about
Toon menu

Retribution will be swift

maandag 30 januari 2017
Deze blog werd geschreven door een van onze lezers. Wil je zelf ook beginnen bloggen in onze community, ga dan meteen aan de slag.

Muziek als oerkracht tegen ongebreidelde natuurvernietigende geldzucht en mannelijke machtswellust?

Na een jaar waarin op muzikaal vlak nogal wat treurnis te beleven viel had ik me voorgenomen het nieuwe jaar te starten met een positieve noot. Al was het maar om deze belofte waar te maken of dra weer in het dagelijkse moeras te kunnen verzinken volgt nu een concertbespreking van wat ik toch wel een muzikale ontdekking, wie weet zelfs reeds het beste concert van 2017 wil noemen.

Het betreft Tanya Tagaq, gezien in 4AD, Diksmuide (21/01/2017). En ofschoon Tanya Tagaq blijkbaar reeds een viertal platen heeft uitgebracht, waarvan haar vorige uit 2014 ook uitgeroepen werd tot beste Canadese album, was het voor mij een onbekende naam. De echte reden voor mijn concertbezoek was trouwens het voorprogramma: CHVE. Dat staat voor Colin H. Van Eeckhout en is mogelijk iets beter gekend vanwege zijn werk als zanger bij Amenra. Als soloartiest verlaat CHVE het diep donkere en voor mij alvast te luidruchtige post metal geluid van zijn collectief om meer folk getinte soundscapes te produceren. Dat resulteerde in 2015 tot het nog steeds even donkere Rasa en sinds kort ook tot 10910, wat eigenlijk niet meer is dan een remake van Rasa maar soit. Langgerekte nummers met een draailier, een trom en wat effecten, meer is niet nodig om deze ziel tegenwoordig tevreden te stellen. Maar ik ging lyrisch worden over Tanya Tagaq.

Ook bij haar vindt je langgerekte en uitgesponnen nummers die je vooral wat tijd moet gunnen. In gehaaste tijden als vandaag kan dat misschien reeds gelden als een statement maar daarover later meer. Ze gebruikt de traditionele keelzangtechniek (Tanya Tagaq is Canadese en Inuit) om ambiente muziek te maken waarop verder eigenlijk niet echt een naam te plakken valt. Begeleidt door niet minder dan fantastische percussie en vaak striemende vioolsnaren wordt het geheel een ware muzikale ontdekkingsreis met flarden van techno, death-metal, free-jazz, en jawel: folk, of wat daarvoor toch kan doorgaan. De nummers kunnen je meenemen naar oorden waar je voordien nooit bent geweest. Waarvan je zelfs niet eens het flauwste vermoeden van had. Maar het zijn geen lichtzinnige oorden, wel reizen doorheen diepe gedachten en dito gevoelens, begeleid, of ik moet eerder zeggen opgejaagd door de angstaanjagende oergeluiden die de zangeres afwisselend met schriele en snerpende kreten uitbrengt. Zoals in een ritmische bezwering of een tribale initiatie. Hoe het mogelijk is tezelfdertijd angstaanjagend en fragiel te klinken is mij vooralsnog een raadsel maar ze doet het. Ik kan al zeggen, Tanya Tagaq is een belevenis. Neen, het is van een ontstellende kracht. Het ontwaken na haar concert helend.
Het beste te beschrijven is een vergelijking te maken. Dit kan met Björk en het is dan ook geen toeval dat beiden blijkbaar reeds samengewerkt hebben (2004!). Waar Björk echter de hoogte in gaat en het aardse al snel verlaat graaft Tanya Tagaq zich in met pure animistische klanken. Denk aan wolven, poolvossen en zeeleeuwen, ijsberen, zeemeeuwen en walvissen en wat voor dieren ginds in het hoge noorden ook nog mogen rondlopen. Haar bekroonde album heet niet voor niets Animism. Tanya Tagaq is onvoorspelbaar, aards en energetisch. Ze is een woelige massa, een kolkende lava, een bloedspuitende geiser. Je gelooft me niet? Probeer dan eerst dit kort nummer eens (uit Animism, 2014):
https://www.youtube.com/watch?v=BCuayGvy3i8

Vergis je niet, Tanya Tagaq heeft niets van doen met de kliek van hedendaagse neoromantische poseurs die vol weemoed terugblikken op of verlangen naar heroïsche verhalen vol afgunst, verraad en veldslagen uit voorouderlijke tijden. Game of What? Het tegenovergesteld zou ik zeggen. Tanya Tagaq is de toekomst. Hoe folk, we zullen het zo maar noemen, haar roots doorgeeft aan de volgende generaties om nieuw (muzikaal) leven te schenken. Overtuig jezelf verder, het enige wat je nodig hebt is een beetje tijd en een paar welwillende oren ;-)
https://www.youtube.com/watch?v=xNYTA6SV6tM

Dit is alvast mijn favoriet (niet in het minst vanwege de achtergrond van de clip): https://www.youtube.com/watch?v=SGNpz5tFUEE

En dat dergelijk geluid niet zonder de nodige maatschappijkritiek is zal je wel vermoeden, het is er innerlijk mee verbonden. Tanya Tagaq is in haar geboorteland overigens een prominent voorvechter geworden voor de rechten van haar volk en de vrouwelijke helft ervan in het bijzonder. Van de ongebreidelde natuurvernietigende geldzucht naar de exploiterende masculine machtswellust is (wat mij betreft) een kleine stap en is in essentie ook alles wat deze aarde vandaag om zeep aan het helpen is. Maar hoedt je om haar in het hoekje te drummen van de politiek correcte anti-establishment beweging. Ze mag haar nummers voorafgaand aan het optreden dan al met een lieflijk stemmetje toelichten, ze gebruikt haar stem en présence als vrouwelijke oerkracht en als mokerhamer. De attitude van Tanya Tagaq is punk. Haar recentste album Retribution, is een statement van jewelste. Ze brengt er o.a. een wel zeer ongemakkelijke cover van het destijds ook niet onbesproken gebleven Rape me van Nirvana.
Yes Tanya, Retribution will be swift.







Typ of plak de tekst in dit veld...