about
Toon menu

Geen Plaats in de Herberg/Geen Kind aan de Kant!

maandag 25 december 2017
Deze blog werd geschreven door een van onze lezers. Wil je zelf ook beginnen bloggen in onze community, ga dan meteen aan de slag.

GEEN PLAATS IN DE HERBERG/GEEN KIND AAN DE KANT!

ZIE OOK


https://www.astridessed.nl/geen-plaats-in-de-herberg-geen-kind-aan-de-kant/




Lezers bijeen!
Vannacht wil ik het hebben over uitsluiting, niet gewenst zijn,je niet gekend voelen in je waardigheid.De aanleiding is niet ver te zoeken!2000 jaar geleden ging een arm gezin, een man en zijn vrouw, inverwachting, op weg in opdracht van een verre machthebber, omdater een volkstelling plaatsvond.Iedereen moest terug naar zijn geboorteplaats.Zo'n tocht was geen pretje, in die dagen, zeker niet als jearm was en nog in verwachting ook.Als je als man je zwangere vrouw moest beschermen tegende gevaren van die dagen, struikrovers en ander onheil.
Om dan eindelijk aan te komen om te horen, dat er voor jou geenplaats was in de herberg.Alles vol.Lekker dan!Waar moet mijn vrouw het Kind ter wereld brengen?
Gelukkig had er iemand compassie en bood een Stal, enGrot, uitkomst en kon het Kind daar gebaard worden.
De rest van het Verhaal wordt met Kerstmis herdacht.

Maar wat ik nou ieder jaar zo apart vind is, dat uit dat killegevoel van niet gewenst zijn, je niet gekend voelen, heleKerstdiners worden getoverd, men zich druk maakt overeventuele ''ruzie'' ,met schoonouders en andere Familie,over de Kalkoen, het dragen van een ''little black dress''en meer trivialiteiten.
En begrijp mij niet verkeerd:Een Kerstdiner, lekker eten, samen met de Familie, is leuk endaarvan moet je ook genieten, maar even stilstaan bij waar heteigenlijk om draait, het niet gewenst zijn en wat wij daaraankunnen doen, is er vaak niet bij.
En hoewel er genoeg mensen ''van goede wille'' zijn, wordt datvaak juist op de Avond en de Dag, die dat ongewenst zijn aanklagen, vergeten.Bizar is dat.
En als het NIET wordt vergeten [en nu kijk ik vooralBEPAALDE gelovigen aan] is het iets van 2000 jaar geleden.
DAT IS FOUT!

Want dat Kind van toen is ook het Kind van nu!
Het zijn de achtergestelden, de genegeerden, degenen voor wieNU geen plaats is in de Herberg.In Nederland.
GEEN KIND AAN DE KANT
En vanavond, vannacht, sta ik stil bij de ontwortelde kinderen,de kinderen, die in angst leven, bij wie wordt stilgestaandoor ''Geen Kind aan de Kant''
Het gaat om vluchtelingenkinderen, van wie sommigen al jarenin Nederland zijn, vaak hier geboren, anderen zijn korter hier.Maar zij zijn hier!
Gekomen uit een onzekere of wanhopige situatie van armoede,vervolging, oorlog, noem ze maar op.
Hun ouders dachten in Nederland een veilig heenkomen tevinden, maar Mis Poes.
Bureaucratie, een misdadige ''vreemdelingen'' wetgeving,meedogenloze organisaties als de IND, Dienst Terugkeeren Vertrek en steeds xenofober wordende Nederlandseregeringen boren de hoop op een normaal en veilig Bestaande grond in.
Dag in Dag uit.Keer op Keer.

Staan wij daar iedere dag, ieder moment, bij stil?Neen.
Ik ook niet.Want soms zet je het maar liever van je af.
Niet goed, maar mensen blijven mensen en daarin benik geen haar beter dan zovelen.
En hoe komt het DAT we het soms van ons afzetten?
Omdat het ons dus niet overkomt.Omdat, hoeveel we er ook over horen, lezen en zelfs overschrijven, we vaak die vluchtelingen niet persoonlijk kennen.
En ook al kennen we ze WEL persoonlijk, WIJvoelen hun angst niet.WIJ weten niet,  qua beleving, wat het betekent, iedere avond weerte gaan slapen met het gevoel:
Morgen gebeurt het misschien.Komen ze ons halen.
Ligt ons leven aan diggelen.
Ik heb in een documentaire over de Dienst Terugkeer en Vertrek bijnaLETTERLIJK een medewerker tegen een oude Armeense vrouw meteen rollator horen zeggen:''We gaan niet nog een operatie afwachten''Ze moest zich maar in Armenie laten opereren.
Hoe het haar dan verder zou vergaan?
Dat zal de Dienst Terugkeer en Vertrek een zorg zijn!
Luister het maar af op Youtube.comTitel''Het is uw land''

https://www.youtube.com/watch?v=C94Wrx-fdOk


Ik wist niet wat ik hoorde
En ik kende die verhalen toch echt wel.

Terug naar de kinderen en hun ouders van ''Geen Kind aan de Kant''
De Verhalen over de angst, onzekerheid en kille bureaucratie zijn legioOok de onderzoeken door deskundigen, wat dit met kinderen [en hun oudersnatuurlijk] doet

https://geenkindaandekant.wordpress.com/professionals-aan-het-woord/


https://geenkindaandekant.wordpress.com/verhalen-van-kinderen/


https://geenkindaandekant.wordpress.com/


En toch blijft dit onrecht doorgaan en ziet dit xenofobe kabinet RutteIII geen aanleiding het Kinderpardon, dat in de praktijk niet werkt,te verruimen.
https://www.defenceforchildren.nl/p/430/4760/mo480-cg320/mo481-cg320/mo544-cg376/q%26a-kinderpardon


https://www.defenceforchildren.nl/p/140/5478/mo480-cg326/mo481-cg326/is-het-kinderpardon-een-wassen-neus%3F


https://joop.bnnvara.nl/nieuws/kabinet-rutte-iii-kinderpardon


BAH!

AARDIG OF NIET/NIETS MEE TE MAKEN/GAAT HIER OM RECHTEN!

Deze praktijken zijn niet alleen mensonterend, kinderen [en hun ouders]hebben het RECHT op veiligheid, een normaal bestaan, te wordengevrijwaard van armoede [allemaal mooie beginselverklaringenin de Internationale Verdragen]
En in dit verband wil ik graag wijzen op een vaker voorkomende misvatting,die tot teleurstelling in zich afkeren van vluchtelingen kan leiden[heb het zelf bij sommige vluchtelingenwerkers gezien]
Kijk, mensen zijn mensen en daartussen zitten aardige en minder aardige.Dat geldt ook ons, niet vluchtelingen en ook voor vluchtelingen.
Nu gebeurt het vaak -en dat is heel menselijk- dat men er -onbewustof bewust- vanuit gaat dat vluchtelingen, die zijn gevlucht voor oorlogen andere ellende of vluchtelingen, die hier dreigen te worden uitgezet,niet alleen zielig, maar ook aardig zijn.Omdat men met ze meeleeft, solidair is, en dat doe je nu eenmaaleerder met mensen, die je aardig vindt.Niet fair misschien, maar zo werkt het, vaak [niet altijd] wel.
Maar natuurlijk IS niet iedere vluchteling, IS niet ieder kind aardig en weHOEVEN ook niet iedere vluchteling, jong of oud, aardig te vinden omtoch solidair te zijn.

Persoonlijk vind ik sommige kinderen vervelend en irritant en andereweer aardig, maar dat doet er niet toe.
Aardig of niet, zij hebben RECHTEN.
En om die RECHTEN gaat het hier.
Die moeten we [vind ik] verdedigen om deze wereld eerlijker en leefbaarderte maken.

Daarom heb ik vannacht de moeite genomen, dit stuk te schrijven enmet jullie te delen.

Om tussen die Kerstdiners en straks oliebollen en champagne de rechtente blijven verdedigen van hen, die dat allemaal NIET hebben.

Het Kind van 2000 jaar geleden en de ontwortelde Vluchtelingenkinderenvan nu staan dichter bij elkaar dan menigeen zou denken.

En wat is nu een verschil van 2000 jaar in de Geschiedenis der Mensheid?
Angst, leed, compassie, solidariteit, uitsluiting en afwijzing, het isvan alle tijden.
Aan ons om het verschil te blijven maken.
Vrolijke en Bezinnende Kerstdagen.

Astrid Essed