about
Toon menu

Laatste strohalm voor Maduro?

zaterdag 1 april 2017
Deze blog werd geschreven door een van onze lezers. Wil je zelf ook beginnen bloggen in onze community, ga dan meteen aan de slag.

Nicolas Maduro

Venezuela heeft een stap genomen die het land verder weg van de democratie zal leiden. Hoewel het niet de eerste keer is in de wereld mag de stap toch bijzonder genoemd worden. Het Hooggerechtshof heeft een uitspraak gedaan die bijna alle macht aan Nicolas Maduro geeft en die het land dichter bij een confrontatie met haar buurlanden zal brengen. Het Hooggerechtshof heeft alle legislatieve macht naar zich toe getrokken om te voorkomen dat het parlement stappen kan zetten om Maduro af te zetten.
De rechters besloten dat de wetgevende kamer in minachting van het Hof handelde omdat ze pogingen om de economie van Venezuela weer op de been te krijgen zouden tegenhouden. Maar parlementsleden van de oppositie zeggen dat de uitspraak door de rechters een stap dichter bij de absolute dictatuur is.
Peru heeft haar ambassadeur in Caracas teruggeroepen uit protest tegen de uitspraak en wil verdere stappen nemen om Venezuela uit de Organisatie van Amerikaanse Staten, de OAS te zetten.
De Verenigde Staten hebben de uitspraak om de macht te grijpen scherp veroordeeld.
President Nicolas Maduro verloor de controle over het Congres in december 2015. De kiezers, die duidelijk toonden het niet eens te zijn met de geweldige inflatie in het land, de toenemende armoede en het tekort aan medicijnen en basis-voedingsmiddelen, brachten de regerende Verenigde Socialistische Partij van Venezuela zware verliezen toe in de verkiezingen.

Sindsdien zweven de relaties tussen regering en parlement ergens tussen spannend en een open conflict. In het afgelopen jaar heeft de regering een poging om een referendum te houden om de president af te zetten gefrustreerd. Het resultaat waren protesten in de straten van Caracas en andere steden.
Ook het Vaticaan heeft geprobeerd de twee partijen in het conflict aan de onderhandelingstafel te brengen, maar de onderhandelingen werden in november 2016 afgebroken toen de economie een neerwaartse spiraal in dook, en buiten alle controle viel.
Julio Borges, de president van de Legislatieve Assemblee van Venezuela heeft gezegd dat de uitspraak van het Hooggerechtshof Maduro in feite het recht geeft alleen te regeren. ‘Maduro is nu de nationale assemblee,’ volgens Borges.
Gerardo Fernández, een professor in constitutionele wetgeving aan de Andrés Bello Katholieke Universiteit in Caracas, heeft gezegd dat de uitspraak bewijst dat er geen scheiding meer is tussen de legislatieve, de uitvoerende en de rechtelijke machten in Venezuela.
Venezuela bevindt zich in de randgebieden van de democratie, boven en buiten de wet, en een dictatuur is een feit.
De Secretaris Generaal van de OAS, Luis Almagro, heeft de regering van Maduro er van beschuldigd een zogenaamde zelf-coup te hebben gepleegd, een term die ook gebruikt werd om het grijpen van de macht door toen president van Peru, Alberto Fujimori te beschrijven.
Leiders van de oppositie roepen nu op tot een golf van demonstraties in de straten. Maar er bestaat de vrees dat protesten zullen uitmonden in een herhaling van het dodelijke geweld dat ook gezien werd in recente protestmarsen.
Freddy Guevara van de politieke beweging Voluntad Popular, de partij van de oppositieleider Leopoldo López, die in de gevangenis zit, heeft gezegd dat de uitspraak het bewijs is dat de regering van Maduro op instorten staat. “We moeten wakker worden en ons voordeel halen uit deze deplorabele stap van het regiem door te organiseren en de geest van ongebroken democratische tegenstand uit het slop te tillen.”
Maar ook de andere kant heeft een stem, en die legt de schuld duidelijk bij de eigenwijze houding van het parlement. Het land was, volgens de sprekers voor de regering, verlamd door het blokkeren van het budget voordat de einde-jaar rekening kon worden opgemaakt en gepresenteerd.
“Dit werd veroorzaakt door het extremisme van de constitutionele kamer, die de functies van de legislatuur vernietigde,” zei Rocío San Miguel, president van de NGO Burgerwacht over Veiligheid, Defensie en de Militairen.
Maduro zegt dat hij het slachtoffer is van een “Onconventionele oorlog die de Verenigde Staten voert om grip te krijgen op de geweldige oliereserves van Venezuela.”
Maar hij heeft wel toegegeven dat zijn land in een crisis verkeerd door bij de Verenigde Naties om hulp te vragen om de voorraden aan medicijnen aan te vullen, die volgens plaatselijke artsen gevaarlijk laag zijn.
De economische, politieke en humanitaire crisis heft een impact ver buiten de grenzen van Venezuela. De spanning met het buurland Colombia is duidelijk toegenomen en Brazilië moet het probleem van steeds meer vluchtelingen weerstaan. Het toenemende aantal Venezolanen dat de Dominicaanse Republiek opzoekt om werk te vinden is ook daar een probleem.
Ook de OAS zorgt voor spanningen, met name door het besluit van Almagro om het democratische charter van de beweging in kracht te zetten en te proberen Venezuela het lidmaatschap te ontzeggen voor inbreuken op de mensenrechten.
Mexico, Paraguay en Argentinië zijn onder anderen voor een dergelijke actie, maar Bolivia, Cuba en Venezuela zijn daar tegen.
Er is nog geen actie ondernomen, maar Argentinië, Brazilië, Canada, Chili, Colombia, Costa Rica, de Verenigde Staten, Guatemala, Honduras, Mexico, Panama, Paraguay, Peru en Uruguay hebben Venezuela opgeroepen nieuwe verkiezingen te houden.