about
Toon menu

Augustus in Spanje, Calimero in België

dinsdag 3 april 2018
Deze blog werd geschreven door een van onze lezers. Wil je zelf ook beginnen bloggen in onze community, ga dan meteen aan de slag.

Vandaag in de krant De Morgen “Duitse aanklager vraagt rechter om uitleveringsverzoek voor Puigdemont”. Een vervolg op de fratsen van de inmiddels in Duitsland ingerekende Spaanse asielzoeker Carles Puigdemont.

Ik sta in feite al een tijdje verstomd over wat zich recent afspeelt in Spanje. Voorheen stond ik al eens stomverbaasd over de fratsen van het koningshuis zelf toen bekend werd dat de schoonzoon van koning Juan Carlos betrokken was in een fraudeschandaal. Nu ja, stomverbaasd dat we het niet eerder wisten.

Zatten beer

Ook de koning van Spanje zelf neemt het niet zo nauw met het respect voor zijn onderdanen. Een paar jaar terug spendeerde hij tijdens een jacht op een bedreigde diersoort tienduizenden euro’s, dit in een periode van crisis waaronder miljoenen van zijn landgenoten zwaar te lijden hadden en nog hebben.

Hij deed het ons blijkbaar al eens voor toen hij in Rusland op een met wodka bezopen beer die men in zijn buurt had achtergelaten ging schieten. Nu Franco hem zelf gezegd heeft dat men niet meer op mensen mag schieten moet een koning een andere uitlaatklep hebben, niet?

De koning moet worden afgezet, Puigdemont worden opgesloten.

En dan plots komt ene Puigdemont op de proppen met een onafhankelijkheidsverklaring voor Catalonië. Heel simpel, heel sec verklaart hij “Catalonië is vanaf nu onafhankelijk”, voila. Nu moest ik toch even in de ogen wrijven toen ik dat hoorde. Zelf niet echt thuis in staatszaken was een soortement staatsgreep toch het enige wat mij zo onmiddellijk te binnen viel.

Het volksreferendum uit ‘78 is verschillend van het huidige referendum in Catalonië doordat het door alle ingezetenen is goedgekeurd, bij meerderheid dus.

Ik zet mijn redenering even uiteen. Juan Carlos is aangesteld door een dictator en is dus niet gelegitimeerd enige besluitvorming voor te stellen of door te voeren noch enig beleid te voeren. Ik hou het kort, hij moest er allang uitgelegen hebben. Bij referendum echter werd in 1978 evenwel de nieuwe democratische grondwet goedgekeurd. Dit referendum is verschillend van het huidige referendum in Catalonië doordat het door alle ingezetenen is gestemd, bij meerderheid dus. Het Catalaans referendum is alleen door Catalanen goedgekeurd en dan nog slechts door ongeveer de helft ervan. Niets eens een 2/3 meerderheid! Om die reden acht ik de onafhankelijkheidsverklaring van Puigdemont nietig verklaard en geeft deze inderdaad aanleiding tot vervolging. Ik acht ook de functie van de koning nietig wat dan weer aanleiding geeft tot afzetting.

Worden Catalanen onderdrukt? 

Bovendien moeten we vaststellen dat deze vraag om onafhankelijkheid niet is ingegeven door enige vorm van onderdrukking. Catalonië is bovendien de rijkste regio van het land. Waar ter wereld kan je zomaar op je eentje verklaren dat je onafhankelijk bent en dan maar meteen ook de ganse economie onderuit halen ten nadele van miljoenen andere medeburgers?

Nog even voor het slapengaan.

Omdat ik bijzonder weinig ken van de geschiedenis van Spanje noch van de oorsprong van het verzet in Catalonië besloot ik toch even de geest te verfrissen en mij te verdiepen in een wikipediaanse snelcursus voor dummies om te zoeken naar het waarom van deze gebeurtenis.

Voor wie dieper graaft kan het gelogen zijn maar op wikipedia is er voor het eerst sprake van een verzet van de regio’s Catalonië en de Baskische provinicies eind 19e eeuw en dit onder het bewind van eerste minister Antonio Cánovas del Castillo die door zijn beleid van onderdrukking en politieke manipulatie het nationalisme in de regio’s aanwakkerde.

Rond 1920 kende het socialisme, niet alleen in Spanje zijn hoogtepunt. Generaal Miguel Primo de Rivera, niet verstoken van andere gedachten pleegde als reactie hierop een staatsgreep in Barcelona. Met de hulp van koning Alfons XIII installeerde hij een militaire dictatuur en stelde zichzelf aan als hoofd van de regering. Toen bij de gemeenteraadsverkiezingen in 1931 de republikeinen de overmacht hadden zette deze koning het op een lopen en werd uiteindelijk gedwongen om af te treden.

Het valt mij hier voor het eerst op dat in deze geschiedschrijving althans geen verklaring te vinden is waarom precies men in Catalonië onafhankelijkheid eist?

O.a. in Catalonië breken opstanden uit en wordt de onafhankelijkheid bepleit die door ene officier Francisco Franco gewelddadig wordt onderdrukt. Het valt mij hier voor het eerst op dat in deze geschiedschrijving althans geen verklaring te vinden is waarom precies men in Catalonië onafhankelijkheid eist aangezien het ganse land te lijden heeft onder dit beleid.

Het is boeiend te vernemen dat Franco, inmiddels geïsoleerd vanwege zijn sympathieën voor het fascisme zelf bepaald dat na zijn dood de monarchie moet hersteld worden en hierbij Juan Carlos de Bourbon aanstelt als toekomstig koning.

Op 6 december 1978 werd de nieuwe democratische grondwet goedgekeurd. Een compromis tussen aanhangers van een sterke centrale maar democratische staat en de voorstanders van meer autonomie voor de regio’s waaronder Catalonië. In 1982 werden in toepasing van de nieuwe grondwet 17 autonome regio’s en twee autonome steden opgericht.

Uiteraard weet Bart De Wever het allemaal veel beter…

 Belangrijk fenomeen is de parallel die getrokken wordt met de Vlaamse onafhankelijkheid en de dappere steun die N-VA verleent aan deze Spaanse onafhankelijkheidsopruier. Deze houding staat ook in scherp contrast met de onafhankelijkheid van Vlaanderen die op nr.1 in het partijprogramma van N-VA staat maar waar nog weinig van te merken valt, tenzij om zieltjes te winnen rond verkiezingstijd.

 Deze parallel typeert Bart De Wever, bij uitbreiding zijn partij.

Augustus in Spanje, Calimero in België of om het met de woorden van De Wever te zeggen “Als het de bedoeling was om Puigdemont te beschadigen, wel dan is dat gelukt! Waarna hij een traantje van geluk wegpinkt. Opdracht geslaagd.