about
Toon menu

Burgeranalyse - politiek bedrijf - migratie: dl. 7 remedie immigratie

vrijdag 8 maart 2019
Deze blog werd geschreven door een van onze lezers. Wil je zelf ook beginnen bloggen in onze community, ga dan meteen aan de slag.

Het immigratie-vraagstuk

Het immigratie-vraagstuk is uiteraard geen typisch Belgisch probleem maar een probleem van de gehele EU-gemeenschap. Daarom zijn gecoördineerde maatregelen op Europees niveau noodzakelijk.

Hierbij acht maatregelen die het best Europees aangepakt:

  1. Zorg voor een intense en gecoördineerde samenwerking tussen de diverse Europese inlichtingendiensten zodat migratiestromen stevig gecontroleerd gebeuren. Een register van geradicaliseerde personen en hun entourage moet Europees raadpleegbaar zijn.
  2. Migranten moeten duidelijk gemaakt worden dat ze de spelregels binnen de EU dienen te respecteren en te beamen in woord en daad: de mensenrechten, de scheiding van kerk en staat, de gelijkheid van man en vrouw, de vrijheid van mening en meningsuiting, … Wie dit weigert te doen wordt zonder pardon onmiddellijk teruggestuurd naar het land van herkomst.
  3. Er moet doodeenvoudig een algemene richtlijn zijn waarin voor vluchtelingen, om het even waar ze in de EU landen, dezelfde juridische rechten en voordelen én sociale bescherming gestipuleerd staan ongeacht van wat landen nu individueel aan hun inwoners aanbieden. Shoppen heeft dan per definitie geen zin meer. Dat proces moet tegen halfweg de volgende legislatuur (2019-2024) opgelost zijn.
  4. Migranten kunnen, evenals alle andere EU-burgers, slechts 1 nationaliteit hebben: deze van een land uit de EU. Meerdere nationaliteiten bezitten is deloyaal en betekent dat je van meerdere walletjes wil eten.
  5. Migranten die hier permanent willen verblijven, moeten de plaatselijke taal leren en hanteren. Logisch toch als je je wil integreren!
  6. Als migrant moet je minstens 5 jaar inwoner van het ontvangende land zijn om dan permanent te mogen verhuizen naar een ander land binnen de EU.
  7. Wetende dat onderwijs een heel belangrijke hefboom is met het oogmerk religieuze en culturele verdraagzaamheid te bevorderen, moeten hulp- en ontwikkelingsprogramma’s hierrond opgezet en gefaciliteerd worden.
  8. Ga niet in op de aanlokkelijke aanpak van de wapenindustrie om iedereen tot de tanden toe te bewapenen en Europa hierdoor een even gevaarlijk gebied te maken als de USA of zelfs de gebieden waar de radicale Islam de plak zwaait.

Het probleem van de huidige dubbele nationaliteit kan België vrij snel als volgt oplossen.
Al wie in de huidige situatie een dubbele nationaliteit heeft, moet binnen de 6 maanden na invoering van de wet, kiezen welke nationaliteit ze wensen. Dat kan vanaf je achttiende want dan is men volwassen. Men wil vanaf 18 jaar over alles kunnen beslissen, wel ook hierover. Dit heeft volgende gevolgen:

  • Wie kiest voor de Belgische nationaliteit wordt net als elke Belg berecht zodra hij/zij iets mispikkelt.
  • Wie kiest voor de vreemde nationaliteit, is hier te gast en is onderhevig aan het Belgische verblijfsrecht. Mispikkel je hier iets dan wordt je, al dan niet na straf uitzitten, uitgewezen en krijg je een permanent inreisverbod.

Alle ouders waarbij één of beide ouders vreemde roots hebben en van wie hier kinderen geboren worden, hebben de keuze hun kind als Belg of vreemdeling in te schrijven. Wordt de keuze vreemdeling, dan vallen zij eveneens onder het beperkte verblijfsrecht zoals alle vreemdelingen.
Zijn de ouders beide van Belgische nationaliteit, dan zijn hun kinderen per definitie Belg. Willen die later een andere nationaliteit bekomen, terug naar de roots van hun voorouders, dan kunnen zij dat aanvragen vanaf hun achttiende jaar.
Als landen zoals Marokko, Syrië of Turkije, niet toestaan dat mensen die van daar komen hun nationaliteit opgeven, dan is de conclusie heel klaar: wie de Belgische en de vreemde nationaliteit heeft, wordt de Belgische nationaliteit ontnomen. Het is niet een Belgisch probleem dat die landen weigeren. De betrokkenen moeten maar protesteren bij hun moederland dat ze o zo graag hebben. Hierdoor zijn ze hier te gast en dus onderhevig aan het Belgische verblijfsrecht. Wie hier iets mispikkelt, wordt al dan niet na straf uitzitten, uitgewezen en krijgt een permanent inreisverbod.

Van immigrant tot Belg

Ons land kan onmogelijk alle immigranten, al of niet religieuze, politieke en/of economische vluchtelingen, herbergen. Dat is voor België geografisch en economisch onmogelijk. Dus moeten er politieke keuzes gemaakt worden: wie kan asiel krijgen, wie niet.
Vlaanderen heeft hiervoor reeds een raamwerk klaar, maar Wallonië wil vaak weer iedereen asiel geven zonder voorwaarden.

De voorwaarden om asiel en de Belgische nationaliteit te krijgen moeten genoteerd staan in het verplicht te volgen inburgeringsdocument dat de immigranten ter ondertekening voorgelegd krijgen.
Ten eerste moeten ze de taal leren en gebruiken van het 'territorium' waar ze effectief gedomicilieerd zijn.

  • Als we samenleven belangrijk vinden, dienen we ook in te zetten op communicatie in een gedeelde taal. Want een gedeelde taal - in Vlaanderen is dat uiteraard het Nederlands - verbindt mensen. Een gedeelde taal schept ook kansen, want het is de hefboom voor werk en integratie.
  • De overheid moet daartoe alle taaltrajecten Nederlands gratis maken. Een duidelijke visie vraagt immers duidelijke keuzes.
  • Het is daarbij misschien ook tijd voor een meer functionele, taakgerichte benadering van taal, waarbij de inhoud (de boodschap) op de vorm primeert, terwijl dit nu nog steeds andersom is. Het is de visie op taal zoals die ontwikkeld is door het Centrum voor Taal en Onderwijs, dat verbonden is aan de KU Leuven. En als we dan toch verwachten van nieuwkomers dat ze onze taal leren, laat ons die dan zelf spreken in contact met die anderstaligen.

Ten tweede moeten ze bereid zijn zich vredevol en harmonieus te integreren in onze maatschappij met respect voor ons westers-christelijk erfgoed en onze levensstijl.
Ten derde moeten ze bereid zijn te werken en aan alle arbeidsverplichtingen te voldoen zoals alle andere Belgen.
Met andere woorden: immigranten moeten zich aanpassen en inpassen in de maatschappij die hen verwelkomt.

Het kan niet dat immigranten, zodra ze ons land betreden een uitkering kunnen krijgen op basis van rechten die ze buiten België hebben opgebouwd. Ze hebben nog niets opgebouwd en bijgedragen aan onze maatschappij en ze worden onmiddellijk verwend. Daarom moeten in deze de oude verdragen met Turkije en Marokko onmiddellijk stopgezet worden. 

 

Immigranten en politieke rechten

Welke politieke rechten een immigrant krijgt, is alhoewel politici daarover blijven bakelijen, heel eenvoudig. Alle Belgen moeten dezelfde spelregels volgen en deze zijn hieronder gestipuleerd.

Wie mag kiezen voor het 'territorium' waar hij/zij effectief gedomicilieerd zijn?

  • Alle inwoners met enkel de Belgische nationaliteit: gemeente, regionaal, nationaal
  • Alle personen met enkel de Belgische nationaliteit: regionaal, nationaal

Dit zijn de voorwaarden om te kunnen verkozen worden voor het 'territorium' waar men effectief gedomicilieerd is:

  • enkel één nationaliteit bezitten, de Belgische: loyauteit aan het land is belangrijk
  • in België woonachtig zijn met dien verstande:
    • 5 jaar voor een gemeentemandaat
    • 10 jaar voor een regionaal mandaat
    • 15 jaar voor een nationaal mandaat
  • de taal van het 'territorium' kennen waarin men woont:
    • voor de gemeente betekent dit:
      spreken, lezen en schrijven van de 'territoriumtaal',
      spreken en lezen van de 3 officiële talen;
    • regionaal, nationaal betekent dit:
      spreken, lezen en schrijven van de 3 officiële talen
  • slechts voor één niveau opkomen: gemeente of regio of nationaal
  • niet uit zijn/haar rechten ontzet zijn

Dit alles heeft een heel concrete consequentie: niet-Belgen, al of niet van politiek-Europese- of van immigranten-signatuur kunnen noch kiezen noch verkozen worden.
Zij willen zich niet integreren, dus zijn ze enkel te gast. En gasten zijn zoals toeristen: welkom zolang ze respect opbrengen voor de maatschappij die hen verwelkomt.

 

De vreemdelingenwet en fraude

Heden kunnen immigranten na 5 jaar een verblijfsvergunning van onbeperkte duur krijgen! Dit is absoluut niet integratiebevorderend. Verblijfsvergunningen moeten sowieso in de tijd beperkt worden. Ofwel wil men zich hier integreren en wordt men Belg en dan moet een verblijfsvergunning omgezet worden in een ‘Belg-zijn’-statuut. Ofwel wil men zich niet integreren en is de verblijfsvergunning van korte duur: 6 tot maximum 12 maanden. Zo kan men hen na afloop of eerder, bij een misdrijf bijvoorbeeld, uitwijzen naar het land van herkomst. Dat kan geen probleem zijn want ze hebben hun vreemde nationaliteit toch nog.

Bij controle op de gezinshereniging en op schijnhuwelijken, moet heel streng nagegaan worden of er een effectieve huwelijks- of familieband bestaat. Bij fraude worden die immigranten zonder pardon het verblijfsrecht ontnomen en worden ze naar hun land van herkomst teruggestuurd wat de situatie er ook is.

Er kan geen verjaring meer zijn bij migratiefraude. Via een algemene fraudebepaling wordt het nu al mogelijk om migratiefraude permanent te sanctioneren met een verlies van het verblijfsrecht en uitwijzen naar hun land van herkomst, ongeacht wat de situatie er is.

Er moet ook een wettelijk kader zijn voor fouilles in gesloten centra. Vandaag kunnen asielzoekers enkel gefouilleerd worden bij hun aankomst of bijvoorbeeld bij een terugkeer van de ambassade, maar niet tijdens hun verblijf in het centrum.  

 

Migratie-mythes

De Migratiecoalitie, een samenwerkingsverband van 11.11.11, Netwerk tegen Armoede, Vluchtelingenwerk Vlaanderen, Minderhedenforum, Orbit en Samenlevingsopbouw Brussel, schrijft jaarlijks een gezamenlijk rapport over de migratieproblematiek. Zij halen drie vaak gebruikte stellingen over migratie onderuit

Migratie stopt met betere en uitgebreidere ontwikkelingssamenwerking.
Dit wil niet zeggen dat ontwikkelingssamenwerking moet afgeschaft worden. Maar op korte termijn zorgt het niet voor de indijking van de migratiestroom.

Migratie stopt met het optrekken van grenzen.
Het optrekken van fysieke en papieren grenzen blijkt na 25 jaar Europees grenzenbeleid vooral een verspilling van belastinggeld. Het stimuleert eerder tot meer mensensmokkel en maakt de grensbeveiligingsindustrie alleen maar rijker.

De eigen samenleving kan in stand gehouden worden door de rechten van migranten in te perken.
De redelijke termijn voor migratiefraude wordt dus afgeschaft: wie liegt over zijn naam of zijn geboorteplaats om de kans op een goedgekeurde asielaanvraag te vergroten, moet voor de rest van zijn leven vrezen voor vervolging.
De 'migratiecoalitie' vindt dit stuitend vooral omdat dezelfde beleidsmakers wel steeds maar weer amnestie verlenen aan wie fiscale fraude pleegde.
Alhoewel ik de maatregel nochtans terecht vind, ben ik eveneens van oordeel dat het beleid inderdaad met 'twee maten en gewichten' werkt. Ik klaag hun hypocrisie al jaren aan …
En ja de overheid zet beter in op een performant systeem dat genoeg mensen en middelen voorziet om elke asielaanvraag op een correcte manier te behandelen. Dat betekent: beslissingen op basis van voldoende informatie waarbij malafide praktijken aangepakt worden. Maar dat betekent voor mij ook dat slechts elkeen hier gelijke rechten krijgt indien hij/zij zich hier als immigrant wil integreren.