about
Toon menu

Wat als een stad beslist dat wonen niet kan?

zaterdag 6 maart 2010
Deze blog werd geschreven door een van onze lezers. Wil je zelf ook beginnen bloggen in onze community, ga dan meteen aan de slag.

Je kan waarschijnlijk meters schrijven over verkiezingsbeloftes, afspraken tussen een schepen en zijn burgers, over leegstand, verwaarlozing, verkrotting. Ook wat betreft Gent en hoe het met de nieuwe bewoners van de gekraakte pastorie in Mariakerke omgaat. Daar wonen nu zes volwassenen en drie kinderen.

Deze niet-conventionele 'familie' vond geen geschikte plek, omdat de huurprijzen te hoog waren of omdat de eigenaren de groep niet zagen zitten. Er bestaat nog steeds een onterecht wantrouwen ten opzichte van alternatieve vormen van wonen, vooral als deze het bindweefsel van een gemeenschap versterken, zo lijkt het wel. Eigenaars vertrouwen nog steeds enkel wat overeenstemt met een achterhaald idee van een traditioneel gezin omdat hen dat "zekerheid" zou bieden. Een verruiming van het blikveld op mogelijkheden en manieren van samenwonen dringt zich nochthans erg op. Zeker nu er een tekort is aan betaalbare huurwoningen.

Toen de reeds lang leegstaande en verkommerende pastorie van Mariakerke in het vizier van deze groep kwam, besloten ze die te 'kraken'. Het gevolg was dat het huis terug heropleefde en een meerwaarde kreeg voor de buurt doordat ze het ook een sociale bestemming gaven. Zo organiseerden zij er in het kader van de week van het bos een open-tuin-dag en delen ze met plezier de ruimtes met buurtbewoners en kerkraad voor opslag, vergaderingen en diens meer. Dit verwaarloosde pand kreeg terug een functie in de lokale gemeenschap, versterkt momenteel die gemeenschap en wordt behoed voor verder verval.

Iedereen blij? Toch niet.
Uiteindelijk verkregen de bewoners een mondeling akkoord met de Stad Gent, de eigenaar van de pastorie, dat ze mochten blijven tot de pastorie verkocht zou worden, als ze er geen ruchtbaarheid aan zouden geven. Maar zoals dat nogal eens gaat in hogere kringen komt Christophe Peeters, schepen van Financiën, Facility Management, Sport en Haven van de Stad Gent, op deze eerder gemaakte afspraak terug, dreigend met dwangsommen van € 500,00 per persoon per dag en uitzetting binnen de 48 uur. Een eis die hij aanstaande maandag, 8 maart*, voor het Vredegerecht wil bedingen. (*De rechtszitting werd uitgesteld tot maandag 15 maart, uitspraak volgt waarschijnlijk 1 maand later.)

Alles wijst erop dat de schepen met zijn woordbreuk in de eerste plaats een duidelijk signaal wil geven aan de Gentse krakers. Hierbij sluit hij de ogen voor de humanitaire gevolgen van zijn handelen, de wezenlijke gemeenschapsfunctie die het pand nu vervult en de mening van over de duizend petitionisten.

Ik plaats hierbij de kanttekening dat in 2006, sp.a-spirit, na hun ledencongres, 394 actiepunten lanceerde om van Gent een leukere stad te maken, welke te realiseren waren na de gemeenteraadsverkiezingen. Daarbij stelde Daniël Termont nadrukkelijk dat iedereen recht heeft op een gezonde en betaalbare woning. Daarnaast hoorden we bij het voorstellen van de gemeentebegroting in 2009 de burgemeester en schepen van Financiën in koor proclameren dat de strijd tegen de armoede de rode draad is doorheen de Gentse begroting. Twee zaken die toch moeilijk te rijmen zijn met de manier waarop de stad nu de bewoners van de pastorie behandelt.

Je kan er over blijven doorgaan, over dergelijke beslissingen die het gezond verstand enigszins tarten. Ik heb er maar een lied bij geschreven. Want muziek verzacht de zeden en geeft alles wat duidelijker kleur. Hopelijk ook voor het stadsbestuur van Gent en het gerecht.

Pastorielied

In Mariakerke stond een eenzaam huis
Waar god en paster reeds lang waren verdwenen
't Huis was triest, vond't niet pluis,
Tot op de stoep weer engelen verschenen

En hopsa tralala de buurt begon te dansen
En hopsa tralala 't huis kreeg nieuwe kansen

't Huis juichte en ademde weer leven
De zon ging er terug voor schijnen
't Is door 't warmte en liefde te geven
Dat schimmel en vocht verdwijnen

En hopsa tralala de buurt begon te dansen
En hopsa tralala 't huis kreeg nieuwe kansen

De herfst was daar, 't bos werd gevierd
Met gepofte kastanjes en beukenoten
Tijdens de open tuin werd er geproost
De vreugde met glühwijn overgoten

En hopsa tralala de buurt begon te dansen
En hopsa tralala 't huis kreeg nieuwe kansen

Buurtbewoners en kerkraad vinden 't er tof
Zij hebben er ook hun vast stekje
Ze vergaderden en doen, binnen of tussen 't lof
't Wordt goed gebruikt dat optrekje

En hopsa tralala de buurt begon te dansen
En hopsa tralala 't huis kreeg nieuwe kansen

394 actiepunten voor een leuker Gent
Termont, een wijze man, één die het kan weten
Gezond en betaalbaar wonen is een recht
Zijn woorden zijn we nog niet vergeten

En hopsa tralala de buurt begon te dansen
En hopsa tralala 't huis kreeg nieuwe kansen

De postbode huppelde met een briefje aan
Zo eentje waarvoor je moet tekenen
Er werd gedreigd met dwangsom en gerecht
Oei, Daniël, je lijkt wat te hebben vergeten

En hopsa tralala zal de buurt nog dansen
En hopsa tralala krijgt 't huis nog nieuwe kansen

 Ach Christophe, man van eer en geweten
Dwangsommen bestrijden de armoede niet
De rode draad doorheen je begroting vergeten
Nu geef je de bewoners slechts 48 uur in 't verschiet

En hopsa tralala zal de buurt nog dansen
En hopsa tralala krijgt 't huis nog nieuwe kansen

Beloftes werden gemaakt, Christophe,
Dat kan zelfs jij niet ontkennen
Op je woorden terugkomen is niet tof
Met wispelturige hand kan je een paard niet mennen

En hopsa tralala zal de buurt nog dansen
En hopsa tralala krijgt 't huis nog nieuwe kansen

Het komt nu voor, er wordt berecht
met dure woorden gewikt en gewogen
Is zo'n trieste leegstand dan terecht
Zo ja, dan voel ik me behoorlijk bedrogen

En hopsa tralala zal de buurt nog dansen
En hopsa tralala krijgt 't huis nog nieuwe kansen

reacties

6 reacties

  • door Dries Schouteren op zaterdag 6 maart 2010

    Dieter, ik kom straks je huis inpalmen en organiseer jaarlijks een open-tuin dag, deal?

    • door Damhert op zondag 7 maart 2010

      Geen slecht idee. Hoewel het bij mij niet reeds een jaar leeg staat te verkommeren en de bewoners van de pastorie wel meer doen voor hun gemeenschap dan eens per jaar een open-tuin-dag organiseren, ben je meer dan welkom. Ik heb nog wel wat plaats over in mijn bed en je hebt bij mij geen last van schimmel of vocht. Hoe ging dat gezegde ook al weer? Iets van appelen met peren vergelijken... Een loze opmerking jouwerzijds met andere woorden. Vooral niet dieper nadenken over de kwestie en 't trachten te herleiden tot een verhaal van louter eigendomsrecht waar geen verantwoordelijkheid tegenover staat. Een beetje gemakkelijk en een beetje zielig.

  • door Dries Schouteren op zaterdag 6 maart 2010

    Dieter, sorry man , ik snap duidelijk jouw diepzinnige analyse (en hpsa tralalalala) niet voldoende. Tot in je slaapkamer straks!

    • door Damhert op zondag 7 maart 2010

      Breng oordopjes mee. Ik snurk nogal.

      En 't is Dietrich, BTW. Kwestie dat je weet met wie je in bed duikt.

      • door Guido Pannekoek op maandag 8 maart 2010

        De rechtszaak is weer eens uitgesteld, volgende week mandaag komt die weer voor. Het uur volgt later.

  • door han op zaterdag 6 maart 2010

    Lees misschien nog eens alles rustig opnieuw. Het is echt niet zo moeilijk om te begrijpen. Je moet natuurlijk wel even je best "willen" doen ;-)

Het is niet langer mogelijk om te reageren.

Lees alle reacties