about
Toon menu

Homans verwerpelijke ideeën over kinderopvang reeds op Antwerpse gemeenteraad van december

woensdag 28 januari 2015
Deze blog werd geschreven door een van onze lezers. Wil je zelf ook beginnen bloggen in onze community, ga dan meteen aan de slag.
  • Waar nu Liesbeth Homans terecht zoveel tegenreactie op krijgt was reeds onderwerp van debat op de Antwerpse gemeenteraad van 15 december 2015

Ook op vlak van kinderopvang is Antwerpen voor de N-VA de proeftuin voor sociale afbraak. In 'De Zondag' lichtte Homans haar visie op kinderopvang toe. "Gesubsidieerde opvang", zei ze, "dient in eerste instantie voor mensen die gaan werken, die dus bijdragen tot het in stand houden van ons sociaal systeem." En verder zei Homans nog: "Het klopt dat het beter is voor kinderen die in armoede opgroeien dat ze naar de kinderopvang gaan, in plaats van thuis te zitten of meegenomen te worden op café. Maar de overheid kan voor hen andere oplossingen uitwerken." Het lokte felle tegenreacties uit. Op de gemeenteraad van 15 december stond een statutenwijziging voor de kinderdagverblijven op de agenda die deze gedachtengang van Homans in nieuwe statuten moest verankeren.  

Statutenwijziging à la Homans 

”Zolang er niet voor alle kinderen voldoende plaatsen zijn, geeft de stedelijke kinderopvang voorrang aan werkende en werkzoekende ouders” 

Het agendapunt van N-VA schepen Nabila Daoud stelde voor om artikel 5 § 3 uit de statuten aan te vullen met de zin: ”Zolang er niet voor alle kinderen voldoende plaatsen zijn, geeft de stedelijke kinderopvang voorrang aan werkende en werkzoekende ouders”.

We hebben met de PVDA-fractie als enige tegen deze statutenwijziging gestemd. Groen en SP.a hebben zich onthouden.

Onze argumentatie luidde dat de toevoeging van die zin geen meerwaarde heeft tegenover wat er nu staat en wat het decreet kinderopvang ook als voorrangsregels oplegt, voorrang aan werkenden naast de voorrang voor kinderen uit kansarme gezinnen. Wij vreesden een verborgen agenda met deze statutenwijziging. Met de recente uitspraken van Liesbeth Homans blijkt dat ons voorgevoel toen correct was.

Het decreet kinderopvang stelt namelijk duidelijk dat de voorrang ook moet gaan naar kinderen uit kansarme  gezinssituaties:

o       alleenstaanden;

o       gezinnen met een laag gezamenlijk belastbaar beroepsinkomen;

o       pleegkinderen die kinderopvang nodig hebben;  

Het decreet stelt zelfs dat als er niet voldoende kinderen uit kwetsbare gezinnen aanwezig zijn, dat het dan de taak van de organisator is om die gezinnen naar hem toe te leiden, om het vereiste percentage te kunnen halen.  “Publieke kinderopvang dient op de eerste plaats sociaal te zijn, luidde mijn argumentatie, daarom dient voor een grootstad als Antwerpen de nadruk gelegd te worden op het geheel van de voorrangsregels bepaald door het Vlaams decreet en hoeft dit artikel 5 § 3 er niet aan toegevoegd te worden of extra benadrukt te worden”.  

Kunnen besparingen op personeel in kinderopvang verantwoord zijn? 

“Op één jaar tijd zijn 29,9 VTE in de kinderopvang verdwenen, zonder ook maar één compenserende aanwerving. Dat is 6,5% van het personeelsbestand” 

Een ander agendapunt op de gemeenteraad van 15 december was de goedkeuring van het meerjarenplan 2014-2019 en het budget 2015 van de Antwerpse Kinderopvang.

Ook hier was de PVDA-fractie de enige die tegen stemde. Groen en SP.a hadden zich opnieuw onthouden.

Wij stemden tegen omdat dit meerjarenplan helemaal niet beantwoordt aan de toenemende nood aan kinderopvang in Antwerpen. Wij halen helemaal niet de Barcelona norm. Die vereist 33 kinderopvangplaatsen per 100 kinderen onder de 3 jaar.  Anwerpen haalt 26.7 plaatsen, of amper 80% van de norm.

“Het is choquerend dat op één jaar tijd 29,9 VTE in de kinderopvang zijn verdwenen, zonder ook maar één compenserende aanwerving. Dat is 6,5% van het personeelsbestand. Dat is driemaal zoveel als voorzien in het meerjarenplan, dat trouwens tegen 2019 nog een verdere personeelsafbouw voorziet met 42 VTE” luidde mijn argumentatie.

“Evenzeer is het choquerend om in de beleidsnota 2015 te lezen: “AG Kinderopvang wil haar capaciteit maximaal benutten. Daarom wordt er ook in 2015 gestreefd naar een bezettingsgraad van 90%. Om deze bezetting op jaarbasis te behalen, is de stedelijke kinderopvang minstens de helft van het jaar voor 100% of meer bezet”. ‘100% of meer bezetting, de helft van het jaar’, och arme die kindjes, och arme die kinderverzorgsters en och arme die ouders.”  Investeren in de toekomst van onze kinderen betekent investeren in kwaliteitsvolle en toegankelijke publieke kinderopvang. Dit meerjarenplan staat daar haaks op. 

Wetenschapper dient Homans van antwoord op radio 1 

“Wereldwijd is iedereen erover eens dat afzonderlijke kinderopvang voor kansarme kinderen niet goed is” 

In een vorige bijdrage beschreef ik hoe Liesbeth Homans hooghartig en denigrerend neerkijkt op wetenschappelijk onderzoek. Vanochtend werd ze op radio 1 ook inzake haar opvattingen over kinderopvang van antwoord gediend door Michel Vandenbroeck, docent gezinspedagogiek aan de UGent.  Hij weerlegt niet alleen bovenstaande opvattingen van Homans, maar klaagt ook de nefaste gevolgen aan van besparingen op personeel in de kinderopvang.

Michel Vandenbroeck: “Op dit moment is wereldwijd iedereen erover eens dat afzonderlijke kinderopvang voor kansarme kinderen niet goed is. Grootscheepse, langdurige en talrijke onderzoeken in het buitenland tonen aan dat gezamenlijke opvang en sociale mix veel beter is, zowel voor de kansarme als voor de andere middenklasse kinderen. Dat debat is nu achter de rug, alle wetenschappers zijn het erover eens”, vertelde Vandenbroeck. Hij wees op de “big five” van mechanismen die hier werken: “1. Zelfwaardegevoel ‘ik mag er zijn’ 2. Sociale en communicatievaardigheden 3. Leergierigheid 4. Doorzettingsvermogen en er plezier aan ervaren 5. Zelfregulering.”  

“Goedkopere kinderopvang betekent meer kinderen per personeelslid of minder gekwalificeerd personeel of minder goede arbeidsomstandigheden.” 

Tenslotte pleitte de professor om niet te besparen op kwaliteitsvolle kinderopvang. Iedere besparing betekent beknibbelen op personeel “je kan niet de pampers afwassen en opnieuw aandoen”. “Goedkopere kinderopvang betekent meer kinderen per personeelslid of minder gekwalificeerd personeel of minder goede arbeidsomstandigheden. Goedkopere kinderopvang dat is noodzakelijkerwijze achteruitgang van kwaliteit”. 

Afbouw publieke kinderopvang en geld voor privatisering 

De stad geeft 10 miljoen euro subsidies voor private kinderopvang, maar bouwt haar eigen publieke kinderopvang stelselmatig af.  Dat is de essentie van al deze maatregelen die voortvloeien uit deze meerjarenplanning.

Dat is inefficiënt, omdat de eigen know how en de voordelen van de schaalgrootte waarmee de stad haar eigen stedelijke kinderopvang kan ondersteunen hierbij niet meer kan gebruikt worden.

Het is onrechtvaardig omdat het een volgende stap in de richting van privatisering en commercialisering van de kinderopvang is, en dat zien we nu in Nederland gebeuren, de kinderopvang wat net als onderwijs een publieke dienst zou moeten zijn, wordt overgeleverd aan een winstgestuurde markt.  Kinderopvangorganisatie De Estro Groep is in juli van dit jaar failliet verklaard. Het gaat om een bedrijf, met 340 crèches en opvanglocaties. In handen gevallen van zogenaamd ‘durfkapitaal’ zoals de Nederlanders dat zo eufemistisch benoemen. De curatoren legden zelf de woekerleningen bloot die deze groep hadden aangegaan en die tot het faillissement geleid hebben.  

“Het beste businessplan van de kandidaatexploitanten voor de private kinderopvang”’ 

Op de commissie van de gemeenteraad sprak de schepen over ik citeer de ‘beoordeling van het beste businessplan van de kandidaatexploitanten’ die bijvoorbeeld zouden willen beroep doen op de stedelijke panden die ter beschikking zouden gesteld worden van private kinderopvang. Wel kinderopvang mevrouw de schepen mag voor ons geen business zijn, het moet een publieke of zuivere not-for-profit dienst blijven, juist zoals onderwijs dat zou moeten zijn.