about
Toon menu

Demografisch mei 68: ontvolking grote steden, migratie de oplossing

vrijdag 1 juni 2018
Deze blog werd geschreven door een van onze lezers. Wil je zelf ook beginnen bloggen in onze community, ga dan meteen aan de slag.

Demografisch mei 68: begin ontvolking grote steden, pas na 3 decennia kwam einde aan deze ontvolking door politiek gewilde en geroganiseerde (volg)migratie

Zoals mei 1968, ook het demografische mei 1968 de plaats geven die het historisch ontegensprekelijk heeft voor de samenleving, in de eerste plaats voor grote steden, metropool Antwerpen voorop.

Wie het nog over 'massa-immigratie' of over de 'multiculturele samenleving' heeft is niet meer van deze tijd of van deze wereld, gezien in Brussel bv meer dan 80% van de inwoners een migratieachtergrond heeft, in Antwerpen, Luik, Genk en Vilvoorde meer dan de helft en in Gent en Mechelen meer dan een derde. In Brussel en andere 'migratiesteden' kent 'ons' allang 'ons'.
 
Zonder migratie was Antwerpen een spookstad van 351.000 inwoners, wie migratie blameert en niet naar waarde schat heeft niets van de bevolkingsevolutie na mei 1968 begrepen. Vanaf 1970 ontvolkten alle grote steden in België, een proces dat pas in 2000 is gestopt dank zij de door de overheid gewilde en voorziene volgmigratie. In de verdragen met Marokko en Turkije van 1964 was expliciet opgenomen "dat het ging om migraties van hele families: mannen werden dus aangemoedigd hun vrouw en kinderen mee te brengen" Op die manier hoopte de Belgische regering het geboortecijfer en het natuurlijk saldo te doen stijgen. Deze clausule had vooral na drie decennia effect in de grotere steden waar in 2000 de bevolkingsdaling werd omgezet in bevolkingsstijging.
 
Na 1970 zagen alle grote steden hun bevolking verminderen om pas in 2000 aan te knopen met een bevolkingsstijging. Dat is vooral gebeurd dankzij de gezinshereniging, dus de 2de en 3de generatie. Steden waren aan het vergaan en het is vooral dank zij de migratie van Turkse en Marokkaanse inwoners dat de steden hun levenskracht herwonnen hebben en de welvaartsgroei voor de toekomst verzekerd. In Luik en Charleroi heeft de bevolkingsaangroei niet hernomen, is de immigratie minimaal gebleven en zoals in de vorige BuG 387 aangetoond, met een criminaliteitsgraad het hoogst van het land. Zie ook interview Radio Centraal Antwerpen 26/5/2018 over de Crimi-BuG
  
Wat zou Antwerpen nu zijn zonder inwoners met migratieachtergrond?

Antwerpenaars met migratieachtergrond, vergeleken Vlaams gewest % Inwoners zonder migratieachtergrond naar leeftijd in enkele steden.
 
De oudste migratie situeert zich in Brussel, dan Genk, in Antwerpen is de immigratie 'recenter', dwz, niet verbonden aan economische noodzaak maar aan de ontvolking. Wie nu nog over 'ons' spreekt alsof het over de 'autochtonen' gaat richt zich tot de +50 jarigen, en wil terug naar een niet meer bestaand of hernieuwbaar verleden.

In Antwerpen vormen Vluchtelingen slecht 5,5% van de immigratie

De verwarring van migratie met asiel heeft tot doel om asiel en migratie in een bedreigend daglicht te stellen. Migratie doet samenlevingen overleven, ze zijn de zuurstof voor de welvaartstaat. Migratie is niet de zoektocht naar een beter leven, maar het antwoord van mensen uit ander streken op de vraag de leegstaande woningen te bewonen en zo voldoende instroom op de arbeidsmarkt te bewerkstelligen op korte en vooral ook langere termijn langs de 2de en 3de generaties. Zonder migratie geen opbouw en geen behoud van welvaart. Populisme is een verweerreactie van een samenleving die liever ten onder gaat dan welvaart en welzijn voor haar eigen bevolking te waarborgen juist door de opname van de migranten als vernieuwende, dynamisch en verjongende factor.
 
Deze evoluties staan los van asiel, dat een  mensenrecht is waaraan niet mag getornd. Asiel is trouwens maar een beperkt onderdeel van de immigratie en vormt 10% van alle inkomende migratie in België, Daarom alleen al is de 'asielverdwazing' zonder voorwerp, niet de  'opengrenzenlobby' maar het bedrog van de burger is er zonder grenzen.
  
Het is vooral Antwerpen waar Vluchtelingen zich minder inschrijven. Kleinere steden en landelijke gemeenten zullen nu al en komende decennia gebieden zijn van ontvolking en aantrek immigratie, hetgeen minder het geval zal zijn voor de grotere steden die wel voortdurend te maken zullen hebben met, zoals in het verleden en negatief verhuissaldo, verhuis (van oude migratie) naar andere
gemeenten, zoals naar de 2de rand rond Brussel en naar de Kempen.

Voor verder analyse, toelichting en grafieken, zie BuG 388 on-line..

Jan Hertogen, socioloog