about
Toon menu

TURKIJE VERDIENT EEN REGIME CHANGE

vrijdag 2 maart 2018
Deze blog werd geschreven door een van onze lezers. Wil je zelf ook beginnen bloggen in onze community, ga dan meteen aan de slag.

Het is weer hommeles met Erdogan aanhangers in Nederland en Turkije. Maar liefst vijf Nederlandse Kamerleden met Turkse roots werden afgelopen dagen zwaar verbaal bedreigd. Zo werden zij in pro-Erdogan media als landverraders bestempeld. Vanuit Nederland stuurden Erdogan aanhangers dreig- en haat berichten. De reden? De erkenning van de Assyrische, Griekse en Armeense genocide door de meeste leden van de Tweede Kamer inclusief de vijf Nederlandse Kamerleden met Turkse achtergrond. De lange arm van Erdogan in de Tweede Kamer (Kuzu) speelt in dit verhaal zeer bedenkelijke rol. Hij maakte in Turkse media gewaag met termen als ,,Ze moeten laten zien aan welke kant ze staan.’’

 Het is niet de eerste keer dat de lange arm van Erdogan in Nederland voelbaar is. De agressieve toon vanuit Turkije jegens Nederland en andere Europese landen is inmiddels de norm geworden. Turkije kiest onderleiding van Erdogan en zijn aanhangers in Nederland en andere Europese landen duidelijk niet meer voor diplomatie, maar de aanval . Geen deëscalatie, maar escalatie. De diplomaten in Den Haag, Brussel en diverse Europese hoofdsteden breken hun hoofd over de vraag hoe te handelen met de steeds agressieve houding van Turkije en Erdogan aanhangers in West-Europa. Geen gemakkelijke vraag om te beantwoorden, maar toch een poging.

 In den beginne moet er toch de geschiedenis ingedoken worden om een deel van het gedrag van Erdogan en zijn aanhangers te kunnen verklaren. Tot de Eerste Wereldoorlog bestond de voorloper van de huidige Turkije het Ottomaanse Rijk. Dit Rijk heeft ruim zes eeuwen bestaan en in hoogtijdagen besloeg het Rijk grote delen van Noord-Afrika, Midden-Oosten en delen van Europa. Als bondgenoot van Duitsland verloor het Ottomaanse Rijk de Eerste Wereldoorlog van Engeland, Frankrijk en Rusland. en het betekende in feite uiteindelijk ook het einde het Rijk. De Turken probeerden te redden wat redden viel en bleef de huidige Turkije over. Maar de val van het Rijk ‘veroorzaakt door het Westen’ heeft bij Turkse mannen tot een regelrechte trauma geleid

 Alle hedendaagse Turken leren op school over de machtige en mooie tijden van de Turken ten tijde van hun Rijk. Zo worden de Turken al op de lagere school ‘geïnformeerd’ hoe ooit Turkije groot en machtig was. In combinatie met het macho oosterse cultuur is dit een gevaarlijke cocktail als politici hiervan misbruik maken voor hun politieke doeleinden. En Erdogan maakt hiervan gruwelijk gebruik zowel in binnenlandse als in buitenlandse politiek. In Nederland worden de kinderen van de Turkse gastarbeiders in stelling gebracht en de Kamerleden van Denk.

Putin

 Om het gevaar Erdogan te keren, moeten Nederlandse politici in ieder geval niet het voorbeeld van de ex-minister van Buitenlandse Zaken Zijlstra gaan volgen. Dat heeft de onervaren voormalige minister van Buitenlandse Zaken Zijlstra aan den lijve ondervonden. Hij heeft maanden met de Turken geprobeerd tot een vergelijk te komen, maar zonder succes. Om hen te paaien ging Zijlstra zelfs zo ver om de inval in Efrin (Syrië) goed praten. Maar dat is juist met Erdogan niet de juiste manier. Geef je hem een vinger en hij zal de hele arm van je lijf wegrukken. Zijlstra kwam na maanden zinloos praten met de Turken tot de conclusie dat praten geen zin heeft en trok formeel de ambassadeur terug.

 Ook al willen de meeste Nederlandse politici het niet horen, maar zij moeten in het geval van Erdogan gewoon het voorbeeld van ‘vijand’ Putin volgen. Europa moet al la Putin handelen. Toen in Syrië een Russische vliegtuig werd neergehaald, liet Putin de duimschroeven fors aandraaien. Putin stelde meteen een handels -en toerisme boycot. Erdogan kwam Putin kruipend tegemoet. Europa kan hiervan veel leren. Dictators van zijn kaliber hebben lak aan fijnmazigheid. Hij ziet dan ook elk pragmatische actie van Europa als een zwakte en denkt: ‘ik moet de volgende keer nog harder gaan blazen’. En dat doet hij elk keer opnieuw op een toch slimme manier. Dat moet je hem wel aangeven, maar wel dankzij de zwakke Europese politici.

 Regime change

 Nederland en Europa kunnen zelfs Erdogan veel harder treffen met soortgelijke acties van Putin. Een handelsboycot vanuit Europa zou desastreus zijn voor het regime van Erdogan. De Lira zou haar waarde in een snel tempo verliezen. De inflatie zou tot Zimbabwaanse proporties kunnen leiden, waardoor een regime change a la Egypte aan de tachtig miljoen Turken in het vooruitzicht gesteld kan worden. En regime change is de enige juiste weg om het probleem Erdogan op te lossen. Niet alleen voor Nederland, maar ook voor Turkije is de hemelse weg. Anders blijven wij een nieuwe Saddam aan onze grenzen tolereren. Saddam viel zijn buren Iran en Kuwait aan. Erdogan is begonnen met Efrin. Wat is de volgende roekeloze actie? Het resterende Cyprus binnen vallen of Griekse eilanden bezetten? Een nieuwe genocide plegen jegens de aanhangers van Ocalan? Miljoenen Turken in Nederland en Duitsland gijzelen en opstoken? De politici in Den Haag en Brussel zijn bij deze voor het gevaar Erdogan gewaarschuwd. Actie aub!

 Abraham beth Arsan, freelancejournalist