about
Toon menu

Nieuwe N-VA coalitie in Aalst heeft misschien oplossing voor migratiestroom.

zaterdag 8 december 2018
Deze blog werd geschreven door een van onze lezers. Wil je zelf ook beginnen bloggen in onze community, ga dan meteen aan de slag.

De zeven zieke kindjes van Bart De Wever

Dat N-VA het recent al behoorlijk bont heeft gemaakt o.a. inzake hun standpunt over migratie mag voor iedereen duidelijk zijn. De collage die ze uiteraard volledig per ongeluk deze week op sociale media plaatste schurkte wat platvloersheid betreft dermate tegen de voorgevel van Filip De Winter aan dat we alleen maar kunnen besluiten dat extreem-recht in Vlaanderen altijd al veel groter is geweest dan we gedacht hadden. Alleen heeft Bart De Wever het heel lang vol gehouden om met één been de gematigden te blijven bekoren terwijl hij met het andere gewoon in de stront bleef ploeteren, dat terwijl niemand wist waar die stank nu echt vandaan kwam. Bart De Wever is immers stilaan de Fernand Costermans van de politiek aan het worden. Costermans die er zich in de serie ‘De Kampioenen’ steevast probeert vanaf te maken met een verhaal over zijn ‘zeven zieke kindjes’.

Hoe vettiger, hoe prettiger.

Een van die, naar mijn mening, zeven zieke kindjes is Sarah Smeyers, o.a. OCMW-voorzitster in Aalst. Als het op ranzigheid aankomt moet zij immers niet onderdoen voor pakweg Theo Francken blijkt nu want ook in Aalst gaat men er na de lokale verkiezingen, als het van Sarah Smeyers afhangt al onmiddellijk stevig tegenaan als het op sociaal medeleven aankomt. Wie immers voortaan om een leefloon komt vragen zal het begeleidingsplan moeten ondertekenen waarin het vrijwillig gebruik van anticonceptie wordt overeengekomen. Hoe die tekst er precies zal uitzien is mijn nog niet echt bekend maar ik kan mij dus iets voorstellen in de aard van:

“Ik verklaar, vrijwillig en dagelijks mijn anticonceptiepil te nemen tot zolang ik geen nagel heb om aan mijn gat te krabben.”

Bad, pil,bed & brood, en in die volgorde!

Wanneer ik de meest recente logica van N-VA in ogenschouw neem valt het mij op dat deze in niets nog lijkt op de stijfdefitge N-VA van Bourgeois die destijds weliswaar met een naar mijn mening koloniaal flamingantisme de korstjes van extreem-rechts en het nooit ver weg zijnde colaboratieverleden had afgeworpen.

Vandaag zien we steevast een terugkeer naar een verleden waar niemand zit op te wachten. In die zin zou het mij niet verwonderen dat straks, onder impuls van N-VA eenieder die een asielaanvraag indient alsnog in zijn begeleidingsplan de volgende tekst zal moeten ondertekenen:

“Ik verkaar, vrijwillig en dagelijks mijn anticonceptie pil te nemen zodat er in de toekomst alleen mensen in het bezit van een nagel aan hun gat kunnen krabben”.

Heb ik geschoten?

Laat ik u voorts nog meegeven dat Fernand Costermans momenteel op het schoon verdiep de fucking socialisten mee in coalitie probeert te krijgen. Of de socialisten hem zullen vragen om bij een eventuele coalitieovereenkomst zijn verontschuldigingen aan te bieden voor de waanzinnige ranzigheid die hij bij het overlijden van de 3-jarige peuter Mawda heeft verspreid is nog maar de vraag. De socialisten zijn immers gewend om zelfs met twee voeten tegelijk in de beerput rond te dollen.

En zo ziet u maar, stof en ranzigheid genoeg voor de N-VA kiezer om in mei of zelfs vroeger gewoon weer op dezelfde partij te stemmen. Was het raak, vroeg de blinde? Heb ik geschoten, vroeg de dove?

bron: https://www.tvoost.be/nieuws/smeyers-praten-over-anticonceptie-met-wie-om-leefloon-vraagt-70109

Voor alle duidelijkheid de uitgeschreven weergave van de reportage op:

 TV-Oost van 07122018 – 18:30

 “In onze afsprakennota zetten we dat we echt wel alleen de echt noodzakelijke steun zullen geven. Dat we ook moeten taboes doorbreken, dat we durven moeten zeggen dat mensen tijdelijk anticonceptie  moeten nemen, dat het OCMW dan wel wil terugbetalen als dat nodig is, gewoon om mensen tijdelijk op hun plooi te laten komen. Ik vind dat we dat bespreekbaar moeten maken dat je niet de steuntrekker op zich moet bekijken, dat je een heel gezin moet bekijken. Dat je in de bestrijding van gezinsarmoede ook gewoon met dat gezin aan tafel moet gaan, dat de maatschappelijk werker dat bespreekbaar moet maken van werk eerst aan jezelf, zorg dat je gezin geactiveerd wordt, dat je zo uit die negatieve spiraal komt.”