about
Toon menu

Oproep tot meer Vlaams zelfbewustzijn en zelfvertrouwen. Bovendien: welkom aan de oorlogsvluchtelingen.

dinsdag 13 december 2016
Deze blog werd geschreven door een van onze lezers. Wil je zelf ook beginnen bloggen in onze community, ga dan meteen aan de slag.

Ik erger me meer en meer aan nationalisten. Vooral aan de Vlaamse, ook aan andere, maar vooral aan de Vlaamse omdat ik precies met hén in hetzelfde land moet wonen, en ze in onze regeringen zitten. Ik ben Vlaming en daar ben ik fier op, en jullie, collega-Vlamingen, mogen daar ook fier op zijn.

 Maar de nationalisten zijn niet enthousiast, neen, ze hebben overal schrik van; ze gaan uit van een minderwaardigheidscomplex, en dragen dat uit. Ze vermenigvuldigen angst. Zo vernietigen ze het zelfbewustzijn van de Vlaming, die sterk, met open vizier de wereld inkijkt en tegemoet gaat. Kijk nu naar de vluchtelingencrisis. Er zijn duizenden arme sukkelaars die uit vrees voor hun leven uit oorlogsgebied vluchten. En wij zijn stinkend rijk, hebben in Europa 0,1% vluchtelingen op ons bevolkingstotaal (in ons land net iets minder – cijfers van 2015), en we worden overspoeld? Echt? Overspoeld? Bedreigd in onze waarden? Kom nou, angsthazen. Help die sukkelaars, je houdt er een goed gevoel aan over, als surplus. Je moet er geen boterham minder voor eten.

 En dan de culturele bedreiging. Ik heb mijn hele loopbaan in de culturele sector gewerkt, en was in mijn jonge jaren lid van een Vlaamse volksdansgroep. We dansten in meerdere Europese landen, zelfbewust van onze cultuur, met de borst vooruit. Vele linksen trekken de wenkbrauwen op bij zo’n culturele bezigheid, maar ik heb er geen seconde spijt van. Het was een leuke tijd, en onze cultuur is het uitdragen meer dan waard. Vlaamse Kunst en Cultuur (en Belgische of Europese uiteraard ook, maar ik beperk me hier even tot de Vlaamse) is wereldwijd gerenommeerd, een van de grootste exportproducten en imago-verbeteraars, van en voor “ons”. Anne Teresa De Keersmaeker, Wim Vandekeybus en Alain Platel schitteren al decennia op podia wereldwijd; Luc Tuymans en Jan De Cock veroverden New York; Chris Dercon was tot nu directeur van Tate Modern. Ik ben al gaan kijken naar Jan Fabre in Wenen, naar Wim Delvoye in Parijs, én naar de Antwerpenaar Sidi Larbi Cherkaoui in Londen. Arno is geridderd in Frankrijk. Iedereen kent Toots Thielemans, van New York tot in de Marollen. De componist Wim Mertens zit in ieders oor, en Paul Van Nevel heeft een wereldwijde erkenning als kenner (en uitvoerder) van polyfonische muziek. Ik kan zo nog lang verder lijsten, tot en met het succesverhaal van Tomorrowland. Vergeet Panamarenko niet, en kunstpaus Jan Hoet. En laten we ook nog even naar het verleden gaan: Rubens, Van Dijck, Breughel, Ensor, ..... Waaaw, wat een weelde... Ik vergeet dan nog onze schrijvers en theatermakers.

Even terzijde: wat opvalt in het huidige Vlaamse politieke landschap is dat er een gespannen verhouding bestaat tussen de wereld van “de Kunsten” en de nationalistische politici, die blijkbaar voor cultuur geen belangstelling hebben, of dat alleszins niet uitstralen.... Raar. De cultuurdrager “taal” is nochtans hun bestaansreden, niet?

 De nationalisten gedragen zich de hele tijd alsof we “losers” zijn. We worden van overal bedreigd en onze cultuur staat op losse schroeven. We schrikken van een hoofddoekje. Als er aanslagen zijn is de eerste reactie: gesloten scholen en afgeschafte treinen; para’s op straat, die aan veiligheid geen bal bijdragen, en pesterijen aan de ingang van het vliegveld, waardoor risicogebieden verplaatst en geconcentreerd worden. Gewoonweg dom, maar het klinkt wel stevig zelfbewust.

Als er vluchtelingen komen aankloppen, klinkt het: “we worden overspoeld”, “onze waarden worden bedreigd”, “ferm zijn!”, “op onze strepen staan”. Tja, als we een beetje té vriendelijk zijn creëren we een aanzuigeffect, is het hek van de dam. Komaan zeg: help de mensen die het nodig hebben, laat ze binnenkomen, maar ga niet op de knieën. Waarom zou je dat doen? Waarom vluchtelingen van Calais via Lampedusa naar Lesbos jagen en terug? Organiseer dat toch eens gewoon. Waarom blote beelden afdekken als een Iraanse hoogwaardigheidsbekleder Rome bezoekt? Belachelijk overbeleefd. De Islam bedreigt ons? Er zijn weinig Islamistische landen waar welvaart en veiligheid heerst en mensen het goed hebben – zo sterk zijn ze niet, integendeel. Zwakker dan de katholieke kerk hier bij ons, tot in de jaren ’60 van vorige eeuw. Ik heb er geen schrik van. U ook niet echt: het wordt U maar aangepraat.

 Wat we wel moeten doen is onze sterkte uitdragen. Laten zien aan de rest van de wereld waarom het hier goed is om leven, dat het onze vrijheden, creatief vermogen en zelfbewustzijn zijn, die ons gemaakt hebben tot wat we zijn, in Vlaanderen, België en Europa. Gastvrijheid en generositeit behoren ook tot ons waardenstelsel. En we willen dat zo houden: niet door het achter een muur te steken, maar door het verder te ontwikkelen en exporteren. Positief denken en handelen. Niet anderen de schuld geven. Wie de hele tijd de bedreiging benadrukt, voedt de angst, cultiveert een minderwaardigheidgevoel, en verzwakt “ons volk”, hoe je dat ook wil omschrijven of begrenzen.

 Ik schaam me ervoor dat deze angsthazen beweren “de ware vertegenwoordigers” van Vlaanderen, het Vlaamse Volk en de Vlaamse waarden te zijn: integendeel, ze verzwakken ze. Ik wens op die manier niet vernederd te worden. Ik wil me niet bezighouden met dat zure negativisme. Waarom zoeken nationalisten vijanden, in plaats van vrienden? Intriest.