about
Toon menu

Cocaine in de Nederlandse coffeeshop

zaterdag 7 april 2018
Deze blog werd geschreven door een van onze lezers. Wil je zelf ook beginnen bloggen in onze community, ga dan meteen aan de slag.



Grim rythme of Coke en het gevolg van dovenmansoren politiek.


Jongerenmoorden op het ritme van grim trap muziek in Londen.    De burgemeester van Londen verspilt zijn geld aan dure fake preventieclipjes, terwijl het oorlogsgedruis van de gang rap als een bull door de arena raast.   Horen, zien en liegen omdat men vanuit een simplistisch discours enkel de bevolking kan bedriegen.   Preventie strategie van beleidmakers die de eigen incompetentie moet verbergen en de angst bij de bevolking cultiveert middels een "vals" veiligheidsgevoel.   De mega- aanvoer van Coke vanuit Nederland en België naar VK is de voorbode van de Brexodus en gevolg van een voortschrijdend gebrek aan inzichten.  

 

Granaten in de straten van Antwerpen doen de Antwerpse burgemeester vingerwijzen naar een 'falend' coffeeshopbeleid in Nederland inzake softdrugs.     Het typeert religie en populisme om niet verder te kunnen denken dan de veronderstelde platte aarde waarop men leeft.   De king of Coke glimlacht smalend en voelt tegelijkertijd minachting voor zulks een intellectueel simplisme.     Aan het Nederlandse coffeeshopbeleid zou hij beter eens gaan zuigen voordat hij een zelfingebeelde tutter in de mond steekt.   Misschien is hier een Latijnse spreuk op zijn plaats of dient het bedwelmde orakel van Delphi geraadpleegd te worden.   De Belgische en Franse belemmering om het coffeeshopbeleid te laten uitgroeien naar een volwaardige en inclusieve harm reduction, is een historische vergissing van voormelde landen gekeken naar wetenschappelijke inzichten.      De achterdeurproblematiek is een product van de Nederlandse buurlanden die zich ideologisch nog in de doelbewuste jungle van onwetendheid bevinden en de Nederlandse verwezenlijkingen ondergraven.     Nodig om de eigen verknipte ideologische inzichten te blijven proclameren.


Amsterdam is poep op de stoep met een Mocro hoofd ernaast.   Als de realiteit zo simpel was, konden we gewoon effe vegen om maatschappelijke problemen op te lossen.   De tijd dat we ons Multiversum of de kosmos konden herleiden tot een zelfingebeelde hemel en gebruiken als een valselijk beloningssysteem ligt ver achter ons.  

 

De grootstedelijke Europese problematiek manifesteert zich in vele Europese steden op een gelijkaardige gewelddadige manier. Met nuance naar gelang de culturele contextuur en de veelgelaagde sociale realiteit.