about
Toon menu

Turkije aan de Leie: Het verhaal van de Sleepstraat in Gent

zondag 28 oktober 2018
Deze blog werd geschreven door een van onze lezers. Wil je zelf ook beginnen bloggen in onze community, ga dan meteen aan de slag.

Sleepstraat

Door Tina De Gendt, auteur van het boek ‘Turkije aan de Leie’, exclusief voor persblog.be - Verhalen uit en over Gent

Zouden er Gentenaars zijn die nog nooit in de Sleepstraat een pizza hebben gegeten? Laat ze dan nu opstaan en hun maag gaan vullen voor acht euro (inclusief digestief van het huis). De rest kan achterover leunen in zijn stoel en hier het antwoord lezen op de vraag die iedereen zich in de Sleepstraat wel eens heeft gesteld: Hoe komt het toch dat hier zo veel Turkse restaurants zijn?

Sleepstraat

Het simpele antwoord is natuurlijk dat er gewoon veel Gentenaars van Turkse afkomst zijn. Een op tien stadsgenoten (of 25.000 mensen) zelfs. Dat is niet mis, zeker als je weet dat alle andere ‘gemeenschappen’ in de stad (uitgezonderd de West-Vlamingen) vele malen kleiner zijn dan de Turkse. En ook best uitzonderlijk wanneer je bedenkt dat de andere grote steden in Vlaanderen (Brussel en Antwerpen) vooral getypeerd worden door grote Marokkaanse gemeenschappen. Gent is op dat vlak dus een uitzondering.

 

Het iets moeilijkere (maar veel smakelijkere) antwoord ligt vervat in de geschiedenis van de Turkse migratie naar Gent. Naar die geschiedenis deed ik jarenlang onderzoek om in kaart te brengen waarom precies de Turkse gemeenschap in Gent zo groot werd op vijftig jaar tijd. Het resultaat van al die opzoekingen (en het antwoord op die vraag) leest u in mijn boek Turkije aan de Leie (Lannoo, 2014).

 

Sluizeken, Gent

Maar speciaal voor persblog.be licht ik hier graag een tip van de (excusez-le-mot) sluier en neem ik u mee naar het moment waarop de kiem van de Sleepstraat wordt gelegd, in de vroege jaren zeventig. In die periode werd namelijk het allereerste Turkse restaurant in Gent opgericht aan de hoek van het Sluizeken (waar nu restaurant Akdeniz is): het legendarische Bogazici.

 

De pioniers van de 'Turkse' Sleepstraat

‘Boğaziçi’ was in niets te vergelijken met de Turkse restaurants die je vandaag in de Sleepstraat vindt. Tapijtjes op de tafel, een menu enkel in het Turks en niets te krijgen dat ook maar leek op pide of pizza. In deze zaak werd de ‘döner kebab’ voor het eerst geïntroduceerd in Gent, toen nog een exotische specialiteit, die vele jaren later terug op zou duiken onder de naam ‘pita’. In Bogazici leerde de Gentenaar pita eten, maar nog veel meer.

 

Lees verder op de Gentse stadsblog, persblog.be - Verhalen uit en over Gent