Iran's bondgenoten in Damascus geeft ons meer mogelijkheden om dat land aan te pakken.”

Riskeert Syrië verder stappen via de VN-Veiligheidsraad?

NEE. Rusland, China, India, Brazilië en Zuid-Afrika verzetten zich nadrukkelijk tegen een militair ingrijpen in Syrië. Zij herinneren nog maar al te goed hoe hun steun voor een VN-resolutie tegen Libië zorgde voor een NAVO-bommencampagne die veel verder ging dan deze resulutie. Het werd  militaire steun aan de Libische rebellen met als doel om China en zijn energieprojecten te verdrijven uit het oosten van Libië. Intussen kwamen tienduizenden Libiërs om het leven door de burgeroorlog die door het westen in stand wordt gehouden.

“We zijn erg bezorgd dat het proces van verzoening en het begin van de dialoog - alle gezonde krachten in Syrië met inbegrip van het Syrische leiderschap zijn daar voorstander van - wordt afgeremd door een wens van sommige deelnemers om buitenlandse krachten aan te trekken ter ondersteuning van hun acties," aldus Lavrov tegen Russische persbureaus.

"Het is heel jammer dat de Libische situatie een enorme verleiding is voor veel leden van de oppositie om in die regio een soortgelijke situatie te maken en zij verwachten dat het Westen niet afzijdig, maar zich actief zal mengen in het conflict in het voordeel van een van hen."

# Meer informatie over Syrië kan U terugvinden op: http://mediawerkgroepsyrie.wordpress.com

reacties

Eén reactie

  • door jantje op zondag 22 mei 2011

    mario bergen is niet alleen het best geïnformeerd over wat er nu werkelijk gebeurt in syrië (ondanks dat buitenlandse journalisten niet welkom zijn), hij weet bovendien ook heel erg goed welke remedies zullen helpen en welke niet! (mario moet wel eens leren om die storende 'd-t fouten' te vermijden!)

    zijn zijn 'catechismusvragen en -antwoorden' bedoeld om van buiten te leren? na lezing valt op dat er geen àl te pregnante vragen-met-antwoorden worden gesteld over het werkelijke karakter van het regime-al assad, over de rol van -elkaar beconcurrerende- geheime, minder geheime en andere gewapende overheidsdiensten, over de reactie en de verwachtingen bij de syrische bevolking na de gebeurtenissen in de buurlanden, .... .

    als we mario goed begrijpen is er eigenlijk maar één conclusie mogelijk: de onlusten in syrië zijn hoofdzakelijk het gevolg van inmenging van buitenaf -de v.s. en obama voorop-, de berichtgeving in oude en nieuwe media zijn hoofdzakelijk gemanipuleerd door het westen. mario vindt het syrische regime, mits hervormingen (overheidsdienaren mogen niet meer schieten op grote betogingen, er moet meer geld komen voor investeringen, ...) wel acceptabel voor de eigen bevolking. én voor de buitenwereld: 'Rusland, China, India, Brazilië en Zuid-Afrika verzetten zich nadrukkelijk tegen een militair ingrijpen in Syrië.' mario bergen heeft ook hoegenaamd geen moeite met de broederband van het regime al assad met de 'theocratie' in iran en de 'partij van god' (hesbollah) in libanon. en tòch is syrië een seculiere staat?

    zonder inmenging vanuit 'elders' (de v.s. voorop) te verdoezelen, kan toch steeds moeilijker ontkend worden dat er binnenlandse toestanden en gebeurtenissen zijn 'als hoofdoorzaak' voor maandenlange protesten en onrust: economische uitzichtloosheid voor een relatief jonge bevolking, géén vrijheid om te zeggen wat je denkt, een kleine kliek machtigen die eerst met paternalisme, daarna met intimidatie en tenslotte met gewapende repressie haar riante positie in stand blijft houden. syrische geheime diensten zijn indertijd ook opgezet en geschoold door ... de stasi uit de seculiere ddr.

    mario bergen orakelt verder in een blog onder de titel 'Niet Syrië maar Israël is de ware dictatuur': '... Daarom moeten we voorzichtig zijn en Syrië niet bestempelen als een dictatuur, maar het land de kansen geven om de nodige hervormingen door te voeren waarmee het bezig was. ...'

Het is niet langer mogelijk om te reageren.

Lees alle reacties