about
Toon menu

Opvoeder over zijn haat-liefde-verhouding met cannabis

vrijdag 22 september 2017
Deze blog werd geschreven door een van onze lezers. Wil je zelf ook beginnen bloggen in onze community, ga dan meteen aan de slag.

Ik zit bij Ward (37) in de living ergens in een rijhuis in Gent, we hebben net even samen de honden uitgelaten in het park. Ward is opvoeder (graduaat in de orthopedagogie) van opleiding en is momenteel werkzoekend. Na acht jaar nam hij ontslag bij de organisatie waar hij voor werkte, een begeleidingstehuis voor kinderen uit een problematische opvoedingssituatie. Het werd hem eventjes allemaal te veel.

 Ik had twee biertjes bij me maar Ward hoeft er geen. Hij legt me uit dat hij momenteel een dieet volgt waarbij alle suikers geschrapt worden, hij doet het al een aantal weken en is al meer dan 10 kg kwijt, vertelt hij trots. Ik laat het bier dan ook maar voor wat het is en krijg een glas met een halve liter water voor mijn neus gezet. Ik rol een pure stickie waar Ward af en toe ook een trekje van neemt, hoewel hij de gewoonte heeft om het samen met tabak te roken.

Vertel eens Ward, we gingen het hebben over jouw haat-liefde verhouding met cannabis.

Ward: Ja, ik heb een haat-liefde verhouding met cannabis. Ik rook het al van mijn veertiende. Ik heb het langs de ene kant nodig, nee nodig is niet het juiste woord, laat ons zeggen dat ik het langs de ene kant erg apprecieer. Ik ben een hyperkineet, nu noemen ze dat een ADHD-er, en cannabis helpt heel goed om rustig te worden. Het helpt ook om goed te slapen. Ik heb namelijk al mijn hele leven slaapproblemen. Maar langs de andere kant moet ik mezelf toch onder controle houden omdat mijn gebruik soms een beetje uit de hand loopt.

Je bedoelt dat je makkelijk overdrijft?

Ja, dat bedoel ik. Ik moet mezelf wel eens op de rem zetten en mezelf opleggen om overdag niet meer te blowen, enkel ’s avonds. Ik vind het ook geestig om het blowen eens een weekje of twee weken te laten. Als ik dan terug eentje blow dan ben ik meestal heel creatief. Soms stuur ik het zelf, als ik weet dat ik een bepaalde taak moet doen, als ik moet nadenken over iets voor het werk of iets  waar ikzelf mee bezig ben.

Dan bouw je een speciaal moment in?

Ja, cannabis helpt heel goed om out of the box na te denken. Eén van mijn grootste hobby’s is eigenlijk ’s avonds een jointje roken en nadenken over de dingen. Ik word daar echt heel gelukkig van, ik zou dat niet meer kunnen laten. Ik ben eens een jaar gestopt met blowen, om mezelf uit te dagen en ik merkte wel dat ik toen ongelooflijk zwart-wit dacht. Door ’s avonds alles nog eens door mijn hoofd te laten draaien met een jointje heb ik een relativerendere houding. Zonder blowen heb je die emotionele pieken niet, of hoe kan ik dat verwoorden? Als ik niet gesmoord heb kan ik zaken moeilijker relativeren.

Omdat je er dan minder over nadenkt?

Ja, dat is zo. Ik denk dat je analytischer nadenkt als je gesmoord hebt. En ik ben iemand die toch wel een bepaalde werk-trots heeft en zo ’s avonds de werkdag eens overlopen, me afvragen of ik goed gehandeld heb, dat zijn dingen die ik niet rap zou doen als ik niet geblowd heb.

En je bouwt af en toe pauzes in omdat je schrik hebt om er verslaafd aan te worden?

Ja en nee, ik blow al lang genoeg om te weten dat je er niet echt verslaafd aan wordt maar er is wel een soort van psychologische afhankelijkheid. Het wordt snel een gewoonte om twee of drie jointjes per dag te roken. Wanneer ik stop dan slaap ik meestal de eerste avond niet, de tweede nacht gaat dat weer en de derde nacht ben ik er weer aan gewoon en voel ik geen drang meer om te blowen. Je hebt enkel wilskracht nodig, meer houdt het niet in.

Maar cannabis geeft dus wel iets extra aan je leven?

Het geeft mijn leven zeker iets extra. Ik word er ook empathischer door, dat merk ik vooral als ik naar films kijk. Als ik geblowd heb durf ik al eens een traantje te laten, iets wat ik zelden nuchter zal doen. Ja, ik zeg het, het is een beetje een haat-liefde verhouding.

Ik merk dat ik soms ook minder zin heb in sociale contacten als ik geblowd heb. Daarom dat ik liever wacht met blowen tot ik ’s avonds in mijn huisje ben en niet al van in de namiddag begin. Dan heb ik geen zin meer om mensen te zien. Ik ben dan teveel in mijn eigen wereldje.

Ik vind dat er veel positieve kanten zijn aan cannabis, vooral op medisch vlak, maar er is ook een gevaarlijk kantje. Ik merk dat ook bij andere mensen, als je teveel blowt staat je leven stil, of toch op een lagere versnelling. Voor uw sociaal leven is dat niet altijd goed. Als ik veel blow dan mijd ik iedereen zo veel mogelijk. (lacht) Hoewel ik ook heerlijk kan filosoferen met mijn maten wanneer we samen blowen.

Het is wel jammer dat je niet over het pure effect van cannabis kan spreken omdat je de cannabis altijd samen rookt met tabak.

Euh ja, maar als jij overtuigt bent dat het zo veel verschil uitmaakt dan wil ik dat gerust eens uitproberen.

Ja, er is een verschil, je bent veel alerter en energieker high als je wiet puur rookt of vaporiseert.

Ik denk er al een tijdje aan om een vaporiser te kopen.

We hebben het even over de combinatie alcohol en cannabis, hoe slecht het samen gaat. Tenzij je gewend bent om het samen te gebruiken maar zoniet kan je er serieus ziek van worden. En zeker als je nog moet rijden is de combinatie een rotslecht idee. Stoned rijden alleen vindt Ward niet zo een probleem.

Mijn hobby als achttienjarige was cruisen en blowen terzelfder tijd. Goeie muziek en een dikke pétard. Ik heb nooit een ongeluk gehad, ik kan zelfs meer zeggen, ik reed beter als ik geblowd had. Maar als er anderen bij me in de wagen zaten dan reed ik een stuk minder goed.

Omdat je dan teveel opging in de gesprekken misschien?

Ja. Zo was het. Maar als ik alleen reed, was ik wel meer gefocust en lette ik op alles. Maar ja, je kan dat niet aanraden toch.

Nee, best niet. Want tegenwoordig zijn ze heel streng op cannabis in het verkeer! Mensen die een tijdelijk of zelfs levenslang rijverbod krijgen zijn geen uitzondering meer.

Vroeger had ik altijd wat chocotoffs bij me om de speekseltest te kunnen omzeilen. 

Hilariteit alom. Ik zie hem al zijn chocomond tonen aan mijnheer of mevrouw agent.

Maar ik wil stoned rijden echt niet promoten, noem het een jeugdzonde!

Ward vertelt hoe cannabis hem vormde tot de persoon die hij nu is.

Op mijn achttiende blowde ik makkelijk 5 gram per dag. Ik dacht toen heel veel na over het leven en eigenlijk was die periode voor mij heel interessant, het heeft me gevormd tot wie ik nu ben. Was ik iemand geweest die blowen niet interessant had gevonden, dan had ik een heleboel filosofische gesprekken gemist. Ik mag me niet voorstellen wie ik zou geworden zijn wanneer bier mijn favoriete middel was geweest. Ik zou nu waarschijnlijk veel conformistischer zijn. Als je blowen met drinken vergelijkt, dan is het belachelijk en hypocriet dat cannabis niet legaal is.

Ik las eens een artikel over een koppeltje waarvan de vrouw 20 jaar lang mishandeld werd door haar man die een alcoholverslaving had. De rechter oordeelde dat hij niet meer mocht drinken en de man schakelde toen over op cannabis. Vanaf dat moment kwam er terug romantiek in de relatie en spendeerden ze avonden al knuffelend en lachend op de bank.

Ward vertelt dat hij graag pokert en hiervoor een combinatie van twee verschillende middelen gebruikt: Eén rilatinepilletje en een halve joint.

Pas op, ik ben er tegen dat kinderen rilatine krijgen, als opvoeder is dat één van mijn stokpaardjes. Maar als volwassene gebruik ik het wel eens taakgericht. Rilatine is een propere vorm van amfetamines, daarom dat ik er zo tegen ben bij kinderen. Je gaat je kind toch niet dag in dag uit op speed zetten?

We hebben het nog even over het wetsvoorstel van de PS om cannabisclubs en thuisteelt toe te laten. Ward heeft ook een plantje in de tuin staan.

Ik denk wel dat als België nu geen stappen zet richting legalisatie dat het dan wel eens in de tegenovergestelde richting zou kunnen uitdraaien en het alsmaar strenger en strenger gaat worden.

Bedankt voor dit gesprek Ward!