about
Toon menu

En wat doen we met de foto?

zaterdag 17 maart 2018
Deze blog werd geschreven door een van onze lezers. Wil je zelf ook beginnen bloggen in onze community, ga dan meteen aan de slag.

Rob Bogaerts (ANEFO) - GaHetNa (Nationaal Archief NL)

Het is natuurlijk interessant voor een dagblad om een foto te hebben van een persoon die voorlopig alleen maar verdacht wordt betrokken te zijn bij een misdaad, vervolgens het gezicht op die foto te verpakken in een blokkenpatroon en te publiceren. Als datzelfde dagblad dan ook nog eens de naam van de verdachte afkort tot de voorletter B is de privacy van die verdachte toch wel beschermd, of niet?

Dat het mij dan nog geen tien seconden kost om zowel de originele foto, zonder blokkenpatroon en zonder zwart bordje voor de ogen te vinden. En ook de naam en toenaam van de verdachte met een foto van de aanslag op Sjaak Burger, want zo heet hij, doet voor het dagblad natuurlijk niet ter zake. Als de rechten van de misdadiger maar beschermd worden.

Ondertussen kunnen het zogenaamd Openbaar Ministerie en de Politie het nog steeds niet eens worden over de echte misdaadcijfers in Nederland. De voormalig minister van Justitie heeft daar in het verleden ook al eens ruzie over gemaakt, en dat heeft hem misschien wel zijn mooie baantje gekost.

Een van de redenen waarom die cijfers eigenlijk niet betrouwbaar zijn is dat de fiets die gestolen wordt niet belangrijk is voor de politie, en de slachtoffers van fietsendiefstal dus geen aangifte meer doen. Hetzelfde geldt ook al voor woninginbraken, tasjesroven en andere, toch wel belangrijke misdragingen van het misdadigersgilde. Nee, dat is niet belangrijk, want de politie heeft geen mankracht om dat soort kleine zaken op te lossen.

Maar wel zo veel mogelijk de rechten van misdadigers beschermen natuurlijk. De beschuldigde, de verdachte zou wel eens onschuldig kunnen zijn, toch? Of zelfs een opsporingsambtenaar…

Door foto’s van misdadigers in de publiciteit te brengen zou je ook de misdaadcijfers omlaag kunnen brengen natuurlijk. De privacy van misdadigers moet beschermd worden. Dus terwijl er een wet wordt aangenomen die de BVD, oh sorry de AIVD, nog meer rechten geeft om onschuldige burgers te bespioneren, de MIVD het recht geeft soldaten die iedere dag hun leven riskeren heel goed in de gaten te houden, heel goed te bespioneren, mogen foto’s van verdachten niet gepubliceerd worden!

Hoe krom de wetgeving in het grootste deel van Europa ook is, het is de wet. We hebben een kleine 225 Eerste Tweede Kamer leden die er op moeten toezien dat er bijna iedere dag nieuwe wetten ontstaan, Joost mag weten waarom daar zo veel tijd in gaat zitten. En wie weet waarom er 225, heel goed betaalde, vaste posities voor nodig zijn.
Die Kamerleden zouden er ook op moeten toezien dat de wet eerlijk is en geen inbreuk doet aan de Grondwet. Dat tweede deel van hun verplichting vervullen de heren en dames Kamerleden zeer goed. Of de wet op de privacy en zogenaamde sleepwet, de wetgeving rond het bespioneren van Nederlanders in dit geval eerlijk zijn valt zwaar te betwijfelen.

Geheime onderdelen van de regering, of geheime agentschappen daarvan, mogen zonder controle inbreuk doen op de privacy van Jan en Jennie met de Pet. Maar de Politie moet mensen als Holleeder en consorten scherp in de gaten houden, niet om te voorkomen dat ze nog meer misdaden plegen, maar om te voorkomen dat hun privacy geschonden wordt. Dan is er iets heel erg mis! En dan is het aan Kamerleden, met of zonder regeringsverantwoordelijkheid, om eindelijk eens uit hun pluche luie stoelen op te staan en hun burgers, hun kiezers te verdedigen. Want bij de volgende verkiezingen zouden die Nederlanders wel eens helemaal geen rechten meer over kunnen hebben.Typ of plak de tekst in dit veld...